I SA/Łd 523/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 14 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. Nr [...] UNP:[...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki akcyjnej z tytułu podatku od towarów i usług wraz z odsetkami za zwłokę za poszczególne miesiące 2010 r. i 2011 r. oraz za koszty postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego, złożył skargę na decyzję w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki akcyjnej z tytułu podatku od towarów i usług wraz z odsetkami za zwłokę za poszczególne miesiące 2010 r. i 2011 r. oraz za koszty postępowania egzekucyjnego. Pełnomocnik skarżącego wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego zakończenia postępowania wskazując, że ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podniósł, że skarżący jest osobą fizyczną w związku z czym wszczęcie egzekucji będzie wiązało się z utratą środków niezbędnych do utrzymania skarżącego i jego rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. Nr z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - powoływanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, w całości lub w części, może postanowić organ podatkowy, który wydał decyzję lub postanowienie, działając z urzędu lub na wniosek strony skarżącej, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. również sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Treść przywołanych przepisów prowadzi do wniosku, iż warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jest wykazanie przez wnioskodawcę konkretnych okoliczności wskazujących, że wykonanie decyzji może doprowadzić do wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. W ocenie sądu uzasadnienie wniosku jest niewystarczające. Pełnomocnik nie przedstawił żadnych okoliczności, które wskazywałyby, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować szkodę znacznych rozmiarów lub inne nieodwracalne skutki. Po pierwsze należy zauważyć, że z zacytowanego powyżej art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że wysokość zaległości podatkowej i innych należności wynikających z zaskarżonego aktu, nie jest przesłanką uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Pozbawienie skarżącego i jego rodziny środków niezbędnych do utrzymania może stanowić podstawę do uwzględnienia wniosku jeśli wnioskodawca wykaże że może spowodować nieodwracalne skutki. W rozpoznawanej sprawie takich okoliczności nie przedstawiono. Ze złożonego wraz ze skargą wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika wręcz że wykonanie decyzji jest niemożliwe. Skarżący jest bezrobotny, nie uzyskuje żadnych dochodów, nie posiada oszczędności ani żadnego majątku ruchomego i nieruchomego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji. Ake.