I SA/Łd 49/10

Dnia 16 lutego 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Bożena Kasprzak po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2010 roku sprawy ze skargi A. W. na upomnienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Ł.-G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wezwania do uregulowania należności podatkowych postanawia: odrzucić skargę. W dniu 12 listopada 2009 r. A. W. wniosła skargę (sprecyzowaną pismem z dnia 9 grudnia 2009 r.) na upomnienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G., w którym skarżąca została wezwana do uregulowania należności podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że jest ona niedopuszczalna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie może zostać rozpoznana z uwagi na fakt, iż przepisy nie dopuszczają możliwości zaskarżenia do sądu administracyjnego upomnienia poprzedzającego wszczęcie postępowania egzekucyjnego w administracji. Zgodnie z art. 3 § 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.; dalej w skrócie "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie, która w szczególności obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz bezczynność organów. Zaskarżone upomnienie zostało sporządzone na podstawie art. 15 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.; dalej "u.p.e.a."). Zgodnie z jego treścią "Egzekucja może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożenie skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia". Upomnienie nie rozstrzyga w sposób władczy o sytuacji prawnej osoby, do której zostało skierowane. Nie ma więc ono cech ani decyzji administracyjnej, ani postanowienia ani, też aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 p.p.s.a. Upomnienie ma służyć jedynie przypomnieniu o obowiązku wpłacenia wymienionych w nim należności, które powstały na skutek zdarzeń opisanych przepisami prawa materialnego. Upomnienie, o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a., to wyłącznie czynność wierzyciela, poprzedzająca administracyjne postępowanie egzekucyjne. Postępowanie egzekucyjne może być bowiem wszczęte dopiero po upływie 7 dni od doręczenia upomnienia, na wniosek wierzyciela i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego (art. 26 § 1 u.p.e.a.). Skoro upomnienie nie posiada cech aktu administracyjnego: decyzji, postanowienia, innych aktów i czynności, o których mowa w art. 3 p.p.s.a., to nie podlega ono kontroli sądu administracyjnego (por. postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 24 września 2009 r. /sygn. akt II SA/Sz 792/09/, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2006 r. /sygn. akt III SA/Wa 501/06/, a także postanowienie WSA w Opolu z dnia 22 lipca 2004 r. /sygn. akt II SA/Wr 716/02/ - wszystkie dostępne w internecie ma stronie https://cbois.nsa.gov.pl). Ponieważ z wyżej wskazanych względów skarga jest niedopuszczalna, należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. J.Z.