I SA/Łd 523/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 7 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. T. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi K. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za listopad 2003 r. p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 9 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę K. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za listopad 2003 r., uznając, iż wpis od skargi został uiszczony po upływie terminu zakreślonego w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału I z dnia 4 czerwca 2009 r., oraz postanowił zwrócić skarżącemu kwotę 571 zł tytułem uiszczonego po terminie wpisu od skargi. Odpis przedmiotowego postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 17 września 2009 r. W dniu 24 września 2009 r. pełnomocnik skarżącego złożyła do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Uzasadniając ów wniosek oświadczyła, że odpis zarządzenia zobowiązującego stronę do uiszczenia wpisu, skierowany do pełnomocnika skarżącego został prawdopodobnie doręczony osobie nieupoważnionej do odbioru korespondencji w dniu 10 czerwca 2009r. Oświadczyła nadto, że korespondencję zawierającą odpis zarządzenia odebrała dopiero w dniu 12 czerwca 2009 r., o czym jest przekonania, a zatem opłacenie skargi w dniu 18 czerwca 2009 r. nastąpiło z zachowaniem terminu. Pełnomocnik wyjaśniła też że prowadzone przez nią biuro mieści się w budynku, w którym znajdują się siedziby innych podmiotów. W jej przekonaniu mogło zatem dojść do omyłkowego odebrania skierowanej doń korespondencji przez inną osobę. Wnioskodawczyni stwierdziła, że nie jest w stanie ustalić jednoznacznie kto przyjął korespondencję, podjęła jednak próbę jej wyjaśnienia w urzędzie pocztowym. Mając na uwadze przedstawione okoliczności pełnomocnik stwierdziła, że przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu zostały spełnione, wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, o uchybieniu terminu dowiedziała się bowiem w dniu 17 września 2009 r. z postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 zdanie 1 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a.). Z treści przywołanych przepisów wynika, że uchybiony termin do dokonania czynności należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego. W analizowanej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie mógł zostać uwzględniony, skarżący nie uprawdopodobnił bowiem niezbędnej do przywrócenia terminu przesłanki, jaką jest uprawdopodobnienie braku winy w jego uchybieniu, o której mowa w przywołanym wyżej przepisie art. 86 § 1 zdanie 1 ppsa. Przy ocenie tej przesłanki, należy brać pod uwagę, co słusznie podkreśla orzecznictwo sądowe i doktryna przedmiotu, obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy, przywrócenie terminu może więc mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do przeszkód tych zalicza się przykładowo pożar, nagłą chorobę uniemożliwiającą wyręczenie się inną osobą. Przywrócenie terminu nie jest natomiast możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (postanowienie NSA z 25 września 1998 r., SA/Łd 575/98, LEX nr 36221, wyrok NSA z dnia 13 października 1999r., III SA 1436/99, LEX nr 40057, wyrok NSA z dnia 25 maja 1998 r., IV SA 2162/96, LEX nr 43285, wyrok NSA z dnia 20 maja 1998 r., I SA/Ka 1718/96, LEX nr 33415 czy J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004, s. 149). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, iż pełnomocnik skarżącego, uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, wskazywał głównie na okoliczności zachowania terminu do jego uiszczenia. Pominął natomiast okoliczności, które świadczyłyby o niezawinionym uchybieniu terminowi. Jak bowiem podnosi pełnomocnik skarżącego zarządzenie zobowiązujące do uiszczenia wpisu odebrał w dniu 12 czerwca 2009 r., ale równocześnie przedstawia we wniosku swoje przypuszczenia, iż korespondencja trafiła omyłkowo do innego podmiotu (spółki) w dniu 10 czerwca 2009r. Treść wniosku i jego uzasadnienia wskazują zatem na wewnętrzne sprzeczności, zakres żądania obejmuje bowiem przywrócenie terminu, argumentacja uzasadnienia wniosku sprowadza się zaś do wykazania braku uchybienia terminowi, nadto argumentacja ta została oparta na subiektywnym przekonaniu pełnomocnika, że odebrała odpis zarządzenia w dniu 12 czerwca 2009 r., jak też że korespondencję odebrała osoba nieuprawniona. Przekonanie to nie znajduje jednak jakiegokolwiek potwierdzenia w aktach sprawy, tj. w treści potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu (karta 22 akt). Z potwierdzenia tego wynika w sposób jednoznaczny, że korespondencję odebrano w dniu 10 czerwca 2009 r., zaś osobą której korespondencję doręczono była pełnomocnik skarżącego. Oznaczenie daty odbioru oraz podpis osoby, której przesyłkę wręczono, nie budzą wątpliwości Sądu. W tym stanie rzeczy ani wewnętrzne przekonanie pełnomocnika o odbiorze przesyłki w terminie późniejszym, jak również przypuszczenia, co do omyłkowego doręczenia korespondencji innej osobie, nie mogą usprawiedliwić uchybienia terminu. Na marginesie należy zauważyć, iż osoba wykonująca zawód doradcy podatkowego winna zorganizować swoje biuro w sposób zapewniający sprawne funkcjonowanie i kontakty z interesantami czy też osobami doręczającymi korespondencję (por. postanowienie NSA z dnia 30 maja 2008 r. sygn. akt I FZ 140/08, Lex 494223). Formułowane we wniosku przypuszczenia, iż korespondencja adresowana do pełnomocnika mogła zostać doręczona innemu przedsiębiorcy, którego biuro (siedziba) mieści się pod tym samym adresem, mogłaby świadczyć jedynie o wadliwej organizacji biura pełnomocnika. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 ppsa odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. t.n.