I SA/Łd 544/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 21 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia S. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I sądu z 23 sierpnia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r. postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z 13 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] r., w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r. Powyższe orzeczenie doręczono między innymi uczestnikowi postępowania S. W.. Dnia 12 sierpnia 2016 r. uczestnik postępowania złożył drogą elektroniczną zażalenie na to postanowienie. Zarządzeniem z 23 sierpnia 2016 r., Przewodniczący Wydziału wezwał S. W. do uiszczenia między innymi: wpisu od zażalenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie to doręczono adresatowi 29 sierpnia 2016 r. W zakreślonym terminie, uczestnik nie uiścił wpisu, przesłał natomiast drogą elektroniczną pismo, w którym zakwestionował zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie wpisu. W uzasadnieniu – powołując się na art. 239 § 1 lit. d p.p.s.a. – podniósł, że w sprawach ze stosunku pracy i stosunków służbowych strona nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Niniejsza sprawa jest wynikiem bezprawnego zagarnięcia przez bank należności zadeklarowanych we wniosku o dopłaty zobowiązań na rzecz A., poprzez wykonanie odpowiedniej pracy, dlatego zastosowanie znajduje ww. zwolnienie. Przewodniczący Wydziału potraktował ww. pismo jako zażalenie na zarządzenie z 23 sierpnia 2016 r. i wezwał uczestnika postępowania do jego podpisania lub nadesłania podpisanego egzemplarza, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Zarządzenie to doręczono uczestnikowi 20 września 2016 r. W zakreślonym terminie uczestnik postępowania nie uzupełnił wskazanych braków. Przesłał natomiast drogą elektroniczną pismo, w którym wyjaśnił, że ustawa nie nakazuje mu własnoręcznego podpisywania pism kierowanych do sądu. W ocenie uczestnika wystarczające jest skorzystanie z podpisu elektronicznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Zażalenie podlega odrzuceniu. Na wstępie wyjaśnić należy, że w postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma regulacji, która przewidywałaby możliwość wnoszenia drogą elektroniczną pism procesowych opatrzonych bezpiecznym podpisem elektronicznym. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Pismem takim jest w szczególności zażalenie (art. 194 § 3 p.p.s.a.). Podpisem jest zaś znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, str. 298). W cytowanym przepisie jest mowa jedynie o podpisie własnoręcznym. W postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest zatem dopuszczalne wniesienie pisma procesowego drogą elektroniczną opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym. Do takiego też wniosku doszedł Naczelny Sąd Administracyjny wydając uchwałę z 12 maja 2014 r. (I OPS 10/13, ONSAiWSA z 2014 r. nr 5, poz. 70). W orzecznictwie przyjmuje się, że pismo wysłane na adres elektroniczny sądu, po jego wydrukowaniu, jest dotknięte brakiem formalnym, który może być uzupełniony przez autora pisma poprzez złożenie podpisu własnoręcznego na tym wydruku, stosownie do treści powołanego wyżej art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Niedochowanie powyższego wymogu oznacza, że pismo dotknięte jest brakiem formalnym, przy czym brak ten może być uzupełniony, do czego wzywa przewodniczący (w przypadku zażalenia na podstawie art. 177a w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.). Brakiem formalnym zażalenia jest ponadto niezałączenie odpowiedniej liczby odpisów tego środka dla pozostałych stron (uczestników postępowania). Brak ten może być również uzupełniony przez uczestnika (art. 177a w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.). W sytuacji gdy wspomniane braki dotyczą zażalenia, ich nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie zobowiązuje sąd do odrzucenia tego środka zaskarżenia (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie uczestnik postępowania został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych, między innymi poprzez podpisanie zażalenia lub nadesłanie podpisanego egzemplarza zażalenia oraz poprzez nadesłanie odpisów tego środka. Doręczenie wezwania do usunięcia tych braków nastąpiło 20 września 2016 r. Mając zatem na uwadze, że termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia upłynął 27 września 2016 r., a uczestnik postępowania nie podpisał zażalenia, ani nie nadesłał jego odpisów, należało zażalenie odrzucić. Uwzględniając powyższe sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., rozstrzygnął jak w sentencji. E.J.