I SA/Łd 504/23

Dnia 5 września 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 5 września 2023 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 2 maja 2023 r. nr 0113-KDIPT1-2.4012.821.2022.3.SM w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 5 czerwca 2023 r., pod poz. [...]. A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 2 maja 2023 r., w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi strona skarżąca została wezwana do nadesłania prawidłowo podpisanej skargi przez upoważnione do tego osoby, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Zarządzenie zostało wysłane pocztą elektroniczną na adres [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j: Dz.U.2023 r., poz. 259, dalej jako "P.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I strona skarżąca została pocztą elektroniczną wezwana do nadesłania prawidłowo podpisanej skargi przez upoważnione do tego osoby, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z dokumentu Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (UPD) strona skarżąca nie odebrała ww. wezwania i wobec dwukrotnego bezskutecznego zawiadomienia o przesyłce zostało ono uznane za doręczone z dniem 28 lipca 2023 r. Zgodnie bowiem z art. 74a P.p.s.a., w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające: 1) informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego, wraz ze wskazaniem adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać dokument i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia dokumentu; 2) pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji adresata pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez sąd do obsługi doręczeń, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (§ 3); w przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma (§ 6); w przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (§ 8). W sprawie niniejszej, mimo dwukrotnego zawiadomienia przesyłce (w dniach 13 lipca 2023 r. i 21 lipca 2023 r.), nie została ona odebrana, co skutkowało uznaniem wezwania za doręczone w dniu 28 lipca 2023 r. zgodnie z art. 74a § 8 P.p.s.a. W zaistniałej sytuacji termin na uzupełnienie braku skargi upłynął w dniu 4 sierpnia 2023 r. Mając na uwadze, że strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji, natomiast o zwrocie wpisu orzekł w punkcie 2 sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. AK