I SA/Łd 549/07

Dnia 18 kwietnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o uzupełnienie postanowienia z dnia 15 lutego 2008 roku o odmowie zawieszenia postępowania w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 rok postanawia: odmówić uzupełnienia postanowienia. Postanowieniem z dnia 15 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu wniosku skarżącej o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego, odmówił zawieszenia postępowania. W piśmie z dnia 21 marca 2008 r. A. W. wniosła o uzupełnienie tego postanowienia poprzez: - podanie podstawy prawnej, na mocy której orzeczenie to jest prawomocne, - sporządzenie uzasadnienia postanowienia, ze wskazaniem przyczyn odmowy zawieszenia postępowania oraz - pouczenie o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia. Zdaniem strony przedmiotowe orzeczenie jest zaskarżalne a zatem powinno zawierać wskazane wyżej elementy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie z art. 166 ustawy do postanowień sądów administracyjnych stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące wyroków. Zatem, stosując art. 157 §1 w związku z art. 166 p.p.s.a skarżąca mogła w ciągu czternastu dni od doręczenia postanowienia o zawieszeniu postępowania, zgłosić żądanie jego uzupełnienia, jeżeli Sąd nie orzekł o całości wniosku albo nie zamieścił w postanowieniu dodatkowego rozstrzygnięcia, które według przepisów ustawy miał obowiązek zamieścić z urzędu. Zaznaczyć należy, iż analizowany przepis dotyczy jedynie uzupełnienia sentencji orzeczenia, a nie jego uzasadnienia (por. postanowienie NSA z dnia 20 lipca 2005 r., II OZ 608/05, niepublikowane oraz z dnia 20 marca 2008 r. II OZ 1361/07, dostępne w internecie). Z uwagi na powyższe, wniosek A. W. nie może być uwzględniony. Skarżąca domaga się uzupełnienia postanowienia poprzez sporządzenie jego uzasadnienia i pouczenie o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia. Do tak sformułowanego żądania art. 157 § 1 p.p.s.a. nie ma zastosowania z przyczyn podanych wyżej, a innego trybu uzupełniania orzeczeń sądów administracyjnych ustawa nie przewiduje. Odnosząc się do przedstawionych ze wniosku wątpliwości strony, wyjaśnić należy, iż Sąd wydając postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie ma obowiązku sporządzenia jego uzasadnienia. Wynika to jasno z przepisów ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl art. 163 § 2 p.p.s.a. sąd doręcza postanowienie z uzasadnieniem, jedynie wówczas gdy stronie przysługuje środek zaskarżenia. Postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania podlega zaskarżeniu zażaleniem, jako orzeczenie niekończące postępowania. Podkreślić jednak należy, iż nie każde takie postanowienie jest zaskarżalne. Zażalenie można bowiem wnieść wyłącznie na te rodzaje postanowień, które wymienione zostały w art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi wprost, iż zażalić można jedynie postanowienie o zawieszeniu postępowania i odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie jest żadnym z wymienionych, a tym samym nie podlega zaskarżeniu, co z kolei zwalniało Sąd od konieczności jego uzasadniania. Również niniejsze orzeczenie nie podlega zaskarżeniu, gdyż możliwości takiej nie przewiduje ani art. 194 § 1 p.p.s.a, ani żaden inny przepis ustawy (por. postanowienie NSA z dnia 4 kwietnia 2007 r., I OZ 218/07, tak też B. Dauter "Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego", LexisNexis Warszawa 2008, s. 285), niemniej Sąd uznał za celowe wyjaśnić stronie jego motywy, mimo braku takiego obowiązku. Mając na uwadze powyższe, Sąd rozstrzygnął jak w sentencji. J.Z.