I SA/Łd 507/12

Dnia 5 czerwca 2012 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu III i IV raty podatku rolnego za 2011 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – S. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. S. K. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu III i IV raty podatku rolnego za 2011 rok. We wniosku tym skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną A., 28-letnią córką E., matką S. oraz bezdomnym kuzynem K. C.. Wskazał przy tym, że majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 96 m2, nieruchomości rolnej o pow. 7.78 ha oraz stodoły, obory i garaży, a ponadto pojazdy rolnicze w postaci m.in.: ciągnika i przyczepy. Dodał, że osiąga dochód z tytułu gospodarstwa w wysokości 190 zł miesięcznie, natomiast jego matka pobiera emeryturę w wysokości 780 zł, ale zamieszkuje oddzielnie. Jego córka zaś z tytułu prac dorywczych osiąga dochód w wysokości 200 zł miesięcznie. W uzasadnieniu wniosku skarżący przywołał okoliczności, jakie towarzyszyły powodzi, która dotknęła jego gospodarstwo w 2010 roku. Podkreślił przy tym, że posiadane przez niego grunty są słabej klasy i ponosi znaczne nakłady na uprawy i paliwo. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz dokumentów i informacji załączonych do akt sprawy o sygn. I SA/Łd 185/12, które Referendarz sądowy wziął pod uwagę z urzędu, wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną A., 28-letnią córką E. oraz bezdomnym kuzynem K. C.. Majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 96 m2, nieruchomości rolnej o pow. 7.78 ha oraz stodoły, obory i garaży, a ponadto pojazdy rolnicze w postaci m.in.: ciągnika i przyczepy. Rodzina utrzymuje się z emerytury matki skarżącego w kwocie 780 zł, dochodu córki osiąganego z prac dorywczych w kwocie 200 zł oraz niewielkiego dochodu z gospodarstwa rolnego (190 zł). Miesięcznie na utrzymanie i podstawowe opłaty rodzina skarżącego wydatkuje ok. 3.100 zł, ponosi także wydatki na zakup żywności. W tej sytuacji, biorąc zwłaszcza pod uwagę możliwości płatnicze skarżącego wynikłe z trudnej sytuacji majątkowej rodziny, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wykazał bowiem dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. P.Z-C.