I SA/Łd 473/25

Dnia 22 października 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Grzegorz Potiopa po rozpoznaniu w dniu 22 października 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 6 marca 2025 roku nr 1001-IOD-1.4102.37.2024.8/U05/MMR w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2021 rok postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia 6 marca 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi (dalej także: DIAS) po rozpatrzeniu odwołania N. B. (dalej: Skarżąca) od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kutnie z dnia 26 września 2024 r., określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2021 w kwocie 3.840 zł, uchylił w całości zaskarżoną decyzję organu podatkowego I instancji i określił wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2021 r. w kwocie 3.783 zł. Powyższą decyzję doręczono pełnomocnikowi Skarżącej za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-doręczenia w dniu 7 marca 2025 r. W dniu 17 lipca 2025 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik Skarżącej adw. A. S.-K. wniosła skargę na powyższą decyzję DIAS wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego. Postanowieniem z dnia 17 września 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 473/25 odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi od wskazanej na wstępie decyzji DIAS z dnia 6 marca 2025 r. Powyższe postanowienie nie zostało zaskarżone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie podkreślić należy, że postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej i skutecznie wniesionej skargi. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza więc analiza wymogów jej dopuszczalności. Podstawową zaś przesłanką dopuszczalności skargi jest jej wniesienie w terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej jako: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie zaś z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie zaskarżoną decyzję DIAS z dnia 6 marca 2025 r. doręczono pełnomocnikowi Skarżącej za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-doręczenia w dniu 7 marca 2025 r., co bezspornie wynika z dokumentu elektronicznego potwierdzenia otrzymania znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy. W związku z powyższym, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 7 kwietnia 2025 r. Stosownie bowiem do treści art. 83 § 2 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Z uwagi na fakt, że ostatni dzień trzydziestodniowego terminu na wniesienie środka odwoławczego w analizowanej sprawie przypadał w niedzielę – 6 kwietnia 2025 r., tj., dzień wolny od pracy, przyjąć należało w myśl przytoczonego art. 83 § 2 p.p.s.a., że termin do wniesienia skargi upłynął bezskutecznie w poniedziałek 7 kwietnia 2025 r. Tymczasem skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w dniu 17 lipca 2025 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), a zatem po upływie zawitego terminu do jej wniesienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego. Postanowieniem z dnia 17 września 2025 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 473/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi od decyzji DIAS z dnia 6 marca 2025 r., a wskazane postanowienie nie zostało zakwestionowane. W tych okolicznościach stwierdzić należy, że skarga została wniesiona po terminie. Zgodnie zaś z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. skargę należało odrzucić o czym Sąd orzekł, jak w sentencji. Ake.