I SA/Łd 514/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier na automatach o niskich wygranych za luty 2010 r. oraz zwrotu nadpłaconego podatku wraz z odsetkami postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2) zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w Ł. na rzecz strony skarżącej kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Ł. w sprawie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy: 1) oświadczył, że uwzględnił skargę całości w trybie autokontroli, 2) stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie jest dotknięte wadą kwalifikowaną naruszenia prawa, 3) wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na jego bezpodmiotowość, 4) przedłożył postanowienie z 16 maja 2016 r. o uchyleniu postanowienia z 31 marca 2016 r. stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, 5) wniósł o odstąpienie od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania z uwagi na wystąpienie uzasadnionego przypadku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Postępowanie sądowe podlega umorzeniu, ponieważ na skutek uwzględnienia skargi przez organ, w ramach tzw. autokontroli, stało się ono bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), w brzmieniu nadanym nowelizacją dokonaną przez art. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658), które ma zastosowanie w niniejszej sprawie, organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio. W rozpoznawanej sprawie organ podatkowy korzystając z uprawnienia przyznanego na podstawie cytowanego przepisu, uchylił zaskarżone postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Skoro z obrotu prawnego zostało wyeliminowane postanowienie stanowiące przedmiot skargi, to postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. bezprzedmiotowość postępowania stanowi podstawę do jego umorzenia. Mając powyższe na uwadze, Sąd w punkcie pierwszym postanowienia, umorzył postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a. O zwrocie kosztów postępowania Sąd rozstrzygnął w oparciu o art. 201 § 1 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804). Zasądzona kwota kosztów postępowania obejmuje uiszczony przez stronę skarżącą wpis od skargi (100 zł), wynagrodzenie pełnomocnika (480 zł) oraz uiszczoną opłatę skarbową od pełnomocnictwa (17 zł). Po przeanalizowaniu treści skargi i odpowiedzi na skargę sąd doszedł do przekonania, że w sprawie nie wystąpiły żadne okoliczności, które uzasadniałyby odstąpienie od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania na podstawie art. 206 p.p.s.a. Sąd nie podzielił oceny organu podatkowego, że adnotacje o dacie doręczenia przesyłki nie budziły wątpliwości. Przeciwnie, wątpliwości organu odwoławczego winien wzbudzić fakt, że potwierdzenie odbioru przesyłki zawiera dwie różne daty jej doręczenia (k. 4 akt podatkowych). Data obok podpisu osoby odbierającej korespondencję w imieniu skarżącej spółki jest różna od daty osoby doręczającej przesyłkę. Przedmiotowa rozbieżność dat powinna zostać wyjaśniona przez organ odwoławczy przed wydaniem zaskarżonego postanowienia. AKE.