I SA/Łd 493/18

PostanowienieWSA w Łodzi2018-10-04

Skład orzekający: Referendarz sądowy Tomasz Naraziński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżącej przysługuje prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnym, biorąc pod uwagę jej sytuację materialną, dochody rodziny oraz łączną kwotę wpisów od kilku skarg wniesionych do sądu?
Ratio decidendi
Skarżącej przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, ponieważ wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wysokość dochodów małżonków, przekraczająca kwotę wpisu od jednej skargi, nie pozwala na poczynienie oszczędności umożliwiających pokrycie kosztów sądowych, zwłaszcza w kontekście łącznej kwoty wpisów od pięciu wniesionych skarg.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. dotyczącą podatku od towarów i usług. Została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 3.195 zł. W odpowiedzi złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, uzasadniając go niskimi dochodami rodziny (3.000 zł netto miesięcznie), ciążą oraz brakiem majątku. Do oceny sytuacji materialnej wykorzystano również dokumenty z innych, równoległych postępowań sądowych zainicjowanych przez skarżącą.
Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 4 października 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr UNP: [...] w przedmiocie: określenia wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2013 roku oraz orzeczenia o obowiązku zapłaty podatku wynikającego z faktury wystawionej w maju 2013 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. M. W. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2013 roku oraz orzeczenia o obowiązku zapłaty podatku wynikającego z faktury wystawionej w maju 2013 roku. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 20 lipca 2018 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 3.195 zł. W odpowiedzi skarżąca złożyła, na formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że nie jest w stanie pokryć kosztów postępowania ponieważ suma jej dochodów i dochodów męża wynosi 3.000 zł. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i pięcioletnim synem. Ponadto skarżąca oświadczyła, że jest w trzecim miesiącu ciąży. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem skarżąca ani jej mąż ani syn nie posiadają nieruchomości, wartościowych przedmiotów ani oszczędności. Skarżąca oświadczyła, że jej mąż jest aktualnie jedynym wspólnikiem w spółce z o.o., której kapitał zakładowy wynosi 5.000 zł. Małżonkowie utrzymują się z dochodów z umów o pracę. Każde z małżonków otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 1.500 zł netto. Wśród zobowiązań i wydatków stałych wnioskodawczyni wskazała: opłaty eksploatacyjne – około 200 zł, rata pożyczki – 200 zł, przedszkole – około 150 zł. Ponadto oświadczyła, że jest w ciąży i koszty wizyt lekarskich i leków wynoszą około 200 zł. Pozostałą cześć dochodów małżonkowie przeznaczają na zakup żywności środków higienicznych i czystości i odzieży. Do oceny sytuacji majątkowej referendarz wykorzystał również oświadczenia i dokumenty nadesłane przez skarżącą w sprawie oznaczonej sygn. akt I SA/Łd 395/18 w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy: 1) wyciąg ze swojego rachunku bankowego prowadzonego przez A. Bank, z którego wynika, że saldo na koniec lipca 2018 r. wyniosło 553,96 zł, natomiast na koniec sierpnia 2018 r. wyniosło 270,39 zł, 2) wyciągi z rachunków bankowych męża prowadzonych przez B. Bank oraz C. Bank z których wynika, że salda końcowe były ujemne i na koniec lipca 2018 r. wynosiły -177,04 zł, na dzień 23 sierpnia 2018 r. – 2118 zł oraz -3,31 zł, 3) oświadczenie wraz z wypisem z księgi wieczystej, zgodnie z którym nieruchomość wskazana w skardze i wniosku o przyznanie prawa pomocy jako miejsce zamieszkania, stanowi własność siostry matki wnioskodawczyni i skarżąca mieszka w niej na podstawie umowy użyczenia, 4) zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2017 (PIT-36L), z którego wynika, że skarżąca nie osiągnęła żadnego przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej, poniosła jedynie koszty w wysokości 14.759,52 zł, 5) oświadczenie zgodnie z którym z dniem 31 lipca 2017 r. skarżąca zakończyła działalność gospodarczą, a od 1 lipca 2018 r. została zatrudniona w Spółce z o.o. A., 6) informację o dochodach oraz pobranych zaliczkach na podatek dochodowy w roku 2017 (PIT-11), z której wynika, że mąż skarżącej uzyskał dochód w wysokości 26.015 zł, 7) oświadczenie, zgodnie z którym mąż skarżącej jest aktualnie jedynym wspólnikiem w Spółce z o.o. D., w której jest zatrudniony. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie referendarza skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ze złożonych oświadczeń i dokumentów wynika, że dochody małżonków wynoszą 3.000 zł, co oznacza, że kwota wpisu od skargi w rozpoznawanej sprawie przekracza zarobki obojga małżonków. Wysokość dochodów małżonków nie pozwala im na poczynienie oszczędności, które umożliwiłyby pokrycie kosztów sądowych chociaż w części. Uwzględniając wniosek referendarz wziął również pod uwagę, że przed tutejszym sądem zawisło łącznie pięć spraw ze skarg wnioskodawczyni. Oprócz rozpoznawanej sprawy stron wniosła skargi w sprawach o sygn. akt I SA/Łd 492/18, I SA/Łd 493/18, I SA/Łd 504/18, I SA/Łd 395/18. Łączna kwota wpisów od skarg we wszystkich sprawach wynosi 21.560 zł. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AKE.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło