I SA/Łd 542/18

PostanowienieWSA w Łodzi2018-09-06

Skład orzekający: Referendarz sądowy Tomasz Naraziński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie częściowym może zostać uwzględniony, jeśli wnioskodawca nie przedstawił rzetelnej sytuacji majątkowej swojej rodziny, a suma zadeklarowanych wydatków znacząco przewyższa zadeklarowane dochody?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych nie zasługuje na uwzględnienie, gdy wnioskodawca nie przedstawił rzeczywistej sytuacji majątkowej swojej rodziny, a suma zadeklarowanych wydatków znacząco przewyższa zadeklarowane dochody. W takiej sytuacji można uznać, że wnioskodawca posiada ukryte źródła dochodów lub oszczędności, lub że złożył nierzetelne oświadczenie, co stanowi podstawę do odmowy przyznania prawa pomocy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący M. J. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. dotyczącą solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki. Do skargi dołączył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, argumentując trudną sytuacją materialną rodziny (brak pracy, liczne postępowania egzekucyjne, niskie dochody z zasiłków). Z oświadczenia wynikało, że miesięczne dochody rodziny wynoszą 2.250 zł, podczas gdy suma zadeklarowanych wydatków przekracza 5.000 zł.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 6 września 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] UNP: [...] w przedmiocie: orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności jako byłego członka zarządu zlikwidowanej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością BROWAR STAROPOLSKI za zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za I-X i XII 2012 roku wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami egzekucyjnymi p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Pismem z 16 lipca 2018 r. M. J., reprezentowany przez radcę prawnego wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności jako byłego członka zarządu zlikwidowanej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością A. za zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za I-Xi XII 2012 roku wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami egzekucyjnymi. W skardze zawarto wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Do skargi załączono wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony na formularzu PPF. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 16 sierpnia 2018 r. wpis od skargi został określony w wysokości 500 zł. Uzasadniając ów wniosek skarżący podał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oświadczył, że oboje z żoną nie pracują z uwagi na konieczność sprawowania opieki nad córką L.. Przeciwko wnioskodawcy toczą się liczne postępowania egzekucyjne. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i trzema córkami. Według oświadczenia wnioskodawca nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Rodzina utrzymuje się z zasiłku pielęgnacyjnego w wysokości 750 zł, który otrzymuje żona wnioskodawcy na córkę L. oraz świadczeń wychowawczych. Dochody rodziny wynoszą łącznie 2.250 zł. Wnioskodawca oświadczył, że ponosi następujące wydatki: energia elektryczna – 200 zł, gaz – 100 zł, ogrzewanie – 600 zł, woda i kanalizacja – 200 zł, telewizja i internet – 100 zł, wyżywienie - 300 zł na osobę, odzież i środki czystości – 100 zł na osobę, leki i leczenie – 1.000 zł, raty kredytowe – 950 zł. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W rozpoznawanej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie referendarza wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ wnioskodawca nie przedstawił rzeczywistej sytuacji majątkowej swojej rodziny. Z oświadczenia zawartego we wniosku wynika, że zarówno wnioskodawca jak i jego żona nie pracują. Rodzice utrzymują pięcioosobową rodzinę z zasiłku pielęgnacyjnego i świadczeń wychowawczych w łącznej wysokości 2.250 zł. Wnioskodawca oświadczył, że nie posiada żadnych oszczędności (ani żadnego majątku). Zgodnie z zawartym we wniosku oświadczeniem o wysokości zobowiązań i wydatków stałych, suma tych wydatków i zobowiązań przekracza 5.000 zł. Porównanie wysokości miesięcznych dochodów rodziny i wysokości jej wydatków prowadzi do wniosku, że albo wysokość wydatków została zawyżona, albo wnioskodawca bądź jego żona posiadają źródła dochodów lub oszczędności, które nie zostały ujawnione we wniosku o przyznanie prawa pomocy. W ocenie referendarza za gołosłowne uznać należy oświadczenie zawarte w sprzeciwie od postanowienia referendarza w sprawie odmowy zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych w sprawie oznaczonej sygn. akt I SA/Łd 539/18, jakoby skarżący pokrywał różnicę między dochodami a wydatkami, z pieniędzy otrzymywanych od rodziny. Wobec złożenia nierzetelnego oświadczenia o sytuacji majątkowej referendarz sądowy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowił odmówić przyznania skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. AKE.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło