I SA/Łd 533/08

Dnia 3 września 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 3 września 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. i H. J. wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi M.J. i H. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia . W dniu [...] roku M. J. i H. J. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł..z dnia [...] roku, którym stwierdzono uchybienie przez skarżących terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie rozłożenia na raty zaległości podatkowej w podatku od środków transportowych za lata 2006-2007. W skardze M. J. i H. J. zamieścili między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, nie uzasadniając go jednakże w żaden sposób. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej zwanej p.p.s.a. - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, natomiast po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z uwagi na charakter przedmiotowego wniosku przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu podlegać mogą jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 roku, sygn. akt SA/Rz 1382/96, opubl. OSP 1998/3/54, t. 1). Wstrzymanie wykonania dotyczy wyłącznie sytuacji, w której zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, wydane na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 w związku z art. 223 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t.j. – Dz.U. z 2005 roku, Nr 8, poz. 60 ze zm.), w żaden sposób nie nadaje się do wykonania. Wydanie zaskarżonego postanowienia nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Postanowienie to ma charakter deklaratoryjny i stanowi wyraz braku kompetencji podatkowego organu odwoławczego do rozpatrzenia sprawy po raz wtóry z uwagi na uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Stwierdzić zatem należy, że zaskarżone postanowienie nie wywołuje żadnych skutków materialnoprawnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonego postanowienia. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. D.T.