I SA/Łd 488/07

Dnia 21 listopada 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. stwierdził, że odwołanie M. S. S. od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...] orzekającej o odpowiedzialności skarżącego, jako członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za październik i listopad 2001 r. wraz z należnymi odsetkami za zwłokę zostało wniesione z uchybieniem terminowi. Organ pouczył jednocześnie, iż w zakresie niezgodności z prawem powyższe rozstrzygnięcie może być zaskarżone, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2, art. 13 § 2, art. 52, art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w terminie 30 dni od daty jego otrzymania, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Przedmiotowe postanowienie pełnomocnik M. S. S. otrzymał w dniu 22 stycznia 2007 r. Skarga na rozstrzygnięcie wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. wpłynęła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w dniu 22 lutego 2007 r. W trybie art. 54 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, pismem z dnia 5 marca 2007 r., przekazał skargę M. S. S. Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Kwestię sposobu i terminu składania skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego reguluje art. 53 § 1 p.p.s.a. oraz art. 54 § 1 ustawy stanowiąc, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z powyższych unormowań wynika, iż datą miarodajną dla oceny tego, czy skarga została złożona z zachowaniem ustawowego terminu, jest dzień jej wniesienia do właściwego organu administracji publicznej (osobiście lub za pośrednictwem poczty). Warto nadmienić, iż do dnia 31 grudnia 2005 r. art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) dopuszczał możliwość wniesienia przez stronę skargi bezpośrednio do sądu z pominięciem organu administracji, o ile w dacie jej złożenia został zachowany termin. W takim przypadku sąd przekazywał skargę organowi, a strona nie ponosiła ujemnych konsekwencji upływu czasu związanego z przesłaniem pisma. Od 1 stycznia 2006 r., złożenie skargi bezpośrednio do sądu nie wstrzymuje biegu terminu 30-dniowego i w razie przekazania przez sąd skargi po jego upływie, strona nie może bronić się argumentem, iż dochowała terminu. Jak wyżej wskazano, zakwestionowane postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. pełnomocnik skarżącego odebrał w dniu 22 stycznia 2007 r. Skoro ustawowy termin do wniesienia skargi wynosi 30 dni, to tym samym, strona powinna złożyć skargę do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. (adresując ją do Sądu) najpóźniej do dnia 21 lutego 2007 r. Pomimo odpowiedniego pouczenia, skarga M. S. S. nadana została na poczcie w dniu 22 lutego 2007 r., czyli jeden dzień po terminie. W tej sytuacji bez znaczenia pozostaje fakt, iż skarga najpierw wpłynęła do Sądu, a następnie przekazana została, zgodnie z powoływanym wyżej art. 54 § 1 p.p.s.a., do organu. Istotne jest bowiem to, iż już w dacie wysłania pisma upłynął trzydziestodniowy termin do jego wniesienia, stąd też nawet gdyby skarga trafiła w pierwszej kolejności do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., a następnie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ocena prawna zaistniałej wówczas sytuacji procesowej byłaby identyczna, jak obecnej. W oby tych przypadkach skargę należałoby uznać za złożoną z uchybieniem terminu. Konsekwencje procesowe wniesienia skargi po terminie normuje art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowiąc, iż w takiej sytuacji sąd skargę odrzuca. Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie powołanego wyżej przepisu orzekł jak w sentencji. JZ