I SA/Łd 488/13

Dnia 12 czerwca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2007 roku postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. W skardze do tutejszego Sądu na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2007 roku A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. wniosła o wstrzymanie wykonania tego aktu. W uzasadnieniu podnosiła, że wykonanie wskazanej decyzji, biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i ekonomiczną skarżącej spółki, może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej spółce znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stwierdziła, że kwota zaległości podatkowej wraz z odsetkami wynosi ponad 50 tys. złotych, a kryzys na rynku budowlanym skutkuje ograniczonymi możliwościami uzyskania przychodów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 13 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.; w skrócie "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Użyte w przepisie wyrażenie "sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie" oznacza, że orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc może, lecz nie musi, być wydane nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie. Katalog tych przesłanek jest zamknięty. Sąd zatem jest uprawniony rozstrzygnąć wniosek pozytywnie jedynie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Inicjatywa w zakresie uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku przysługuje wnioskodawcy. Mając na uwadze powyższe Sąd ocenił, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Rozpatrywany wniosek nie spełnia tak określonych kryteriów, a w analizowanej sprawie skarżąca spółka nie powołała żadnych okoliczności, które potencjalnie mogłyby zaistnieć, gdyby zaskarżona decyzja została wykonana przed rozpoznaniem skargi przez sąd administracyjny. Strona nie wykazała w szczególności, jakie w jej konkretnej sytuacji finansowej, szczególnie chronione przez system prawny wartości zostałyby zagrożone w przypadku wykonania zobowiązania podatkowego i na czym owo zagrożenie miałoby polegać. W skardze, zawierającej przedmiotowy wniosek oraz jej uzasadnieniu, skarżąca podniosła jedynie zarzuty natury ogólnej odnoszące się do wysokości zobowiązania oraz argumenty mające potwierdzać ich zasadność. Zarzuty te nie stanowią jednak przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, nie zostały one bowiem wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a., a Sąd na obecnym etapie postępowania nie ma kompetencji do oceny legalności decyzji. Podkreślić również należy, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nie może stanowić przesłanki motywującej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zapłaty podatku i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika są zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy jest zatem uprawdopodobnienie, że na skutek uiszczenia podatku grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Rozpatrując wniosek strony także z tego punktu widzenia stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Skarżąca nie podała bowiem żadnych okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu również odwoływanie się do trudnej sytuacji na rynku usług budowlanych nie czyni powyższego wniosku zasadnym. Wobec powyższego, ponieważ z treści skargi nie wynika, aby wykonanie zaskarżonej decyzji wiązało się dla skarżącej z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wobec braku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. AK.