I SA/Łd 486/12

Dnia 16 listopada 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 16 listopada roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu. Decyzją z [...] r. Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. ustalającą M. B. zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. Organ pouczył podatniczkę o terminie i sposobie zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego. Decyzję strona odebrała osobiście 20 lutego 2012 r. W dniu 20 marca 2012 r. podatniczka nadała na poczcie przesyłkę zawierającą skargę na wskazaną wyżej decyzję, którą zaadresowała do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. podając adres organu pierwszej instancji (ul. [...]). Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. przesłał skargę do organu właściwego w dniu 26 marca 2012 r. W dniu 30 maja 2012 r. skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wniosek ten został uwzględniony postanowieniem z 14 czerwca 2012 r. 24 lipca 2012 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Ł. wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika z urzędu. Pełnomocnik przeglądał akta sprawy 3 i 6 września 2012 r. Na rozprawie w dniu 7 września 2012 r. pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej podniósł, że skarga została wniesiona po terminie, a następnie w piśmie procesowym z 13 września 2012 r. wyjaśnił, że skarga została nieprawidłowo zaadresowana przez skarżącą co spowodowało, że do organu odwoławczego, jako organu właściwego, została przesłana z uchybieniem ustawowemu terminowi. Z uwagi na powyższe organ wniósł o odrzucenie skargi. W dniu 12 września 2012 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi wskazując, że o tym, iż uchybiła terminowi dowiedziała się od pełnomocnika po zakończeniu rozprawy w dniu 7 września 2012 r. Argumentowała, że jest osobą starszą, schorowaną, mającą problemy z pamięcią i potrzebującą pomocy przy prowadzeniu codziennych spraw, a sprawa związana z postępowaniem przed organami podatkowymi była dla niej ogromnym obciążeniem, także psychicznym. W uwagi na te okoliczności oraz wadę wzroku, składając skargę, nieprawidłowo zaadresowała kopertę. Na potwierdzenie powyższych okoliczności podała, że w połowie sierpnia otrzymała zawiadomienie o ustanowieniu pełnomocnika z urzędu z prośbą o kontakt, ale zapomniała o tym piśmie i przypomniała sobie o nim dopiero przy otrzymaniu ponownego pisma we wrześniu. Ustosunkowując się do powyższego pisma Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie wniosku o przywrócenie terminu i o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż jest spóźniony. W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270; zwanej dalej "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu. Zgodnie natomiast z art. 87 § 1 w związku z § 3 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Ponadto, stosownie do art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Powołana wyżej regulacja statuuje ustawowe przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, aby wniosek mógł zostać uwzględniony. Jedną z nich jest dochowanie przez zainteresowanego siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który rozpoczyna swój bieg od dnia ustania przeszkody. W analizowanej sprawie wniosek został złożony po upływie terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Z uwagi na fakt, że skarżąca jest reprezentowana przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, termin o którym mowa we wskazanym powyżej przepisie należało liczyć od momentu, gdy pełnomocnik miał możliwość zapoznania się z aktami sprawy. Począwszy od tej daty pełnomocnik miał bowiem rzeczywistą możliwość realizowania uprawnień procesowych w imieniu strony, w tej też dacie powinien stwierdzić, że skarga została złożona po terminie. Pełnomocnik skarżącej przeglądał akta i sporządzał kserokopię poszczególnych znajdujących się w nim dokumentów, po raz pierwszy, w dniu 3 września 2012 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu został złożony 12 września 2012 r., a zatem z przekroczeniem określonego ustawowo terminu. Ze wskazanych wyżej względów spóźniony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należało odrzucić na podstawie art. 88 p.p.s.a. J.Z.