I SA/Łd 54/15

Dnia 29 stycznia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. M. i P. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] 2014 roku nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 rok p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A.Rz. L. M. i P. M. zaskarżyli decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 rok. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że wskazana w powołanym przepisie instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji dotyczy tylko takich sytuacji, w których akt organu administracji nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Innymi słowy, przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie te akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się jednak do tak rozumianego wykonania. W piśmiennictwie wskazuje się, że do wykonania nie kwalifikują się wszelkie akty administracyjne odmowne. Rozstrzygnięcia odmowne nie posiadają bowiem przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków), który mógłby podlegać wykonaniu (vide: T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarza, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295). W rozpoznawanej sprawie wniosek dotyczy właśnie takiej sytuacji bowiem skarżący domagają się wstrzymania wykonania decyzji odmawiającej umorzenia zaległości podatkowej. Zarówno więc zaskarżona decyzja, jak i decyzją ją poprzedzająca, jako rozstrzygnięcie odmowne, nie podlegają wykonaniu, gdyż nie mają one przedmiotu wykonania (tj. nie określają praw i obowiązków), który mógłby podlegać wykonaniu (np. w drodze egzekucji). W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, o czym, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji AKE.