I SA/Łd 525/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 16 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za październik 2003 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Zarządzeniem z dnia 4 czerwca 2009 r. pełnomocnik K.T. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. W wezwaniu wyznaczono siedmiodniowy termin do wypełnienia tego obowiązku i zawarto pouczenie, iż jego niedopełnienie skutkować będzie odrzuceniem skargi. Odpis powyższego zarządzenia odebrał osobiście pełnomocnik strony w dniu 10 czerwca 2009 r. Należny wpis został wpłacony przelewem bankowym w dniu 18 czerwca 2009 r. W dniu 24 września 2009 r. pełnomocnik strony złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu wniosku przyznał przede wszystkim, że wpis został uiszczony po terminie. Jednocześnie jednak oświadczył, że korespondencja zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu została doręczona osobie nieupoważnionej do jej odbioru, natomiast on sam otrzymał to wezwanie dopiero w dniu 12 czerwca 2009 r. w portierni budynku siedziby jego firmy. Pełnomocnik wyjaśnił, że w budynku tym znajdują się siedziby także innych podmiotów i najprawdopodobniej doszło do omyłkowego odebrania skierowanej doń korespondencji przez inną osobę. Jednocześnie stwierdził, że nie jest w stanie ustalić kto przyjął korespondencję. Co do zachowania siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku wskazał, że o uchybieniu terminu dowiedział się dopiero w dniu 17 września 2009 r. z postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o odrzuceniu skargi, wydanego w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 523/09, dotyczącej tego samego skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek pełnomocnika strony nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim nie ma wątpliwości co do tego, że pełnomocnik strony uchybił terminowi do uiszczenia wpisu od skargi. Zarządzenie zawierające wezwanie do jego uiszczenia zostało mu doręczone osobiście w dniu 10 czerwca 2009 r., o czym świadczy treść zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji zawartego w aktach sprawy (k. 23). Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu, o którym mowa w art. 220 § 1 zdanie 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej w skrócie jako p.p.s.a.) upłynął z dniem 17 czerwca tego roku. Wpis został natomiast uiszczony przelewem bankowym dopiero następnego dnia, czyli już po terminie. Kwestie związane z przywróceniem uchybionego terminu regulują przepisy art. 86 i nast. p.p.s.a. Stosownie zatem do treści art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a.). Z treści przywołanych przepisów wynika, że uchybiony termin należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki: – strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; – wniosek ten zostanie złożony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; – jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; – we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; – powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego. Rozpatrywany obecnie wniosek nie sprostał tak opisanym wymogom. Pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił bowiem braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia wpisu. W uzasadnieniu wniosku nie powołał w istocie żadnej okoliczności, która miałaby świadczyć o braku winy w niedopełnieniu tego terminu. Okoliczności takiej nie mogło stanowić – co jest w zasadzie jedynym argumentem podniesionym przez pełnomocnika – jego przeświadczenie, że odebrał wezwanie do uiszczenia wpisu 12 czerwca 2009 r., nie zaś dwa dni wcześniej. Po pierwsze przekonaniu pełnomocnika przeczy to, że wezwanie zostało odebrane przez niego osobiście w dniu 10 czerwca 2009 r., co wynika wprost ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji. Po drugie zaś, nie można skutecznie powoływać w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu, okoliczności wskazujących na zachowanie tegoż terminu. Powoływanie takich okoliczności świadczy jedynie o wewnętrznej sprzeczności zachodzącej między wnioskiem, a jego uzasadnieniem. Na marginesie należy zauważyć, iż osoba wykonująca zawód doradcy podatkowego – a taki zawód wykonuje pełnomocnik strony – winna jako profesjonalista zorganizować swoje biuro w taki sposób, by zapewnić jego sprawne funkcjonowanie (por. postanowienie NSA z dnia 30 maja 2008 r. sygn. akt I FZ 140/08, Lex 494223). Niewłaściwe zorganizowanie procesu odbioru korespondencji, czyli podstawowej sfery działalności kancelarii doradcy podatkowego, w żadnym razie nie może stanowić okoliczności przemawiającej na korzyść takiego pełnomocnika. Mając na uwadze powyższe sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. P.Pij.