I SA/Łd 506/18

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 11 października 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Ż. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Ż. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr UNP: [...] w przedmiocie: określenia przybliżonej kwoty zobowiązań w podatku od towarów i usług od stycznia do września 2014 roku, podatku wynikającego z wystawionych przez skarżącą faktur w tych miesiącach wraz z odsetkami za zwłokę oraz zabezpieczenia tych należności na majątku skarżącej p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Ż. G. zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w sprawie określenia przybliżonej kwoty zobowiązań w podatku od towarów i usług od stycznia do września 2014 roku, podatku wynikającego z wystawionych przez skarżącą faktur w tych miesiącach wraz z odsetkami za zwłokę oraz zabezpieczenia tych należności na majątku skarżącej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 27 lipca 2018 r. skarżąca została zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł. Odpis zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 13 sierpnia 2018 r. W dniu 20 sierpnia 2018 r. skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych na formularzu PPF, podnosząc w uzasadnieniu, że nie prowadzi działalności gospodarczej i nie pracuje, ponieważ opiekuje się małym dzieckiem i jest w ciąży. Oświadczyła, że utrzymuje się głównie z zasiłków z tytułu wychowywania dziecka. Jedyny majątek skarżącej stanowi, wynoszący ½ udział we własności mieszkania położonego w Ł., o wartości 246.000 zł. Skarżąca oświadczyła, że organ podatkowy dokonał zajęcia tego prawa na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małoletnią córką. Nie posiada innego majątku oprócz ww. udziału w prawie własności mieszkania, ani oszczędności. Nie podała we wniosku żadnych dochodów, ani wydatków na własne utrzymanie i utrzymanie dziecka. W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez udokumentowanie wysokości zasiłków z tytułu wychowywania dziecka oraz złożenie wyciągów ze wszystkich posiadanych przez skarżącą rachunków bankowych za okres ostatnich 3 miesięcy, pełnomocnik złożył w imieniu skarżącej oświadczenie, że skarżąca nie otrzymuje jakichkolwiek świadczeń z tytułu wychowania dziecka. "Obecnie w podstawowych kosztach utrzymania, Stronie pomaga rodzina (mama) oraz ojciec dziecka." Do pisma dołączono wyciąg z rachunku bankowego prowadzonego na nazwisko skarżącej, zgodnie z którym saldo końcowe na dzień 19 września 2018 r. wynosi 585 zł. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie referendarza wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Z treści wniosku i dodatkowych wyjaśnień wynika, że skarżąca nie osiąga żadnych dochodów z pracy ani z działalności gospodarczej. Referendarz przyjął, że nie otrzymuje również żadnych świadczeń z tytułu wychowania dziecka. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem skarżąca nie ponosi żadnych wydatków związanych z własnym utrzymaniem i utrzymanie dziecka. Koszty te ponosi matka skarżącej i ojciec dziecka. Z przedstawionego wyciągu z rachunku bankowego za okres od 17 czerwca do 17 września 2018 r. wynika, że skarżąca ponosi głównie wydatki na rzecz serwisu muzycznego iTunes oraz opłaty za prowadzenie rachunku. W dniu doręczenia odpisu zarządzenia zobowiązującego skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi na rachunku bankowym znajdowało się 625 zł. Wobec powyższego referendarz sądowy uznał, że skarżąca jest w stanie uiścić koszty sądowe bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i córki i na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowił odmówić przyznania skarżącej prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Ake.