I SA/Łd 499/24

Dnia 17 października 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Cezary Koziński, Sędziowie: Sędzia WSA Bożena Kasprzak, Asesor WSA Grzegorz Potiopa (spr.), Protokolant : Asystent sędziego Katarzyna Nadolska-Góra, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2024 roku sprawy ze skargi A. M. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 czerwca 2024 roku, nr 0113-KDIPT1-2.4012.203.2024.3.PRP w przedmiocie przepisów prawa podatkowego dotyczących podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżoną interpretację, 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 15 marca 2024 r. A. M. (dalej także: Wnioskodawca, Strona lub Skarżący) wniósł do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej także: Dyrektor KIS) o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług. We wniosku przedstawiono następujący opis zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca jest współwłaścicielem z żoną nieruchomości rolnej niezabudowanej, położonej w J., gmina T., nr ewid. [...] o powierzchni 0,8938 ha i w części około 40% zadrzewionej i zakrzewionej, natomiast w ok. 60% użytkowanej rolniczo - zasiew zboża wykorzystywanego we własnej hodowli kilkunastu sztuk drobiu. Nieruchomość w ewidencji gruntów starostwa powiatowego jest oznaczona jako R i Lzr. Nieruchomość została objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który wszedł w życie 14 marca 2024 r. i w planie jest oznaczona jako tereny przemysłowo - usługowe. Nieruchomość nigdy nie była dzielona geodezyjnie. Nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawcę i małżonkę w 2014 r. od najbliższej rodziny Wnioskodawcy. We wcześniejszych dziesięcioleciach nieruchomość pozostawała w rodzinie i przechodziła atrakcyjność nieruchomości ani nie dawali ogłoszeń, że są zainteresowani zbyciem tej nieruchomości. Aktualnie, od połowy 2023 r. nieruchomość jest przedmiotem zainteresowania nabywcy - zakładów drobiarskich R. SA w T., które na obszarze kilkunastu hektarów w J., obejmującym również opisaną nieruchomość, zamierzają zrealizować inwestycję, polegającą na wybudowaniu zakładu przetwórstwa drobiu i budynków magazynowo-logistycznych z infrastrukturą techniczną. Dla tego celu nabywca chce najpierw zawrzeć z Wnioskodawcą i jego żoną przedwstępną umowę sprzedaży wraz z pełnomocnictwem, które ma udzielić Wnioskodawca i jego żona nabywcy, a pełnomocnictwo ma obejmować: 1. Uzyskiwanie wypisów i wyrysów z rejestru gruntów dotyczących nieruchomości. 2. Uzyskanie zaświadczenia właściwych: urzędu skarbowego, urzędu gminy i Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, wydanych zgodnie z art. 306g lub 306e w związku z art. 112 powołanej wyżej ustawy – Ordynacja podatkowa oraz zaświadczenia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego potwierdzające, że Sprzedający nie zalega z płatnością należnych podatków ani składek na ubezpieczenie społeczne, 3. Występowanie w imieniu Wnioskodawcy i jego żony do właściwego dostawcy lub dystrybutora energii elektrycznej i gazowej, celem uzyskania technicznych warunków przyłączenia do sieci elektroenergetycznej i gazowej, w tym składania i podpisywania wniosków i innych dokumentów, ich zmiany, cofania oraz odbioru, 4. Uzyskanie warunków technicznych przyłączenia nieruchomości do infrastruktury technicznej, w szczególności przyłączenia do sieci energetycznej, gazowej, teleinformatycznej, wodociągowej, ciepłowniczej, kanalizacji deszczowej i sanitarnej lub innej infrastruktury technicznej umożliwiającej odprowadzanie wód opadowych, oraz włączenia do dróg; 5. Uzyskanie decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolniczej i leśnej, zmiany klasyfikacji gruntów oraz uzyskania decyzji dotyczącej gospodarowania masami ziemi podlegającymi ochronie; 6. Uzyskanie decyzji o wycince drzew i krzewów na nieruchomości oraz uzyskanie decyzji o nasadzeniach zastępczych lub innych rozwiązań zastępczych; 7. Uzyskanie decyzji na lokalizację zjazdów z nieruchomości oraz zgody wydanej przez zarządcę drogi na włączenie się do ruchu aut obsługujących zamierzoną przez nabywcę inwestycję; 8. Zawarcie w imieniu Wnioskodawcy i jego żony umów przyłączenia do sieci oraz umów drogowych określających warunki włączenia do dróg, 9. Uzyskanie decyzji - pozwolenia wodnoprawnego oraz decyzji zezwalającej na prowadzenie badań archeologicznych, i geotechnicznych, przy czym wszystkie koszty oraz opłaty przyłączeniowe związane z warunkami technicznymi i decyzjami, określonymi w pkt od 1 do 9 powyżej, będą obciążać nabywcę, wszystkie koszty związane z pozwoleniami i przyłączami będą obciążały nabywcę; 10. Umocowanie przed Sądem Rejonowym w T. w wydziale ksiąg wieczystych do przeglądania akt (w tym dokumentów i pism) księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości. Pełnomocnictwo obejmuje upoważnienie do utrwalania treści wszystkich stosownych dokumentów, w tym do sporządzania odpisów, kopii lub utrwalania w formie elektronicznej (fotografowanie, skanowanie etc.), w tym również do składania wniosków o sporządzenie kserokopii z akt oraz do odbioru takich kserokopii, jak do składania wniosków o sporządzenie fotokopii z akt oraz do odbioru takich fotokopii, a nadto zobowiązują się do niezwłocznego udzielenia takiego pełnomocnictwa, w zakresie wskazanym powyżej, adwokatom lub radcom prawnym, wskazanym przez nabywcę. 11. Jeżeli do zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży nieruchomości niezbędne będzie dokonanie podziału nieruchomości pełnomocnictwo obejmuje reprezentowanie w czynnościach geodezyjnych, a w szczególności do udziału w czynnościach dotyczących podziału, scalenia lub rozgraniczenia, w tym do zawierania ugody przed geodetą, do występowania przed organami właściwymi do spraw geodezji, a także do składania wniosków i pobierania wypisów i wyrysów z ewidencji gruntów, map i decyzji. 12. W sytuacji, gdy nie dojdzie do zawarcia umowy przyrzeczonej sprzedaży nieruchomości pełnomocnictwo obejmuje złożenie wniosku wieczystoksięgowego o wykreślenie z działu III ksiąg wieczystych roszczenia o zawarcie umowy przyrzeczonej Ponadto nabywca nieruchomości zastrzega sobie prawo, że na każde jego wezwanie Wnioskodawca i jego żona udzielą wszelkich stosownych pełnomocnictw, w tym pełnomocnictw szczególnych złożonych na druku PPS-1, niezbędnych do prowadzenia postępowań administracyjnych i innych związanych z uzyskiwaniem pozwoleń, uzgodnień etc., o których mowa powyżej, zarówno w formie zwykłej pisemnej, jak i w formie aktu notarialnego. W przypadku konieczności obciążenia nieruchomości służebnościami na rzecz gestorów mediów Wnioskodawca i jego żona ustanowią takie służebności niezwłocznie po wezwaniu przez nabywcę, po uprzednim zapoznaniu się z treścią i przebiegiem każdej takiej służebności, przy czym nie mogą oni (Wnioskodawca i żona) odmówić ustanowienia służebności bez podania uzasadnionej, ważnej przyczyny. Przedwstępna umowa sprzedaży nieruchomości jest na etapie negocjacji, przy czym strony ustaliły już cenę za tę nieruchomość. Zawarcie ostatecznej umowy sprzedaży planowane jest do 1 marca 2025 r. Dyrektor KIS zwrócił się do Strony o udzielenie odpowiedzi na zadane w wezwaniu pytania o treści: 1. prosimy wskazać dokładną datę i sposób nabycia przez Wnioskodawcę i jego żonę działki nr [...] (np. umowa kupna-sprzedaży, darowizna, spadek, inny -jaki?); czy nabycie ww. działki nastąpiło do wspólności majątkowej małżeńskiej Pana i Pana żony; 2. w jakim celu Wnioskodawca nabył wraz z żoną w 2015 r. działkę nr [...], będącą przedmiotem sprzedaży? Wnioskodawca wskazał, że nieruchomość została nabyta do majątku wspólnego jego i jego żony w drodze umowy darowizny dnia 3 czerwca 2014 roku. Darczyńcami byli brat żony Wnioskodawcy i jego żona. Nieruchomość na początku lat dziewięćdziesiątych została zbyta na rzecz Skarbu Państwa przez rodziców Wnioskodawcy i została nabyta od Skarbu Państwa przez wskazanego darczyńcę i jego żonę. Darczyńca mieszka w innej miejscowości niż położona jest Nieruchomość. Ustalono w rodzinie, że Nieruchomość wróci do rodziny M., tak jak było do początku lat dziewięćdziesiątych. Ponadto nieopłacalność produkcji w połączeniu z niską klasą bonitacyjną spowodowały również, że darczyńcy nie kalkulowało się uprawiać gruntu położonego w innej miejscowości i tak doszło do wskazanej wyżej umowy darowizny. 3. czy od nabycia działki nr [...] do dnia jej odpłatnego zbycia będzie podejmował Pan jakiekolwiek czynności wymagające zaangażowania własnych środków finansowych zmierzające do podniesienia jej wartości – jeśli tak, to należy wskazać jakie oraz kiedy i w jakim celu; Wnioskodawca wyjaśnił, że poza czynnościami, do których potencjalny nabywca Nieruchomości chciałby pełnomocnictwa na podstawie przedwstępnej umowy sprzedaży – wymienionymi wyżej - Wnioskodawca nie zamierza podjąć żadnych czynności zmierzających do podniesienia wartości Nieruchomości. Wszelkie czynności, do których potencjalny nabywca chciałby pełnomocnictwa, są nieodpłatne albo dokonują się na koszt tegoż nabywcy lub koszt ten jest zwracany Wnioskodawcy, o ile jakiś koszt dla Wnioskodawcy powstanie. Ponadto istotne jest, że Wnioskodawca i potencjalny nabywca ustalili już cenę Nieruchomości, zatem czynności Wnioskodawcy wymagające własnych środków, a zmierzające do podniesienia wartości Nieruchomości byłyby zupełnie nieracjonalne. 4. czy dokonywał Pan sprzedaży innych (oprócz wskazanej we wniosku) nieruchomości (m.in. działek, lokali, budynków mieszkalnych), jeśli tak to należy podać odrębnie do każdej sprzedanej nieruchomości: − jakie to nieruchomości; − kiedy i w jaki sposób wszedł Pan w posiadanie tych nieruchomości; − w jakim celu nieruchomości te zostały nabyte przez Pana; − w jaki sposób nieruchomości były wykorzystywane przez Pana od momentu wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży; − kiedy dokonał Pan ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży; − jeżeli były to działki to ile działek zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy zabudowanych, jeśli zabudowanych to czy były to nieruchomości mieszkalne czy użytkowe); − na co zostały przeznaczone środki uzyskane ze sprzedaży ww. nieruchomości? 5. czy działka nr [...], będąca przedmiotem sprzedaży, jest udostępniana innym osobom na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy? Jeżeli tak, to należy wskazać: − datę zawarcia ww. umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy? − na jaki okres jest/była zawarta ww. umowa? − kto zawarł umowę dzierżawy, tj. czy: • wyłącznie Pan, • wyłącznie Pana żona, • Pan wraz z żoną? − czy umowa miała charakter odpłatny, czy nieodpłatny? Jeśli umowa miała charakter odpłatny to jaka była kwota czynszu z tytułu ww. umowy oraz czy odprowadzał Pan należne podatki? 6. czy posiada Pan inne działki, które w przyszłości zamierza sprzedać? 7. czy jest Pan czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług? Wnioskodawca odpowiedział na pytania nr 4, 5, 6 i 7: Nie. 8. czy działka nr [...] będąca przedmiotem sprzedaży, od dnia jej nabycia do dnia planowanej sprzedaży wykorzystywana jest/będzie wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług? Wnioskodawca zauważył, że nieruchomość była od dziesięcioleci wykorzystywana rolniczo, a plony z tej Nieruchomości służyły zaspokojeniu potrzeb egzystencjalnych kolejnych właścicieli i ich rodzin. Dotyczyło również okresu, kiedy w 2014 r. Wnioskodawca nabył Nieruchomość od rodziny z tym zastrzeżeniem, że około 40% Nieruchomości było już wówczas zadrzewione samosiejką i wyłączone z uprawy rolnej, który to stan zadrzewienia trwa do dziś. 9. czy transakcja nabycia działki nr [...] będąca przedmiotem sprzedaży, była opodatkowana podatkiem VAT i została udokumentowana fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT? 10. czy w związku z nabyciem działki nr [...], będącą przedmiotem sprzedaży, przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego? Wnioskodawca odpowiedział na pytania nr 9 i 10: Nie. W związku z powyższym Wnioskodawca zadał pytanie czy wskutek zawarcia przedwstępnej umowy sprzedaży Nieruchomości i udzielenia nabywcy pełnomocnictwa do dokonania szeregu czynności dotyczących Nieruchomości, zostanie uznany przez organ podatkowy za przedsiębiorcę w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług i będzie zmuszony zapłacić podatek VAT od sprzedaży Nieruchomości w trybie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm., dalej także: u.p.t.u.). Strona przedstawiła własne stanowisko w sprawie. W jej ocenie zawarcie przedwstępnej umowy sprzedaży Nieruchomości i udzielenie nabywcy szeregu wymienionych pełnomocnictw do dokonania czynności dotyczących nieruchomości nie daje podstaw do uznania Wnioskodawcy za przedsiębiorcę i przypisania jego działaniom znamion prowadzenia działalności gospodarczej. Dzieje się tak dlatego, że Wnioskodawca nigdy nie prowadził działalności gospodarczej, Nieruchomość wykorzystywał rolniczo na własne potrzeby, nie podjął żadnych działań zwiększających wartość tej Nieruchomości, nie promował Nieruchomości do sprzedaży. Zamierzone działania dotyczące Nieruchomości do których Wnioskodawca ma udzielić pełnomocnictw również nie mają cechy działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Są to działania jednostkowe, podjęte pod konkretnego nabywcę dla jednorazowej transakcji. Wnioskodawca nie dokonał podziału Nieruchomości. Wnioskodawca chce sprzedać Nieruchomość jako całość. Nie planuje szeregu transakcji, a tym samym podziału Nieruchomości. Udział Wnioskodawcy przez udzielenie pełnomocnictwa w takich czynnościach jak pozyskanie przyłączy wodnych, kanalizacyjnych, cieplnych i gazowych dla Nieruchomości, pozyskanie zjazdu z Nieruchomości i inne wskazane w opisie stanu faktycznego nie dają podstawy do uznania, że Wnioskodawca zabiega o podwyższenie standardu Nieruchomości i chce ją sprzedać za jak najwyższą cenę. Cena nieruchomości jest już bowiem ustalona. Reasumując zwykłe zbycie Nieruchomości gruntowej przez osobę fizyczną, która nie prowadzi działalności gospodarczej, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT w trybie art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał w dniu 5 czerwca 2024 r. interpretację indywidualną, w której stwierdził, że stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe. Organ interpretacyjny wskazał, że do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej Wnioskodawca posiada prawo własności działki nr [...] będącej we współwłasności małżeńskiej, które podlega wielu czynnościom. Wszystkie te czynności z punktu widzenia podatku VAT zostaną "wykonane" w jego sferze prawnopodatkowej. W tym kontekście bez znaczenia pozostaje okoliczność wykonywania ww. czynności przez potencjalnego nabywcę. W efekcie wykonywanych czynności dostawie podlega nieruchomość o zupełnie innym charakterze jak w chwili zawarcia umowy przedwstępnej. Zatem w przedmiotowej sprawie podejmując przedstawione we wniosku czynności Skarżący zaangażował środki podobne do tych, jakie wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa we wskazanych orzeczeniach w sprawach C-180/10 i C181/10, tj. wykazał aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Dyrektor KIS uznał więc, że podejmowane przez Wnioskodawcę działania oraz dokonane czynności wykluczają sprzedaż działki nr [...] będącej we współwłasności małżeńskiej, w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Tym samym stwierdził, że ww. sprzedaż będzie dostawą dokonaną w ramach prowadzenia działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 2 u.p.t.u., a Skarżący będzie działał jako podatnik VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 u.p.t.u. Z uwagi na powyższe, w tej konkretnej sytuacji nie można uznać, że przedmiotem dostawy będzie składnik majątku osobistego, a sprzedaż ww. działki będzie stanowiła realizację prawa do rozporządzania majątkiem osobistym. W konsekwencji, skoro w tej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę uznania Wnioskodawcy za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.t.u., prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 u.p.t.u., to czynność sprzedaży działki nr [...] będącej we współwłasności małżeńskiej, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 u.p.t.u. W związku z powyższym sprzedaż działki nr [...] będącej we współwłasności małżeńskiej, będzie opodatkowana podatkiem VAT, według właściwej stawki podatku od towarów i usług. Strona wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę interpretację indywidualną dnia 5 czerwca 2024 r. Zaskarżonej Interpretacji zarzuciła: 1) przepisów postępowania, a mianowicie art. 14c § 1 i 2, w związku z art. 120 i art. 121 § 1 w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 z późn. zm., dalej także: o.p.), polegające na wybiórczej analizie przedstawionego przez Skarżącego stanu faktycznego, pominięciu części elementów tego stanu faktycznego w istotnych dla rozstrzygnięcia kwestiach, dokonaniu przez organ własnych ustaleń faktycznych, odmiennych od okoliczności przedstawionych przez Skarżącego i niewypowiedzianych w treści wniosku, niepełnym i niewyczerpującym wyjaśnieniu w interpretacji przyczyn uznania stanowiska podatnika za nieprawidłowe, a w konsekwencji naruszenie podstawowych zasad obowiązujących w postępowaniu podatkowym, to jest zasad legalizmu, prowadzenia postępowania w sposób pogłębiający zaufanie, przekonywania oraz rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść podatnika; 2) naruszenie przepisów prawa materialnego i ustalenie, że Skarżący jest podatnikiem podatku od towarów i usług, na skutek błędnej wykładni oraz niewłaściwej oceny, co do zastosowania do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego - art. 15 ust. 1 i 2 u.p.t.u., poprzez: a) bezpodstawne uznanie za działalność gospodarczą na gruncie ustawy o VAT czynności polegającej na udzieleniu przez Skarżącego Kupującemu pełnomocnictwa do wykonania wybranych czynności i w konsekwencji przypisanie Skarżącemu skutków działań podejmowanych przez Kupującego w jego imieniu, i na jego rzecz, a przede wszystkim w jego interesie; b) pominięcie przy ocenie podstaw do uznania czynności Skarżącego za działalność gospodarczą na gruncie ustawy VAT oraz charakteru czynności udzielenia przyszłemu Kupującemu pełnomocnictwa okoliczności, iż: • Skarżący nabył Nieruchomość dziesięć lat temu jako darowiznę, bez zamiaru jej dalszej odsprzedaży; • Skarżący planuje jednorazowo sprzedać działkę i czynność ta nie będzie miała charakteru powtarzalnego, ponadto Skarżący nie wykazuje żadnej aktywności dla zbycia Nieruchomości, • wykonanie lub niewykonanie na podstawie udzielonych pełnomocnictw przez Kupującego jakichkolwiek czynności wobec Nieruchomości pozostaje bez wpływu na cenę sprzedaży Nieruchomości, która została określona w drodze negocjacji i zostanie przyjęta w umowie przedwstępnej oraz w umowie ostatecznej, • Kupującemu udzielone zostanie pełnomocnictwo do wykonania określonych czynności, których jedynym beneficjentem jest Kupujący, a Skarżący nie odnosi z tego tytułu żadnych korzyści m. in. dlatego, że cena sprzedaży jest już ustalona, a wszelkie ulepszenia Nieruchomości pozostaną korzyścią dla Kupującego bez dodatkowych benefitów dla Skarżącego, c) uznanie, że udzielenie Kupującemu pełnomocnictw oznacza, że Skarżący zaangażował środki podobne do tych, jakie wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnym obrotem nieruchomościami, a co w konsekwencji pociąga za sobą ustalenie, że zachodzą przesłanki, aby Skarżącego uznać w związku z planowaną przez niego transakcją sprzedaży Nieruchomości za podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust 1 i 2 u.p.t.u., jako podmiot dokonujący dostawy nieruchomości w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług; kiedy to konkluzji takiej nie da się wyprowadzić z okoliczności faktycznych opisanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, a prawidłowa ocena stanu faktycznego opisanego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej winna prowadzić do wniosku, że czynności podejmowane przez Skarżącego stanowią gospodarowanie majątkiem prywatnym i jako takie nie podlegają opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług. 3) naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez dopuszczenie się błędnej wykładni oraz niewłaściwej oceny, co do zastosowania do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 u.p.t.u., poprzez ustalenie, że sprzedaż działki będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa. Mając na uwadze powyższe zarzuty wobec interpretacji indywidualnej Skarżący wniósł o uwzględnienie skargi oraz uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania od organu na jego rzecz według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ interpretacyjny wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Kognicję sądu administracyjnego wyznaczają przepisy art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137 z późn. zm.), stanowiąc, że sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm. – dalej także: p.p.s.a.), kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Zgodnie z art. 57a p.p.s.a., skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. NSA w wyroku z 25 czerwca 2021 r., sygn. akt I FSK 1400/20 podkreślił, że w skardze na pisemną interpretację indywidualną, analogicznie jak w skardze kasacyjnej, należy określić, który przepis prawa materialnego lub procesowego został naruszony. Ponadto należy wskazać sposób naruszenia tych norm prawnych. Po drugie, jak wynika ze zdania drugiego art. 57a p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny jest związany wskazanymi zarzutami oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że treść art. 57a p.p.s.a. wskazuje, iż sąd administracyjny poza zarzutami stawianymi w skardze nie jest władny z urzędu kontrolować zaskarżonej interpretacji indywidulanej w aspekcie ustalenia innych niż podniesione przez stronę skarżącą naruszeń prawa (wyjątek od zasady przewidzianej w art. 134 § 1 p.p.s.a.). Sąd bada prawidłowość zaskarżonej interpretacji indywidualnej tylko z punktu widzenia zarzutów skargi i wskazanej w niej podstawy prawnej (por. wyrok WSA w Białymstoku, z 30 czerwca 2021 r., sygn. akt I SA/Bk 235/21; wszystkie orzeczenia krajowych sądów administracyjnych powołane w niniejszym uzasadnieniu, dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych CBOSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 146 § 1 i przy odpowiednim zastosowaniu art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd uchyla zaskarżoną interpretację w razie stwierdzenia, że narusza ona przepisy prawa materialnego lub procesowego w sposób – odpowiednio - mający lub mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, lub w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania. Ponadto z istoty postępowania dotyczącego udzielenia indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (art. 14b i art. 14c o.p.) wynika, że organ interpretujący, a następnie także sąd administracyjny w ramach kontroli zaskarżonej interpretacji, są związani przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Specyfika postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej polega bowiem przede wszystkim na tym, że organ wydający interpretację "porusza się" niejako tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej. Na wstępie podkreślić należy istotę postępowania interpretacyjnego jest postępowaniem autonomicznym w ramach regulacji przepisów o.p. Celem tego postępowania jest ocena stanu faktycznego i proponowanego we wniosku rozstrzygnięcia. Stosownie do postanowień art. 14b § 1 o.p. Dyrektor KIS, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zgodnie zaś z art. 14b § 3 o.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Na mocy art. 14c § 1 o.p. interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. Rolą organu interpretującego jest dokonanie wykładni wskazanych przez wnioskodawcę przepisów prawa oraz odniesienia wynikających z nich norm do stanowiska zawartego we wniosku o wydanie interpretacji, a przez to w konsekwencji dokonanie oceny czy stanowisko występującego z wnioskiem znajduje oparcie w normach prawa podatkowego. Powyższe znajduje również potwierdzenie w postanowieniach art. 14h o.p. zgodnie z którym to przepisem w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 126, art. 129, art. 130, art. 135, art. 140, art. 143, art. 165 § 3b, art. 165a, art. 168, art. 169 § 1-2 i § 4, art. 170 i art. 171, art. 208, art. 213 w zakresie uzupełniania lub sprostowania co do skargi do sądu administracyjnego, art. 214, art. 215 § 1 i 3 oraz przepisy rozdziałów 3a, 5, 6, 7, 10, 14, 16 i 23 działu IV. Istotą procesu wydawania interpretacji indywidualnych jest zatem dokonywanie wykładni konkretnych przepisów prawa podatkowego w powiązaniu z dokładnie określonym stanem faktycznym lub zdarzeniem przyszłym poprzez ocenę przedstawionego we wniosku stanowiska wnioskodawcy w kontekście zadanego pytania. Organ odpowiedzialny za interpretację indywidualną ocenia stan faktyczny pod kątem przepisów prawa. Spór w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie czy sprzedaż przez Skarżącego nieruchomości rolnej niezabudowanej, położonej w J., gmina T., nr ewid. [...] o powierzchni 0,8938 ha należącej do jego majątku prywatnego posiada cechy działalności gospodarczej związanej z obrotem nieruchomościami, która podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, czy też jest to działanie mieszczące się w pojęciu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawca jest współwłaścicielem z żoną nieruchomości rolnej niezabudowanej, położonej w Jadwigowie, gmina T., nr ewid. [...] o powierzchni 0,8938 ha i w części około 40% zadrzewionej i zakrzewionej, natomiast w ok. 60% użytkowanej rolniczo - zasiew zboża wykorzystywanego we własnej hodowli kilkunastu sztuk drobiu. Nieruchomość w ewidencji gruntów starostwa powiatowego jest oznaczona jako R i Lzr. Nieruchomość została objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który wszedł w życie 14 marca 2024 r. i w planie jest oznaczona jako tereny przemysłowo - usługowe. Nieruchomość nigdy nie była dzielona geodezyjnie. Nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawcę i małżonkę w 2014 r. od najbliższej rodziny Wnioskodawcy. We wcześniejszych dziesięcioleciach nieruchomość pozostawała w rodzinie i przechodziła atrakcyjność nieruchomości ani nie dawali ogłoszeń, że są zainteresowani zbyciem tej nieruchomości. Aktualnie, od połowy 2023 r, nieruchomość jest przedmiotem zainteresowania nabywcy - zakładów drobiarskich R. SA w T., które na obszarze kilkunastu hektarów w J., obejmującym również opisaną nieruchomość, zamierzają zrealizować inwestycję, polegającą na wybudowaniu zakładu przetwórstwa drobiu i budynków magazynowo-logistycznych z infrastrukturą techniczną. Dla tego celu nabywca chce najpierw zawrzeć z Wnioskodawcą i jego żoną przedwstępną umowę sprzedaży wraz z pełnomocnictwem, które ma udzielić Wnioskodawca i jego żona nabywcy, a pełnomocnictwo ma obejmować: 1. Uzyskiwanie wypisów i wyrysów z rejestru gruntów dotyczących nieruchomości. 2. Uzyskanie zaświadczenia właściwych: urzędu skarbowego, urzędu gminy i Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, wydanych zgodnie z art. 306g lub 306e w związku z art. 112 powołanej wyżej ustawy – Ordynacja podatkowa oraz zaświadczenia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego potwierdzające, że Sprzedający nie zalega z płatnością należnych podatków ani składek na ubezpieczenie społeczne, 3. Występowanie w imieniu Wnioskodawcy i jego żony do właściwego dostawcy lub dystrybutora energii elektrycznej i gazowej, celem uzyskania technicznych warunków przyłączenia do sieci elektroenergetycznej i gazowej, w tym składania i podpisywania wniosków i innych dokumentów, ich zmiany, cofania oraz odbioru, 4. Uzyskanie warunków technicznych przyłączenia nieruchomości do infrastruktury technicznej, w szczególności przyłączenia do sieci energetycznej, gazowej, teleinformatycznej, wodociągowej, ciepłowniczej, kanalizacji deszczowej i sanitarnej lub innej infrastruktury technicznej umożliwiającej odprowadzanie wód opadowych, oraz włączenia do dróg; 5. Uzyskanie decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolniczej i leśnej, zmiany klasyfikacji gruntów oraz uzyskania decyzji dotyczącej gospodarowania masami ziemi podlegającymi ochronie; 6. Uzyskanie decyzji o wycince drzew i krzewów na nieruchomości oraz uzyskanie decyzji o nasadzeniach zastępczych lub innych rozwiązań zastępczych; 7. Uzyskanie decyzji na lokalizację zjazdów z nieruchomości oraz zgody wydanej przez zarządcę drogi na włączenie się do ruchu aut obsługujących zamierzoną przez nabywcę inwestycję; 8. Zawarcie w imieniu Wnioskodawcy i jego żony umów przyłączenia do sieci oraz umów drogowych określających warunki włączenia do dróg, 9. Uzyskanie decyzji - pozwolenia wodnoprawnego oraz decyzji zezwalającej na prowadzenie badań archeologicznych, i geotechnicznych, przy czym wszystkie koszty oraz opłaty przyłączeniowe związane z warunkami technicznymi i decyzjami, określonymi w pkt od 1 do 9 powyżej, będą obciążać nabywcę, wszystkie koszty związane z pozwoleniami i przyłączami będą obciążały nabywcę; 10. Umocowanie przed Sądem Rejonowym w T. w wydziale ksiąg wieczystych do przeglądania akt (w tym dokumentów i pism) księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości. Pełnomocnictwo obejmuje upoważnienie do utrwalania treści wszystkich stosownych dokumentów, w tym do sporządzania odpisów, kopii lub utrwalania w formie elektronicznej (fotografowanie, skanowanie etc.), w tym również do składania wniosków o sporządzenie kserokopii z akt oraz do odbioru takich kserokopii, jak do składania wniosków o sporządzenie fotokopii z akt oraz do odbioru takich fotokopii, a nadto zobowiązują się do niezwłocznego udzielenia takiego pełnomocnictwa, w zakresie wskazanym powyżej, adwokatom lub radcom prawnym, wskazanym przez nabywcę. 11. Jeżeli do zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży nieruchomości niezbędne będzie dokonanie podziału nieruchomości pełnomocnictwo obejmuje reprezentowanie w czynnościach geodezyjnych, a w szczególności do udziału w czynnościach dotyczących podziału, scalenia lub rozgraniczenia, w tym do zawierania ugody przed geodetą, do występowania przed organami właściwymi do spraw geodezji, a także do składania wniosków i pobierania wypisów i wyrysów z ewidencji gruntów, map i decyzji. 12. W sytuacji, gdy nie dojdzie do zawarcia umowy przyrzeczonej sprzedaży nieruchomości pełnomocnictwo obejmuje złożenie wniosku wieczystoksięgowego o wykreślenie z działu III ksiąg wieczystych roszczenia o zawarcie umowy przyrzeczonej Ponadto nabywca nieruchomości zastrzega sobie prawo, że na każde jego wezwanie Wnioskodawca i jego żona udzielą wszelkich stosownych pełnomocnictw, w tym pełnomocnictw szczególnych złożonych na druku PPS-1, niezbędnych do prowadzenia postępowań administracyjnych i innych związanych z uzyskiwaniem pozwoleń, uzgodnień etc., o których mowa powyżej, zarówno w formie zwykłej pisemnej, jak i w formie aktu notarialnego. W przypadku konieczności obciążenia nieruchomości służebnościami na rzecz gestorów mediów Wnioskodawca i jego żona ustanowią takie służebności niezwłocznie po wezwaniu przez nabywcę, po uprzednim zapoznaniu się z treścią i przebiegiem każdej takiej służebności, przy czym nie mogą oni (Wnioskodawca i żona) odmówić ustanowienia służebności bez podania uzasadnionej, ważnej przyczyny. Przedwstępna umowa sprzedaży nieruchomości jest na etapie negocjacji, przy czym strony ustaliły już cenę za tę nieruchomość. Zawarcie ostatecznej umowy sprzedaży planowane jest do 1 marca 2025 r. Oceniając zaskarżoną indywidualną interpretację z punktu widzenia legalności, Sąd uznał, że narusza ona art. 15 ust. 1 i 2 u.p.t.u. Sąd odmiennie, niż organ interpretacyjny ocenił charakter opisanych w zdarzeniu przyszłym czynności. Zgodnie z art. 15 ust. 2 u.p.t.u., działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Z treści powołanego przepisu wynika więc, że stwierdzenie czy dana osoba fizyczna, sprzedając działki gruntu działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą (powtarzalność czynności i zamiar wykazany obiektywnymi dowodami ich kontynuacji), a w konsekwencji zorganizowaną. W ocenie składu orzekającego rozpoznawanej sprawie, dla prawidłowego zastosowania art. 15 ust. 1 i ust. 2 u.p.t.u., z perspektywy podmiotowości prawnopodatkowej na gruncie VAT i stwierdzenia, czy Skarżąca zbywając niezabudowane działki będzie działał jako handlowiec, istotne są tezy wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 (EU:C:2011:589). W wyroku tym Trybunał stwierdził, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej, sama liczba i zakres transakcji sprzedaży dokonanych nie ma charakteru decydującego. Inaczej jest natomiast w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112/WE. Takie aktywne działania mogą polegać przykładowo na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, w związku z czym w takiej sytuacji dostawy terenu budowlanego nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Jednocześnie, z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że stwierdzenie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik VAT wymaga każdorazowo oceny dokonanej na gruncie stanu faktycznego konkretnej sprawy, albowiem odmienność stanów faktycznych zezwala jedynie na sformułowanie pewnych wskazań, bez możliwości tworzenia uniwersalnych wzorców kontroli. W każdej sprawie konieczne jest ustalenie, że w odniesieniu do danej czynności podmiot występował w charakterze podatnika, tj. jako osoba angażująca środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, a nie osoba wykonująca prawo własności w stosunku do tego gruntu (por. wyroki NSA z dnia: 22 października 2013 r., sygn. akt I FSK 1323/12; 14 marca 2014 r., sygn. akt I FSK 319/13; 16 kwietnia 2014 r., sygn. akt I FSK 781/13; 29 kwietnia 2014 r., sygn. akt I FSK 621/13; 11 września 2014 r., sygn. akt I FSK 1352/13; 3 marca 2015 r., sygn. akt I FSK 1859/13; 8 lipca 2015 r., sygn. akt I FSK 729/14; publ.: CBOSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Na tle powołanego wyżej wyroku TSUE Naczelny Sąd Administracyjny zauważył także, że po jego wydaniu, w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wykształciła się spójna linia orzecznicza, uwzględniająca wskazania płynące z tego orzeczenia. Na tej podstawie przyjmuje się, że przy ocenie działalności osoby sprzedającej nieruchomości należy uwzględniać czynności podejmowane na poszczególnych etapach aktywności sprzedającego w ich całokształcie. Należy przede wszystkim mieć na uwadze te elementy, które łączą się z nakładami inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe działania zarządu majątkiem prywatnym. To, czy dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane będzie działała w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną (np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze). Przy czym na tego rodzaju aktywność "handlową" wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z tych okoliczności (por. wyroki NSA: z dnia 17 stycznia 2013 r., sygn. akt I FSK 239/12; z dnia 29 kwietnia 2014 r., sygn. akt I FSK 621/13, z dnia 9 maja 2014 r., sygn. akt I FSK 811/13). Nie mają natomiast znaczenia zamiar, czy motywy, jakimi kieruje się dany podmiot, ani jakie potrzeby zaspokaja z uzyskanych środków pieniężnych. Istotne znaczenie mają bowiem obiektywne, a nie subiektywne przesłanki pozwalające odróżnić działania noszące cechy zawodowe, od tych, które mieszczą się w granicach dysponowania majątkiem prywatnym. Dla oceny, czy dany podmiot sprzedając grunty działa w charakterze podatnika nie ma więc znaczenia, w jakich celach grunt ten został nabyty (por. wyroki NSA: z dnia 9 października 2014 r., sygn. akt I FSK 2145/13; z dnia 3 marca 2015 r., sygn. akt I FSK 1859/13; z dnia 11 czerwca 2015 r., sygn. akt I FSK 716/14 i z dnia 29 listopada 2016 r., sygn. akt I FSK 636/15). W wyroku z dnia 31 stycznia 2013 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 237/12 Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że przedmiotem profesjonalnego obrotu mogą być również składniki majątku nabyte pierwotnie do celów osobistych i w takich celach wykorzystywane. Ważne, by w momencie sprzedaży gruntów podatnik podjął w istocie aktywne i planowe działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez handlowców (por. wyrok NSA z dnia 15 stycznia 2019 r., sygn. akt I FSK 90/17, publ.: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (CBOSA), http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Analogicznie stanowisko NSA zajął przyjmując, że intencja towarzysząca pierwotnie nabywaniu majątku, nie wyklucza późniejszego odmiennego jego traktowania. Podobnie nie ma znaczenia, czy w momencie nabycia nieruchomości zamiarem właściciela było przeznaczenie jej do sprzedaży z zyskiem, lecz to, iż podatnik podjął działania mające charakter ciągły, zorganizowany, nakierowany na uzyskanie zysku sprzedaży nieruchomości. Jak najbardziej możliwa jest bowiem sytuacja, w której podmiot, nabywając grunty na potrzeby prywatne, później zmieni ich przeznaczenie, angażując siły i środki podobne do tych, które angażują podmioty profesjonalnie zajmujące się obrotem nieruchomościami. W przeciwnym razie należałoby uznać, że nabycie gruntu do wykorzystania w celach osobistych, tylko z uwagi na zamiar w chwili nabycia, determinowałoby przyjęcie, że doszło do sprzedaży majątku prywatnego, pomimo podejmowania wielu działań charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu gospodarczego, co trudno zaaprobować (por. wyroki NSA z dnia: 4 kwietnia 2015 r., sygn. akt I FSK 1855/15, 1 kwietnia 2010 r., sygn. akt II FSK 1933/08, 29 maja 2018 r., sygn. akt I FSK 1136/16; publ.: CBOSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślić należy, że sama liczba i zakres planowanych transakcji nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie a stanowiącymi działalność gospodarczą. Ponadto wskazuje się, że o działalności gospodarczej nie świadczy także samo tylko wyodrębnienie z jednej nieruchomości działek gruntu powiązane z koniecznością uzyskania stosownych decyzji administracyjnych (zatwierdzenie podziału, ustalenie warunków zabudowy). W ocenie Sądu należy w oczywisty sposób brać pod uwagę prawo właściciela określonych składników majątkowych do podejmowania działań w zakresie zarządu tym majątkiem. W tym pojęciu będą się mieściły czynności podejmowane w standardowym rozmiarze, także związane ze sprzedażą składników posiadanego majątku. Nie chodzi też o odmienne traktowanie racjonalnych, z punktu widzenia właściciela, działań do uzyskania jak najkorzystniejszej ceny lub innych warunków transakcji. Zarządu majątkiem własnym nie można postrzegać, także w realiach rozpoznawanej sprawy, jako czynności sprowadzających się do prostego wyzbycia się, swoistego upłynnienia posiadanych składników majątkowych. Niemniej jednak analiza przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej okoliczności zdarzeń przyszłych prowadzi do wniosku, że czynności podejmowane na poszczególnych etapach aktywności sprzedającego w ich całokształcie uzasadnia przyjęcie, że stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej interpretacji jest nietrafne. Opisane we wniosku o wydanie interpretacji działania Skarżącego w związku z chęcią sprzedaży Nieruchomości oraz udzieleniem Kupującemu pełnomocnictwa sprowadzają się do zarządu majątkiem rodzinnym, a nie jako przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą w charakterze podatnika podatku VAT. W związku z tym potencjalna sprzedaż Nieruchomości będzie dokonywana przez Skarżącego w ramach zwykłego rozporządzania majątkiem prywatnym, co w konsekwencji oznacza, że przedmiotowa sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Za powyższym w świetle powołanego stanu faktycznego przemawia: a. Nieruchomość uzyskana została w drodze darowizny, co znacząco odróżnia sytuację Skarżącego od podmiotu zajmującego się zawodowo obrotem nieruchomościami, b. Skarżący nigdy nie miał i nie ma zamiaru wykorzystywania Nieruchomości w celach zarobkowych, jak zostało to wskazane we Wniosku o interpretację Nieruchomość służy zaspokajaniu potrzeb egzystencjalnych rodziny, tj. zasiew zboża dla kilkunastu sztuk drobiu. Koszt uprawy Nieruchomości jest wyższy niż zysk z zebranego zboża. c. Udzielenie pełnomocnictw opisanych we Wniosku o interpretację mieści się w zakresie zarządzania majątkiem prywatnym, d. Sprzedaż Nieruchomości nie ma charakteru ciągłego, tj. Skarżący zamierza sprzedać jedną Nieruchomość i zamknąć temat bez zamiaru zbywania innych nieruchomości (takowych nie posiada), a cena transakcji z Kupującym został ustalona przed zwróceniem się Skarżącego o interpretację, e. Brak jest zawodowego podejścia Skarżącego do sprzedaży Nieruchomości - brak działań marketingowych, reklamowych, itp., f. Skarżący nie dokonywał i nie będzie dokonywać żadnych ulepszeń Nieruchomości, doprowadzać do Nieruchomości jakichkolwiek mediów, zagospodarowywać zieleni czy posadowić ogrodzenia wokół terenu Nieruchomości, g. Nabycie od Skarżącego Nieruchomości nie ma nic wspólnego z prowadzeniem działalności gospodarczej przez Skarżącego, ale wiąże się z zamiarem Kupującego wybudowania zakładu na powierzchni kilkunastu hektarów, w których Nieruchomość Skarżącego stanowi tylko pewien procent powierzchni. W konsekwencji pełnomocnictwa, których miałby udzielić Skarżący Kupującemu, m. in. pełnomocnictwo do pozyskania mediów dla Nieruchomości, oznaczają umocowanie do działań, które mają służyć przyszłemu zakładowi Kupującego, bo zakład potrzebuje mediów czy dostępu do drogi publicznej i nie mają znaczenia dla tej jednej Nieruchomości. Kupujący nabywa nie tylko Nieruchomość od Skarżącego, ale cały szereg nieruchomości sąsiednich dla wybudowania zakładu, zatem nabycie Nieruchomości od Skarżącego nie ma charakteru samoistnego w tym sensie, że jedna Nieruchomość Skarżącego nie stanowi dla Kupującego celu transakcji, a z kolei inne nieruchomości tracą dla Kupującego na znaczeniu, jeżeli Kupujący nie nabędzie Nieruchomości od Skarżącego. h. Uzyskane ze sprzedaży środki Skarżący zamierza przeznaczyć na własne cele, i. Skarżący jest emerytem i inwalidą pierwszej grupy, nie prowadził nigdy działalności gospodarczej i w wieku 72 lat nie zamierza prowadzić działalności gospodarczej. Zdaniem Sądu skala zaangażowania Skarżącego w te działania, nie wykracza poza czynności podejmowane w ramach zarządu własnym majątkiem, co znajduje również potwierdzenie w stanowisku TSUE wyrażonym w powołanym wyżej wyroku z dnia 15 września 2011 r. Prace te wskazują na minimalny wymiar zaangażowania także finansowego i świadczy o nie zorganizowanym, ani nieprofesjonalnym ich charakterze. Wykładnia art. 15 ust. 2 u.p.t.u. nie pozwala jednoznacznie sprecyzować sytuacji, w których aktywność danej osoby można kwalifikować jako zwykłe odpłatne zbycie majątku prywatnego, a w jakim momencie działania te przeradzają się w działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu VAT. Sąd zauważa, że przed sprzedażą nieruchomości właściciel może podejmować działania przygotowawcze, np. w przypadku braku planu zagospodarowania przestrzennego wystąpić o wydanie decyzji w sprawie warunków zagospodarowania nieruchomości, wystąpić o zatwierdzenie podziału nieruchomości na mniejsze działki budowlane i doprowadzenie do wydzielenia działki pod drogę, oraz inicjowania postępowania administracyjne w sprawie zmiany funkcji nieruchomości z rolnej na budowlaną. Tego rodzaju działania oraz ilość wydzielonych działek, same przez się nie dają podstaw do kwalifikowania, że są one typowe dla działań "handlowca", tj. podatnika podatku od towarów i usług (wyrok NSA z dnia 28 sierpnia 2020 r., sygn. akt I FSK 2036/17, LEX nr 3067618). Tak też należy interpretować wskazaną we wniosku przedwstępną umowę sprzedaży. Sąd jednocześnie zwraca uwagę, że przedwstępna umowa sprzedaży nieruchomości jest na etapie negocjacji, przy czym strony ustaliły już cenę za tę nieruchomość. Zawarcie ostatecznej umowy sprzedaży planowane jest do 1 marca 2025 r. Działania powyższe, mieszczą się zatem w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Okoliczności przedstawione przez Wnioskodawcę - w ocenie Sądu - wskazują na traktowanie nieruchomości jako majątku osobistego i próbę jej sprzedaży, jako czynność wchodzącą w zakres wykonywania prawa własności co do majątku osobistego. W tych okolicznościach brak jest podstaw do przyjęcia, iż podjęcie działań zmierzających do zbycia nieruchomości w sposób możliwy do zrealizowania stanowi automatycznie o podjęciu prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie handlu nieruchomościami o charakterze zawodowym. Z opisu zdarzenia przyszłego nie wynika, że Skarżący poza przedwstępną umowę sprzedaży wraz z pełnomocnictwem, zamierza podejmować czynności przekraczające czynności standardowe, umożliwiające zbycie nieruchomości, jej uatrakcyjnienie, szczególną promocję oferowanych do sprzedaży działek, czy inne działania marketingowe. Tak opisany we wniosku ciąg zdarzeń nie uprawniał Dyrektora KIS do wywiedzenia wniosku, że wykracza to poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nieruchomości. Trudno zatem w okolicznościach przedmiotowej sprawy doszukiwać się wystąpienia przesłanki ciągłości rozumianej jako powtarzalność ogółu podejmowanych przez podatnika działań – począwszy od zakupu działek aż po ich sprzedaż. Innymi słowy trudno uznać, by działania Skarżącego podejmowane w odstępie kilkunastu lat układały się w celowy łańcuch, ciąg następujących po sobie konsekwentnych i zamierzonych czynności ukierunkowanych bezpośrednio na uzyskanie przychodu ze sprzedaży działek. Stanowisko organu interpretacyjnego w tym zakresie jest więc nieprawidłowe. W okolicznościach przedstawionych przez Skarżącego, uwzględniając ich całokształt, należy uznać, że nie można jej traktować jako podatnika podatku od towarów i usług. Wobec powyższego zasadne jest wywiedziony w skardze zarzut naruszenia art. 15 ust. 1 i 2 u.p.t.u. Sąd podkreśla, że w kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Strona podjęła działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta powinna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarcze. Mając na uwadze powyższe, zdaniem Sądu, okoliczności rozpatrywanej sprawy opisane we wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej wprost wskazują, że Skarżący przez cały okres posiadania nieruchomości objętych tym wnioskiem wykazywał zamiar ich zachowania w swym majątku prywatnym w stanie niepogorszonym i nie podejmowała działań w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. Nie można tym samym uznać potencjalnej sprzedaży działki o nr ewid. [...], za działalność gospodarczą. Zdaniem Sądu za nieuprawnione należy uznać twierdzenie organu, że Skarżący podejmując czynności, dla których udzielił pełnomocnictwa, zaangażował środki podobne do tych, jakie wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, wymienione w powołanych orzeczeniach. Powołane w zaskarżonej interpretacji orzeczenia odnoszą się do zupełnie innych stanów faktycznych (m. in. Skarżący nie prowadzi działalności rolniczej jak w powołanych orzeczeniach), a organ interpretacyjny nie wskazał, jakie środki konkretnie zaangażował Skarżący - udzielenie pełnomocnictwa nie jest takim środkiem. Sąd podkreśla, że nie można wymagać, aby osoba fizyczna wyzbywała się swego majątku w możliwe najmniej rentowny i ekonomicznie uzasadniony sposób, aby tylko nie podjąć żadnych czynności zwiększających atrakcyjność czy przeznaczenie gruntu, co mogłoby skutkować uznaniem za podatnika VAT (por. podobnie wyrok NSA z dnia 27 kwietnia 2022 r., I FSK 1589/18). Konsekwencją powyższych wywodów jest również wniosek, że zasadne okazały się również zarzuty naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez ustalenie, że sprzedaż działki będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa. W skardze tej Skarżąca sformułowała także zarzut naruszenia przepisów postępowania. Sąd nie podziela tego zarzutu. Zdaniem składu orzekającego zaskarżona interpretacja zawiera wszystkie niezbędne elementy, wyrażając w sposób jednoznaczny pogląd prawny organu w zakresie zagadnienia będącego przedmiotem wniosku. Fakt, że organ inaczej niż Skarżąca ocenił opisane w tym wniosku okoliczności nie stanowi naruszenia wskazanych wyżej przepisów. Zaskarżona interpretacja mija się w rezultacie zasadniczo z wywodami sądów administracyjnych oraz stanowiskiem TSUE, a więc rzeczywiście – jak twierdzi Skarżący narusza prawo materialne przez błędną wykładnię art. 15 ust. 1 i 2 u.p.t.u. w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, co uzasadnia jej uchylenie w myśl art. 146 § 1 p.p.s.a. Przy ponownym rozpatrzeniu wniosku o interpretację organ dokona oceny stanowiska Strony zaprezentowanego we wniosku, z uwzględnieniem oceny prawnej wyrażonej w niniejszym orzeczeniu. Na wniosek Skarżącego Sąd zasądził na jej rzecz zwrot kosztów postępowania sądowego na podstawie art. 200. Na koszty te złożył się wpis od skargi w wysokości 200 zł. mko