I SA/Łd 471/11
PostanowienieWSA w Łodzi2011-07-07
Skład orzekający: Wiktor Jarzębowski, Joanna Grzegorczyk - Drozda, Paweł Janicki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek stron o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu opublikowania uzasadnienia wyroku Trybunału Konstytucyjnego dotyczącego konstytucyjności przepisów podatkowych jest zasadny?Ratio decidendi
Sąd administracyjny może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron, jeśli uzna to za zasadne. W sytuacji, gdy wyrok Trybunału Konstytucyjnego dotyczy kwestii konstytucyjności przepisów stanowiących podstawę rozstrzygnięcia w sprawie podatkowej, a strony zgodnie wnoszą o zawieszenie postępowania do czasu publikacji uzasadnienia wyroku, sąd powinien uwzględnić taki wniosek, opierając się na art. 126 PPSA.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi M. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. ustalającą zobowiązanie podatkowe w podatku od spadków i darowizn. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego. W trakcie postępowania przed WSA, obie strony zgodnie wniosły o zawieszenie postępowania do czasu opublikowania uzasadnienia wyroku Trybunału Konstytucyjnego dotyczącego konstytucyjności przepisów podatkowych.Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Wiktor Jarzębowski (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Joanna Grzegorczyk - Drozda sędzia NSA Paweł Janicki Protokolant Asystent sędziego Maciej Dębski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lipca 2011 r. sprawy ze skargi M. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.
Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...] r. ustalającą M. D. zobowiązanie podatkowe w podatku od spadków i darowizn w wysokości 5.786 zł.
W skardze na powyższą decyzję podatniczka, reprezentowana przez pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego, zaskarżonej decyzji zarzuciła:
- naruszenie prawa materialnego - art. 16 ustawy z dnia 28.07.1983 r. o podatku od spadków i darowizn, w brzmieniu obowiązującym w dniu 24.05.2006 r., tj. w dniu zawarcia umowy o sprawowanie opieki,
- obrazę przepisów prawa procesowego - art. 120 i art. 121 Ordynacji podatkowej.
Z uwagi na powyższe zarzuty pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Jednocześnie organ ten wskazał, że w zaskarżonej decyzji poinformował stronę, iż w sprawach o podobnym stanie faktycznym został skierowany wniosek do Trybunału Konstytucyjnego dotyczący kwestii konstytucyjności przepisów, na podstawie których sprawa została rozstrzygnięta. Dopóki orzeczeniem Trybunału nie zostanie stwierdzona niekonstytucyjność art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnych, organ nie ma podstaw do dokonania odmiennej niż wynikająca z zaskarżonej decyzji oceny prawnej niniejszej sprawy. Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił przy tym, że stosownie do treści art. 240 § 1 pkt 8 Ordynacji podatkowej wyrok Trybunału Konstytucyjnego może stanowić przesłankę do ewentualnego wznowienia postępowania podatkowego.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Ł. w dniu [...] r. pełnomocnik skarżącej i pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. zgodnie wnieśli o zawieszenie postępowania do czasu opublikowania uzasadnienia wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 lipca 2011 r. (sygn. akt P 36/10), wydanego w sprawie dotyczącej podobnego stanu faktycznego i prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.), dalej "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Podkreślić przy tym należy, że wniosek o zawieszenie postępowania strony mogą złożyć w każdym czasie na piśmie bądź ustnie do protokołu na rozprawie. Warunkiem pozytywnego załatwienia wniosku jest zgoda wszystkich stron postępowania na taki sposób prowadzenia sprawy, z tym że decyzja w tej kwestii pozostawiona jest uznaniu sądu.
W rozpatrywanej sprawie pełnomocnicy stron podczas rozprawy w dniu [...] r. zgodnie wnieśli o zawieszenie postępowania do czasu opublikowania uzasadnienia wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 lipca 2011 r. (sygn. akt P 36/10), wydanego w sprawie dotyczącej podobnego stanu faktycznego i prawnego. Nie ulega przy tym wątpliwości, że z uwagi na fakt, iż zaskarżona decyzja dotyczy ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn zasadnicze znaczenie w sprawie ma kwestia zgodności z Konstytucją art. 16 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r., w związku z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnych (Dz. U. Nr 222, poz. 1629). Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2007 r., w przypadku nabycia własności (współwłasności) budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, spółdzielczego prawa do domu jednorodzinnego albo udziału w takim prawie: w drodze dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu lub polecenia testamentowego przez osoby zaliczane do III grupy podatkowej, które sprawowały opiekę nad wymagającym takiej opieki spadkodawcą, na podstawie pisemnej umowy z podpisem notarialnie poświadczonym, przez co najmniej dwa lata od dnia poświadczenia podpisów przez notariusza - nie wlicza się do podstawy opodatkowania ich czystej wartości do łącznej wysokości nieprzekraczającej 110 m2 powierzchni użytkowej budynku lub lokalu. W przypadku nabycia części (udziału) budynku mieszkalnego lub lokalu albo udziału w spółdzielczym prawie do budynku mieszkalnego lub lokalu ulga przysługuje stosownie do wielkości udziału. W myśl zaś art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnych, do nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych, które nastąpiło przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy wymienionej w art. 1 (tj. ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn), w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, z zastrzeżeniem ust. 2 i ust. 3.
Podkreślić przy tym należy, że wyrokiem z dnia 5 lipca 2011 r. (sygn. akt P 36/10) Trybunał Konstytucyjny orzekł, iż art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada
2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnych (Dz. U. Nr 222, poz. 1629) w związku z art. 16 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768 ze zm.), w zakresie, w jakim nie uwzględnia ulgi podatkowej osoby zaliczanej do III grupy podatkowej, która do 31 grudnia 2006 r. sprawowała opiekę nad spadkodawcą na podstawie umowy zawartej przed organem gminy, a po tym dniu nabyła w drodze spadku prawa wskazane w art. 16 ust. 1 pkt 3 powołanej ustawy z dnia 28 lipca 1983 r., jest niezgodny z zasadą ochrony interesów w toku wynikającą z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
W tej sytuacji, Sąd uznał za zasadne wnioski pełnomocników stron o zawieszenie postępowania do czasu opublikowania uzasadnienia powyższego wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 lipca 2011 r. i na podstawie art. 126 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
P.Z-C.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło