I SA/Łd 484/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia z urzędu wznowionego postępowania zakończonego decyzją ostateczną ustalającą zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zwrócić M. M. kwotę 100,- (sto) złotych, zaksięgowaną 28 kwietnia 2014 r. pod pozycją 1717. Pismem z 20 marca 2014 r. pełnomocnik podatnika złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. utrzymujące w mocy własne postanowienie z 7 stycznia 2014 r. w przedmiocie zawieszenia z urzędu wznowionego postępowania podatkowego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o umorzenie postępowania, informując, że postanowieniem z [...] r. podjął zawieszone postępowanie. W złożonym w toku postępowania sądowego piśmie z 10 czerwca 2014 r., pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę i wnosi o zwrot uiszczonego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania i co do zasady jest wiążące dla sądu. Sąd uzna jednak cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z przytoczonych wyżej negatywnych okoliczności. W tym stanie sprawy sąd, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., umorzył postępowanie w sprawie. O zwrocie wpisu od skargi rozstrzygnięto na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. mko