I SA/Łd 55/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi -Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Ewa Cisowska - Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. P. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za lata 2002 – 2005 i okres I-IX 2006r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. P.P. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w części utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] Nr [...] odmawiającą umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za lata 2002 – 2005 i okres I-IX 2006r. W skardze tej zawarł też wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika, poza przedstawieniem zarzutów w stosunku do tych decyzji nie wskazał żadnych okoliczności, uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego do Sądu aktu lub czynności administracji publicznej została uregulowana w art. 61 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa. Zgodnie z § 1 tegoż przepisu wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do § 3 zdanie pierwsze powołanego przepisu, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Regulacja prawna wskazanego przepisu prowadzi do wniosku, iż wniesienie skargi nie pociąga za sobą skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania przez Sąd zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest, bowiem stanem niepożądanym i prawo wnoszenia skargi do sądu nie może uniemożliwiać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa podatkowego. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest wyjątkową okolicznością, a przesłanki uzasadniające wstrzymanie tego aktu nie powinny być interpretowane w sposób rozszerzający. W analizowanej sprawie skarżący P.P. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] Nr [...] omawiającej umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za lata 2002 – 2005 i okres I-IX 2006r. Rozpoznanie tego wniosku wymaga w pierwszej kolejności dokonania analizy, czy decyzja tego rodzaju posiada przymiot wykonalności. Jak słusznie bowiem podkreśla doktryna i orzecznictwo sądowe przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu zaś należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. (por. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, Lewis Nexis W-wa 2005, s. 295 czy postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005r., II SA/Gd 396/05, LEX nr 220325). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, Sąd uznał, iż decyzja odmawiająca umorzenia zaległości podatkowej należy do kategorii aktów administracyjnych nie podlegających wykonaniu. Nie wymaga ona bowiem żadnej czynności strony. Nie zmienia ona też dotychczasowej sytuacji strony na niekorzyść. Jej podjęcie oznacza jedynie, iż podatnik nie został "zwolniony" z wynikającego z decyzji wymiarowej obowiązku uiszczenia zaległości podatkowej. Ale gdyby nawet przyjąć, iż decyzja o odmowie umorzenia zaległości podatkowej podlega wykonaniu, to wniosek o jej wstrzymanie i tak nie mógłby zostać uwzględniony, skarżący nie wykazał wszak zaistnienia określonych we wskazanym wyżej przepisie przesłanek. Także Sąd, badając z urzędu na podstawie akt sytuację rodzinną i majątkową skarżącego, doszedł do przekonania, iż w sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo zagrożenia egzystencji skarżącego, jego zdrowia czy życia oraz jej rodziny. Skarżący prowadzi wszak działalność gospodarczą, otrzymuje bieżące dochody, a dochody te pozwalają na utrzymanie siebie i rodziny. Z akt nie wynika też, by skarżący ponosił jakieś szczególne wydatki, np. na usługi medyczne czy leki, które w znaczny sposób uszczuplałyby miesięczne środki rodziny w sposób zagrażający egzystencji tej rodziny. Podnieść nadto należy, iż skarżący uiścił wpis od skargi w wysokości 500 zł, pomimo że mógł ubiegać się o przyznanie prawa pomocy. Prowadząc działalność gospodarczą od wielu lat, miał też zapewne możliwość poczynienia oszczędności. Rozważając kwestię wstrzymania wykonania decyzji Sąd miał na uwadze nadto względy społeczne, tj. dążenie do realizacji zadań publicznych, a także okoliczność, że wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter szczególny i nie może mieć zastosowania, co już podkreślono, w każdej sprawie, w której zapłata zobowiązania podatkowego rodzi trudności dla podatnika. Trudności te nie mogą wynikać jedynie z przekonania skarżącego o ich istnieniu, lecz muszą mieć charakter obiektywny. Argumentu przemawiającego za wstrzymaniem spornej decyzji nie może stanowić także wskazana wadliwość zaskarżonych decyzji, Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie posiada bowiem kompetencji do oceny jej legalności. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w postanowieniu. P.pie.