I SA/Łd 49/18

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat W. R.-R. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej polegającej na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. H. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] UNP: [...] w przedmiocie: określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za październik 2012 r., kwiecień – maj 2013 r. oraz wysokości nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za wrzesień, listopad i grudzień 2012 roku oraz styczeń, luty, marzec i czerwiec 2013 roku p o s t a n a w i a: przyznać i nakazać wypłatę z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokat W. R.-R. kwotę 1.800 (tysiąc osiemset) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z 27 marca 2018 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał skarżącej prawo pomocy m.in. przez ustanowienie adwokata (karta 61 akt sądowych). W dniu 18 kwietnia 2018 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. wyznaczyła do prowadzenia sprawy adwokat W. R.-R. (karta 71 akt). W dniu 9 sierpnia 2018 r. WSA w Łodzi oddalił skargę A. H. oraz przyznał i nakazał wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokat W. R.-R. kwotę 3.600 zł powiększoną o kwotę podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. Pełnomocnik skarżącej wniosła o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, a następnie złożyła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wraz z oświadczeniem, iż koszty te nie zostały w całości ani w części opłacone (karta 154 akt). Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) – powoływanej dalej w skrócie jako: "P.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W odniesieniu do adwokatów powyższe zasady określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714 ze zm.). Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) ww. rozporządzenia opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Ponieważ opłata określona w pkt 1, tj. opłata za pomoc prawną udzieloną przed sądem administracyjnym pierwszej instancji wynosiła w rozpoznawanej sprawie 3.600 zł, to opłata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 1.800 zł. Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 § 1 P.p.s.a. oraz przywołanych przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r., postanowił jak w sentencji. Ake.