I SA/Łd 527/25

Dnia 4 lutego 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda, Asesor WSA Tomasz Furmanek, Protokolant : Asystent sędziego Katarzyna Nadolska-Góra, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2026 roku sprawy ze skargi T. W. i J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 27 czerwca 2025 roku nr KO.400.355.2025 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2023 rok oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z 27 czerwca 2025 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim, dalej także: "Kolegium", utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy Tomaszów Mazowiecki z 31 marca 2025 r., ustalającą T. W. i J. W., dalej: "Podatnikom", wymiar podatku od nieruchomości na 2023 rok w kwocie 800,00 zł. Ustalając wymiar podatku od nieruchomości, tzn. działki nr [...] położonej w miejscowości (obrębie geodezyjnym) W., organ I instancji opierał się na danych zawartych w ewidencji gruntów, z których wynika, że działka ma powierzchnię 1.702,00 m2, a jej grunty sklasyfikowane zostały jako zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy (oznaczone symbolem "Bp"). W odwołaniu Podatnicy podnieśli, że w 2016 r. podatek od działki nr [...] wynosił 5 zł i z tego względu zostali zwolnieni z opłaty. Od tego czasu na działce nic się nie zmieniło, a sprawy dotyczące nieruchomości, z uwagi na "błędy" urzędników Starostwa Powiatowego w Tomaszowie Mazowieckim toczą się od 12 lat. Podatnicy wskazali, że w wyniku modernizacji gruntów zmieniono klasyfikację gruntów działki, z gruntów rolnych na budowlane, nie informując ich o tych czynnościach. Działanie to doprowadziło do wzrostu podatku o 1000%. Podatnicy utrzymują, że działka w Wiadernie jest działką rolną (klasa V), na której uprawiają, na własne potrzeby, warzywa, owoce i kwiaty. Nawiązując do przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, Podatnicy wskazali, że znajdujący się na działce obiekt nie posiada dachu, a zatem nie jest budynkiem w rozumieniu przepisów podatkowych, dlatego nie podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości (art. 2 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 1a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych). Ponadto Podatnicy wskazali na swój wiek i grupę inwalidzką, twierdząc, że z tego względu przysługuje im prawo do ulg, Po rozpatrzeniu odwołania, opisaną na wstępie decyzją SKO w Piotrkowie Trybunalskim utrzymało w mocy decyzję organu podatkowego I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2024 r., poz. 1151 ze zm.), dalej: "p.g.k.", podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Kolegium wyjaśniło, że organy podatkowe związane są zapisami zawartymi w ewidencji gruntów i zgodnie z nimi ustalają wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości, podatku rolnym i leśnym. Powołując się na wybrane przykłady z orzecznictwa sądowoadministracyjnego, organ wyjaśnił, że użyty w art. 21 ust 1 p.g.k. zwrot "wymiar podatku" należy interpretować jako ustalenie zobowiązania podatkowego, z uwzględnieniem elementów przedmiotowych, jak i podmiotowych zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Organ odwoławczy wskazał, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że organ podatkowy nie może samodzielnie dokonywać określenia powierzchni gruntów, klasyfikacji i funkcji budynków, lecz powinien odwołać się do odpowiednich zapisów w ewidencji gruntów i budynków. W rezultacie, dopóki odpowiednie zapisy dotyczące klasyfikacji i powierzchni gruntów, funkcji budynków, nie zostaną zmienione w trybie właściwym do zmiany tej ewidencji, organy podatkowe nie mogą przyjmować innej powierzchni gruntu i klasyfikacji budynków przy określaniu podstawy opodatkowania. W postępowaniu podatkowym nie jest zatem możliwe podważanie zapisów zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Ponieważ ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach podatkowych, to w każdym przypadku, gdy dane zawarte w deklaracji, czy informacji złożonej przez podatnika są niezgodne z danymi wynikającymi z ewidencji, rozstrzygające znaczenie dla opodatkowania gruntów mają zapisy ewidencji. Kolegium wskazało, że z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. wynika, że podstawę opodatkowania dla gruntów stanowi powierzchnia, natomiast stawki podatku od nieruchomości ustalono na podstawie uchwały Rady Gminy Tomaszów Mazowiecki z dnia 22 listopada 2023 r. Nr LXI/374/22 w sprawie określenia stawek podatku od nieruchomości (Dz.Urz.Woj. Łódzkiego z 2022 r., poz. 5697). W zakresie przyjętej klasyfikacji gruntów organ wskazał, że grunty oznaczone symbolem "Bp", tj. zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy, nie stanowią użytków rolnych i podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości (ze względu na wskazaną klasyfikację). W tym zakresie nie ma znaczenia deklarowany sposób ich faktycznego wykorzystywania jako użytków rolnych. Dopiero zmiana oznaczenia w ewidencji gruntów na użytki rolne mogłaby skutkować opodatkowaniem tych gruntów podatkiem rolnym. Zmiana ta mogłaby być jednak dokonana w odrębnym postępowaniu administracyjnym, prowadzonym przez Starostę Tomaszowskiego na wniosek skarżących. Samo podważanie klasyfikacji gruntu ujawnionej w ewidencji gruntów nie może odnieść skutku w postępowaniu podatkowym, ponieważ organy podatkowe nie są władne wkraczać w kompetencje organów prowadzących ewidencję gruntów i oceniać, czy dane ujawnione w tej ewidencji są prawidłowe. Odnosząc się do zarzutów odwołania, że skarżący są w wieku emerytalnym, z "grupą inwalidzką", wobec czego uważają, iż przysługuje im prawo do ulg, Kolegium wyjaśniło, że podatek od nieruchomości ma charakter majątkowy, a jego wymiar i pobór zależny jest od faktu posiadania nieruchomości i obciąża właścicieli nieruchomości. Obowiązek podatkowy w tym podatku nie jest więc zależny od wieku, czy dochodów właścicieli nieruchomości. Przepisy u.p.o.l. nie przewidują zwolnień podmiotowych i ulg w podatku od nieruchomości z uwagi na sytuację finansową czy zdrowotną podatników. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, Podatnicy wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji, umorzenie bezprawnie naliczonego podatku od nieruchomości i przywrócenie statusu działki rolnej nr [...] do stanu wcześniejszego-faktycznego. W uzasadnieniu skargi powtórzyli zarzuty odwołania, w tym, że w 2016 r. podatek rolny od działki wynosił 5 zł i z tego względu zostali zwolnieni z opłaty. Od tego czasu na działce nic się nie zmieniło a sprawy dotyczące nieruchomości, z uwagi na błędy urzędników Starostwa Powiatowego w Tomaszowie Mazowieckim toczą się od 12 lat. W wyniku modernizacji gruntów zmieniono klasyfikację gruntów przedmiotowej działki, z gruntów rolnych na budowlane ("same mury bez stropu i dachu uznano za nieruchomość"), nie informując Podatników o tych czynnościach. Doprowadziło to do wzrostu podatku o 1000%. Ponadto Skarżący wskazali na swój wiek, uprawnienia emerytalne i grupę inwalidzką. Uważają, że z uwagi na te okoliczności powinni być traktowani z poszanowaniem i mieć prawo do ulg. Instytucje i urzędy nie szanują jednak ich praw, zabierając ze świadczeń emerytalnych zawyżony podatek, naliczony wskutek błędów urzędniczych. Skarżący podkreślili, że przedmiotowa działka jest działką rolną (klasa V), na której uprawiają, na własne potrzeby, warzywa, owoce i kwiaty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Na wstępie należy zauważyć, że skarga nie jest napisana precyzyjnie, jednakże z jej treści wynika, że skarżący podnoszą następujące zarzuty wobec skierowanej do nich decyzji podatkowej organu odwoławczego w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2023 r., a podobne zarzuty zostały podniesione wcześniej w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji: - decyzja została wydana na podstawie nieprawdziwych dowodów, - organy podatkowe nie uwzględniły faktu, że znajdujący się na działce budynek nie został jeszcze ukończony, nie ma dachu, a zatem nie może być przedmiotem opodatkowania, - opodatkowana działka ma charakter rolny i powinna być przedmiotem opodatkowania podatkiem rolnym, tak jak przez wiele lat wcześniejszych, a nie podatkiem od nieruchomości, - urzędnicy Starostwa Powiatowego w Tomaszowie Mazowieckim wadliwie zmienili klasyfikację opodatkowanej działki z gruntu rolnego na działkę budowlaną, - skarżącym przysługuje prawo do ulgi podatkowej. Skarga nie jest uzasadniona. Organy podatkowe przeprowadziły w tej sprawie prawidłowo postępowanie podatkowe, bez naruszenia przepisów prawa procesowego regulujących tok tego postępowania, wyjaśniły w sposób wystarczający istotne okoliczności sprawy w oparciu o niebudzące wątpliwości dowody i zastosowały prawidłowo przepisy prawa materialnego, to jest ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 70 ze zm.). Jakkolwiek decyzja Wójta Gminy w Tomaszowie Mazowieckim, czyli organu pierwszej instancji, jest dosyć lakoniczna, to jednak wskazuje jasno przedmiot opodatkowania i sposób obliczenia kwoty podatku. Natomiast decyzja SKO w Piotrkowie Trybunalskim dokładnie wyjaśnia wszystkie aspekty związane z ustaleniem zobowiązania podatkowego, w tym z odniesieniem do zarzutów podniesionych w odwołaniu. Poza sporem jest to, że skarżący są właścicielami działki gruntu o pow. 0,1702 ha położonej we wsi W.. Działka ta oznaczona jest w ewidencji gruntów symbolem Bp, co oznacza "zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy". Stosowny wypis z ewidencji gruntów znajduje się w aktach sprawy i był dla organów podatkowych podstawą do przyjęcia określonej w decyzjach klasyfikacji gruntowej przedmiotowej działki. Skarżący nie zaprzeczają, że ich działka tak właśnie jest oznaczona w ewidencji gruntów, choć uważają, że zmiana klasyfikacji, która dokonała się w przeszłości, została uczyniona nieprawidłowo. Zasadnie jednak SKO w Piotrkowie Trybunalskim, a wcześniej Wójt Gminy Tomaszów Mazowiecki, powołali się na art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. z 2024 r. poz. 1151), z którego wynika, że podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Organy podatkowe prawidłowo zinterpretowały treść tego przepisu i wywiodły, że organ podatkowy przy wymiarze podatku od nieruchomości co do zasady związany jest zawartymi w ewidencji gruntów i budynków informacjami o powierzchni i rodzaju gruntu i danych tych nie może korygować w toku prowadzonego postępowania podatkowego (np. na podstawie art. 194 § 3 O.p.) bez stosownej zmiany zapisów ewidencyjnych w odrębnym trybie. A zatem niezasadny jest zarzut oparcia decyzji na nieprawdziwych dowodach, gdyż oznaczenie przedmiotowej nieruchomości w ewidencji gruntów w danym roku podatkowym symbolem Bp jest jasne i było dla organu wiążące. Skarżący nie kwestionują przecież, że ich działka tak właśnie jest sklasyfikowana w urzędowej ewidencji gruntów, choć twierdzą, że zmiana klasyfikacji już wcześniej odbyła się nieprawidłowo. Jednakże organ podatkowy ani nie jest uprawniony do kontrolowania trybu, w jakim doszło do zmiany klasyfikacji, ani do samodzielnej zmiany tej klasyfikacji, ani do jej ignorowania. Do zadań Starosty, jak wynika z art. 7d pkt 1 lit. a. wspomnianej ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, należy m.in. prowadzenie powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym ewidencji gruntów i budynków. Skoro zatem podatnicy uważają, że ich działka gruntu jest nieprawidłowo sklasyfikowana w ewidencji gruntów, to powinni zwrócić się w tej sprawie do Starosty, organu administracji odrębnego od Wójta Gminy Tomaszów Mazowiecki i o własnych kompetencjach. Natomiast do chwili wprowadzenia ewentualnej zmiany organy podatkowe są związane obecnymi zapisami w ewidencji. Nie jest zatem także uzasadniony zarzut błędnego traktowania przedmiotowej działki jako gruntu zurbanizowanego, zamiast jako gruntu rolnego. Decydującego znaczenia nie ma w tym zakresie sposób użytkowania działki przez podatników, ale jej obecna klasyfikacja w urzędowej ewidencji gruntów. Podnoszone w skardze zarzuty o niedokończonym budynku wznoszonym na przedmiotowej działce są o tyle bezprzedmiotowe, że jak wynika z decyzji Wójta Gminy Tomaszów Mazowiecki przedmiotem opodatkowania jest jedynie grunt. Jeżeli natomiast miałby to być argument, że przedmiotowa działka nie ma jeszcze charakteru terenu zurbanizowanego, to jest on nietrafny z powodów wskazanych wcześniej. O klasyfikacji gruntów nie decyduje organ podatkowy. Jest on związany zapisami w klasyfikacji gruntów i budynków. Odrębną sprawą od wymiaru podatku jest także ewentualne zastosowanie ulgi podatkowej. Ze stosownym wnioskiem podatnicy mogą się zwrócić do Wójta Gminy Tomaszów Mazowiecki. Z uwagi na niezasadność zarzutów skargi należało ją oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r. poz. 143). mko