I SA/Łd 541/13

Dnia 9 października 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 9 października 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika skarżącej o przyznanie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi B. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia: przyznać i nakazać wypłatę z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz radcy prawnego Z. N. kwoty 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. W dniu 12 marca 2013 r. B. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...]r. w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn. W skardze zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego Z. N. W dniu 11 czerwca 2013 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. Następnie, postanowieniem z 28 czerwca 2013 r. Sąd odrzucił skargę, bowiem została ona złożona po terminie. Pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu oraz o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, które nie zostały pokryte w żadnej części. Postanowieniem z 21 sierpnia 2013 r. wniosek o przywrócenie terminu został odrzucony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 r. poz. 490) stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6. Stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi zgodnie z § 6 pkt 3 – 600 zł. Z tych względów Sąd przyznał w niniejszej sprawie kwotę 600 zł oraz kwotę 138 zł stanowiącą 23% podatku VAT – łącznie kwotę 738 zł. AK.