I SA/Łd 536/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za IV kwartał 2011 r. oraz określenia obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług wynikającego z wystawionych przez podatnika faktur VAT p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. J. K., działając przez pełnomocnika, wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za IV kwartał 2011 r. oraz nałożenia obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług wynikającego z faktur VAT wystawionych przez podatnika w październiku i grudniu 2011 r. Strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zakwestionowanego rozstrzygnięcia organu podatkowego drugiej instancji. Uzasadniając ów wniosek pełnomocnik skarżącego podniósł, że kwota określonego podatku w wysokości 138.879 zł, jest kwotą na tyle znaczącą, że jej egzekucja spowodować może doprowadzenie do wyrządzenia znacznej szkody skarżącemu i jego żonie. Co więcej zapłata podatku dotyczy roku 2011, co oznacza, że odsetki wynoszą już 20.428 zł (na dzień 14 kwietnia 2015 r.). Sytuacja finansowa skarżącego i jego żony jest trudna i może ulec pogorszeniu w przypadku kontynuowania egzekucji administracyjnej z ich majątku. Skarżący nie ma oszczędności, stąd nie ma możliwości zapłaty kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji. Dochód skarżącego wynosi ok. 3300 zł brutto miesięcznie z tytułu emerytury. W wyniku prowadzonego postępowania egzekucyjnego nastąpi pozbawienie w znacznej części emerytury, czyli jedynego źródła dochodu strony, co może spowodować zadłużenie strony, gdyż nie będzie ona w stanie opłacać kosztów swojego utrzymania. Możliwe, że w dalszej perspektywie powstanie zadłużenie strony w opłatach za mieszkanie i media, co spowodować może utratę zajmowanego przez niego domu. Wcześniejsze postępowanie kontrolne i zastój na rynku usług świadczonych przez stronę negatywnie wpłynęły na sytuację finansową prowadzonego przez skarżącego przedsiębiorstwa, które obecnie zostało zlikwidowane. W przypadku zajęcia emerytury środki finansowe, którymi będzie dysponował skarżący i jego żona będą niewystarczające do regulowania bieżących zobowiązań. Kontynuowanie egzekucji administracyjnej może znacznie pogorszyć problemy finansowe skarżącego, co skutkować będzie brakiem środków do życia i niemożnością utrzymania rodziny. Ponadto skarżący jest emerytem i choruje na nadciśnienie tętnicze oraz choroby urologiczne. W związku z czym musi przyjmować leki, których koszt jest znaczny, w razie dalszego prowadzenia egzekucji stronie może nie starczyć środków na kupno leków. Skarżący jest osobą niepełnosprawną, posiada orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym. Konkludując pełnomocnik strony stwierdził, że odmowa wstrzymania wykonania decyzji może wywołać nieodwracalne skutki w postaci pogorszenia zdrowia skarżącego i utraty miejsca zamieszkania. Podkreślił, że organ I instancji podjął już pierwsze czynności zmierzające do wyegzekwowania należności. W dniu 14 kwietnia 2015 r. zostało wydane upomnienie, zatem należy przypuszczać, że w najbliższym czasie zostanie wszczęta egzekucja. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). W ocenie sądu przedstawiona we wniosku sytuacja materialna skarżącego i jego żony uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania orzeczenia kończącego przez sąd pierwszej instancji. Uwzględniając wniosek sąd wziął przede wszystkim pod uwagę wysoką – w porównaniu do aktualnych dochodów skarżącego – kwotę zaległości podatkowych i odsetek za zwłokę oraz fakt, że według oświadczenia skarżącego zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżący nie posiada oszczędności. Ponadto z przedmiotowego wniosku wynika, że skarżący wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest dochód z ich emerytur w łącznej wysokości ok. 3.522 zł netto miesięcznie. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, zamieszkuje na zasadzie dożywocia w domu niebędącym jego własnością. Stałe miesięczne koszty utrzymania udokumentowane przez stronę zamykają się kwotą ok. 340 zł (gaz, woda) do tego w sezonie zimowym dochodzą koszty opału. Skarżący jest osobą niepełnosprawną i z uwagi na swój stan zdrowia ponosi wysokie wydatki na leki. Uwzględniając powyższe, sąd podzielił argumenty pełnomocnika skarżącego, że w tej sytuacji egzekucja zaległości podatkowych wynikających z zaskarżonego aktu może wywołać nieodwracalne skutki w postaci pogorszenia zdrowia skarżącego i utraty miejsca zamieszkania. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. postanowił wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu w całości. Ake.