I SA/Łd 520/10

Dnia 25 lutego 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o zmianę postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. i A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 rok postanawia: zmienić postanowienie z dnia 7 września 2006 roku o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wydane w sprawie o sygnaturze akt I SA/Łd 1163/06 i wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia [...] r. ([...]) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. odmówił skarżącym wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r. Zdaniem Sądu skarżący, powołując się jedynie na okoliczność pobierania "skromnej renty i świadczenia przedemerytalnego" nie wykazali w sposób dostateczny by fakt ten wskazywał na niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody znacznych rozmiarów lub trudnych do odwrócenia skutków. W dniu [...] r. A. M. wniósł o uchylenie powyższego postanowienia i wstrzymanie wykonania kwestionowanej skargą decyzji Dyrektora Izby Skarbowej. Wskazał, że od połowy 2004 r. cierpi na szereg schorzeń między innymi na chorobę nowotworową. W najbliższym czasie skarżący będzie zmuszony poddać się zabiegowi usunięcia pęcherzyka żółciowego. Skarżący ma orzeczoną całkowitą niezdolność do pracy i znaczny stopień niepełnosprawności. Stan zdrowia wnioskodawcy ulega ciągłemu pogorszeniu. Skarżący poddawany jest licznym badaniom, z których część finansuje sam z uwagi na odlegle terminy proponowane przez placówki NFZ. A. M. podniósł, że w listopadzie 2010 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł.-P. zajął skarżącym świadczenia emerytalne, świadczenia te z kolei stanowią jedyne źródło utrzymania, z którego pokrywane są koszty utrzymania oraz wydatki na leki i badania. W tej sytuacji wykonanie decyzji wymiarowej spowodowałoby nieodwracalne skutki i pozbawiło skarżących niezbędnych środków do życia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Art. 61 § 4 p.p.s.a stanowi zaś, że postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i § 3 sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. W ocenie Sądu, w świetle przedstawionych przez skarżącego okoliczności i argumentów, istnieją podstawy do zmiany wydanego wcześniej postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i uwzględnienia wniosku. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Powołany art. 61 § 3 ustawy zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania jednej z nich lub obu oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku (tak w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2004 r., FZ 474/2004 oraz z dnia 31 sierpnia 2004 r., FZ 267/2004, niepubl.). Powyższe oznacza, iż w złożonym wniosku strona powinna nie tylko wymienić jedną z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez sąd, ale także uzasadnić swoje żądanie podając konkretne okoliczności przemawiające za jego zasadnością (tak Naczelny Sąd Administracyjny w niepublikowanym postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04; tak również B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Zakamycze 2006, s. 162 i n.). W rozpoznawanej sprawie skarżący podał ustawową przesłankę wstrzymania wykonania aktu (wystąpienie trudnych do odwrócenia skutków), jak również wskazał powody uzasadniające uwzględnienie wniosku (choroba, zwiększone koszty leczenia). W opinii Sądu okoliczności podane przez stronę rzeczywiście wskazują na wysokie prawdopodobieństwo wystąpienia skutków, o których stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd miał tu na uwadze zarówno rodzaj schorzeń na jakie cierpi skarżący i związane z nimi wydatki na leczenie i rehabilitację, jak i fakt pogorszenia stanu zdrowia, konieczność poddania się zabiegowi chirurgicznemu, a także wysokość otrzymywanej przez skarżących emerytury oraz kwotę określonego w zaskarżonej decyzji zobowiązania podatkowego (119.256,00 zł). Ponieważ we wniosku wykazano, iż wykonanie zakwestionowanego rozstrzygnięcia organu podatkowego mogłoby narazić skarżących na spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 4 p.p.s.a. zmienił wydane w tym przedmiocie postanowienie i wstrzymał wykonanie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej.