I SA/Łd 5/08

Dnia 24 czerwca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kowalski Sędziowie Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka Asesor WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda (spr.) Protokolant Asystent sędziego Dominika Trella po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2008 roku sprawy ze skargi I. O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przekazania pisma zgodnie z właściwością rzeczową 1. oddala skargę; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z Funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokat M. P.- K kwotę 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. Sygnatura akt I SA/Łd 5/08 UZASADNIENIE Postanowieniem nr [...] z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. nr [...] z dnia [...] przesyłające zgodnie z właściwością rzeczową pismo z dnia 17 lipca 2007 roku uzupełnione pismem z dnia 7 sierpnia 2007 roku złożone rzez I.O., celem rozpatrzenia. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ł. prowadzi postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] wystawionego przez Burmistrza Miasta K. na I.O., dotyczącego podatku od nieruchomości za 2004 rok. W piśmie z dnia 7 sierpnia 2007 roku, precyzującym pismo z dnia 17 lipca 2007 roku, I.O. wniosła o umorzenie zadłużenia, ewentualnie rozłożenie go na raty. Z uwagi na to, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ł. nie jest organem właściwym do wydania postanowienia w sprawie zgłoszonego żądania, postanowieniem z dnia [...] przesłał wspomniane pismo zgodnie z właściwością rzeczową do wierzyciela, tj. Burmistrza Miasta K. Na powyższe rozstrzygnięcie I.O. wniosła zażalenie, w treści którego wnosiła o zwrot podatku za 2006 rok w wysokości 598 zł oraz o pozytywne załatwienie złożonego zażalenia. Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu wskazał, iż w pełni podziela stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu, podtrzymał argumenty wskazane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł., podkreślając że rozstrzygnięcie jest prawidłowe i znajduje oparcie w obowiązujących przepisach prawa. I.O. wniosła skargę na postanowienie organu II instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W treści skargi wskazała, iż przedmiotowa sprawa dotyczy niesłusznego potracenia jej kwoty 598 zł. W uzasadnieniu natomiast skarżąca przedstawiła swoja sytuację materialną, opisała postępowanie egzekucyjne jakie toczy się przeciwko niej i wskazała, że odwołuje się od treści postanowienia z dnia 26 listopada 2007 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej w aspekcie zgodności z prawem. Zatem Sąd sprawując kontrolę zaskarżonego aktu bada jedynie jego legalność. Kontrola zaskarżonej decyzji dokonywana jest poprzez ustalenie, czy nie narusza ona przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania. Przedmiotem kontroli jest wyłącznie decyzja organu administracyjnego, a więc stanowisko i argumentacja organu wyrażona w decyzji oraz w jej uzasadnieniu. W przedmiotowej sprawie stan faktyczny nie jest kwestią sporną między stronami. Żadna ze stron nie kwestionowała bowiem, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ł. prowadzi przeciwko I.O. postępowanie egzekucyjne. Burmistrz Miasta K. w dniu [...] wystawił bowiem przeciwko I.O. tytuł wykonawczy obejmujący zaległość skarżącej w podatku od nieruchomości za 2004 rok w wysokości 761 zł. W związku z powyższym skarżąca pismem z dnia 17 lipca 2007 roku (sprecyzowanym w zakresie żądania w dniu 7 sierpnia 2007 roku) zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z prośbą o umorzenie w całości dochodzonych należności lub o rozłożenie zadłużenia na raty. Z uwagi na treść zgłoszonego żądania Naczelnik postanowieniem z dnia [...] przesłał zgłoszony wniosek zgodnie z właściwością rzeczową do Burmistrza Miasta K. Organ podatkowy, na wniosek podatnika, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym może umorzyć w całości lub części zaległości podatkowe bądź rozłożyć je na raty (art. 67a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa – Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Z przytoczonego powyżej przepisu wynika, że organem rzeczowo uprawnionym do rozstrzygania w zakresie ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych jest organ podatkowy, którym jest, stosownie do swojej właściwości, naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego, wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa – jako organ I instancji (art. 13 § 1 pkt. 1 o.p.). Zgodnie z art. 1c ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm.) organem podatkowym właściwym w sprawach podatków i opłat jest wójt (burmistrz, prezydent miasta). W przedmiotowej sprawie organem rzeczowo właściwym, biorąc pod uwagę charakter zobowiązania (podatek od nieruchomości) jest organ samorządu terytorialnego – Burmistrz Miasta K. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ł., będący w niniejszej sprawie organem egzekucyjnym, nie jest uprawniony do rozpatrzenia wniosku skarżącej o umorzenie bądź o rozłożenie na raty zobowiązań podatkowych. Z tych przyczyn, prawidłowo zgodnie z art. 65 § 1 ustawy kodeks postępowania administracyjnego, przesłał pismo strony celem jego rozpatrzenia Burmistrzowi Miasta K. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd nie znalazł żadnych podstaw do uwzględnienia rozpatrywanej skargi i zgodnie z treścią art. 151 p.p.s.a. oddalił ją. O kosztach Sąd orzekł zgodnie z treścią § 19 w zw. z § 18 ust. 1 pkt. 1 lit. c) Rozporządzenia ministra sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2005 r. Nr 219, poz. 1872). P.Pij.