I SA/Łd 489/18

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Z. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr UNP: [...] w przedmiocie: orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności jako członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2014 rok wraz z odsetkami od nieterminowej wpłaty zaliczki za czerwiec 2014 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 100 (sto) zł. M. Z. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności jako członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2014 wraz z odsetkami od nieterminowej wpłaty zaliczki za czerwiec 2014 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 19 lipca 2018 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł. W odpowiedzi skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym na formularzu PPF skarżąca podała, że prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie. Jest w 1/3 właścicielką nieruchomości o powierzchni 800 m2. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 2.523,96 zł. Jako zobowiązania i wydatki stałe wnioskodawczyni wskazała jedynie koszty leczenia i rehabilitacji w wysokości około 800 zł. W odpowiedzi na wezwanie referendarza do uzupełnienia wniosku skarżąca podała, że nie gromadziła rachunków dokumentujących wydatki na zabiegi rehabilitacyjne i leki. Złożyła wyciąg z rachunku bankowego za okres od 8 sierpnia do 28 października 2018 r., z którego wynika, że saldo początkowe wynosi 112,36 zł a saldo końcowe 607,01 zł. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie i utrzymuje się z emerytury w wysokości 2.523,96 zł, co znajduje potwierdzenie w nadesłanym wyciągu z rachunku bankowego. Nie uzyskuje innych dochodów. Nie posiada również oszczędności. W dniu 20 lipca 2018 r. skarżąca wniosła skargi na dwie decyzje Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności jako członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością – sprawy oznaczone sygn. akt I SA/Łd 488/18 i I SA/Łd 489/18. Wpisy od skarg w obu ww. sprawach wynoszą 1.000 zł. Biorąc pod uwagę wysokość dochodów skarżącej referendarz uznał, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, w szczególności uiścić wpisów od skarg w obu wniesionych równocześnie skargach. Mając jednocześnie na uwadze, że na 28 października 2018 r. skarżąca posiadała na rachunku bankowym środki w wysokości 600 zł, należało uznać, że strona może partycypować w kosztach sądowych. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. Ake.