I SA/Łd 553/05
WyrokWSA w Łodzi2005-07-07
Skład orzekający: B. Klimowicz, J. Brolik, C. Koziński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy ponowne doręczenie zarządzenia zabezpieczenia, po jego skutecznym doręczeniu, może skutkować rozpoczęciem biegu terminu do wniesienia zarzutów na postępowanie zabezpieczające?Ratio decidendi
Ponowne doręczenie zarządzenia zabezpieczenia, po jego skutecznym doręczeniu, nie może wywoływać skutków prawnych w postaci możliwości składania zarzutów na prowadzone postępowanie zabezpieczające. Termin do wniesienia zarzutów biegnie od daty pierwszego, skutecznego doręczenia odpisu zarządzenia zabezpieczenia.Stan faktyczny
Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał decyzję o zabezpieczeniu zobowiązania podatkowego na majątku podatników. Pełnomocnik podatników wniósł zarzuty na postępowanie zabezpieczające, które organ egzekucyjny odmówił rozpatrzenia z powodu uchybienia terminu. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał postanowienie w mocy. Strona skarżąca zarzuciła błędne przyjęcie, że nie zachodzą przesłanki do rozpatrzenia zarzutów, wskazując na różne daty doręczeń i formy rozstrzygnięć.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA B. Klimowicz, Sędzia NSA J. Brolik, Asesor C. Koziński (spr.), Protokolant A. Ratajczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lipca 2005 roku sprawy ze skargi G. B. i Z. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy rozpatrzenia zarzutów zgłoszonych w toku postępowania zabezpieczającego oddala skargę
W dniu [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w P.. wydał decyzję nr [...], którą orzekł o zabezpieczeniu na majątku P. G. i Z. B. zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. w kwocie 236.436,- zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 185.836,- zł. W tym samym dniu sporządzono zarządzenie zabezpieczenia o numerze [...], które zostało przyjęte do wykonania przez organ egzekucyjny w dniu [...].
Z potwierdzenia odbioru przesyłki listowej nr [...] wynika, iż zarówno decyzja w sprawie zabezpieczenia zobowiązania podatkowego, jak i zarządzenie zabezpieczenia zostały doręczone pełnomocnikowi podatników w dniu [...].
Pełnomocnik podatników w dniu [...] wniosła do Naczelnika Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P. zarzuty na prowadzone postępowanie zabezpieczające, wskazując naruszenie art. 33 pkt 1 i 8 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Właściwy w sprawie rozpoznania zarzutów organ egzekucyjny – Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. postanowieniem z dnia [...] nr [...] odmówił rozpatrzenia zarzutów, stwierdzając, iż skorzystanie przez zobowiązanego z instytucji wniesienia zarzutów jest możliwe tylko w ciągu siedmiu dni od daty doręczenia zarządzenia zabezpieczenia zaopatrzonego w klauzulę o przyjęciu zarządzenia do wykonania. W niniejszej sprawie nastąpiło uchybienie terminowi do wniesienia zarzutów, gdyż pismo zawierające zarzuty zostało nadane w placówce pocztowej w dniu [...], natomiast odpis zarządzenia zabezpieczenia został doręczony w dniu [...], co wynika z potwierdzenia odbioru przesyłki listowej.
Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., po rozpoznaniu zażalenia na powyższe rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego, postanowieniem z dnia [...] nr [...] utrzymał je w mocy, przyjmując argumentację przedstawioną przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu postanowienia wskazano ponadto, że organ egzekucyjny pismem z dnia [...] nr [...] przesłał powtórnie pełnomocnikowi zobowiązanych zarządzenie zabezpieczenia (doręczone w dniu [...]). Podkreślono jednak, że fakt ten nie zmienia stanu rzeczy, iż faktyczne i skuteczne doręczenie przedmiotowego zarządzenia nastąpiło w dniu [...].
Na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. pełnomocnik Państwa G. i Z. B. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, zarzucając organowi odwoławczemu naruszenie art. 34 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez błędne przyjęcie, iż w przedmiotowej sprawie na skutek uchybienia terminowi do wniesienia zarzutów, nie zachodzą przesłanki do rozpatrzenia zarzutów przez organ egzekucyjny.
W uzasadnieniu skargi strona skarżąca stwierdziła, iż zarówno w dniu [...], jak i w dniu [...] do Biura Prawnego A doręczona została korespondencja od Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. w sprawie zabezpieczenia należności pieniężnych podatników: G. i Z. B. Oba pisma pomimo, iż oznaczone takim samym numerem sprawy, stanowiły dwa oddzielne rozstrzygnięcia organu podatkowego ujęte w różne formy decyzyjne. W dniu [...] doręczono decyzję z dnia [...] w przedmiocie zabezpieczenia ma majątku podatników podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. i odsetek za zwłokę, natomiast w dniu [...] pełnomocnik zobowiązanych otrzymał zarządzenie z dnia [...] w przedmiocie prowadzenia postępowania zabezpieczającego.
Zdaniem strony skarżącej termin do wniesienia zarzutów na prowadzenie postępowania zabezpieczającego rozpoczął bieg następnego dnia po dniu [...], tj. po dniu w którym doręczone zostało zarządzenie. Koniec wyznaczonego terminu nastąpił [...].
Pełnomocnik strony skarżącej wskazała również, iż nie można uznać za rzeczywiste i skuteczne doręczenie decyzji w przedmiocie zabezpieczenia wraz z zarządzeniem zabezpieczenia. Mało prawdopodobne, z uwagi na okoliczność przewidzianej dla decyzji i zarządzenia odmiennej drogi zaskarżania, jest ujęcie tych dwóch form decyzyjnych w jednej przesyłce. Z ostrożności procesowej winny one znajdować się w dwóch oddzielnych listach i taka jest praktyka organów podatkowych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. podtrzymał w całości stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. W odniesieniu do zarzutu, że nie można uznać za rzeczywiste i skuteczne doręczenie decyzji w przedmiocie zabezpieczenia wraz z zarządzeniem zabezpieczenia, z uwagi na to, że zostały przesłane w jednej kopercie, organ odwoławczy stwierdził, iż przesłanie tych dokumentów w jednej kopercie podyktowane było przede wszystkim względami oszczędnościowymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje.
Skarga nie jest zasadna.
Na podstawie art. 32 w związku z art. 166b ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2002 r., Nr 110, poz. 968 z póź. zm.) organ egzekucyjny lub egzekutor, przystępując do czynności w postępowaniu zabezpieczającym, doręcza zobowiązanemu odpis zarządzenia zabezpieczenia, o ile nie został wcześniej doręczony. Od daty doręczenia tego odpisu biegnie dla zobowiązanego termin do złożenia zarzutów w sprawie prowadzenia zabezpieczenia, gdyż zgodnie z art. 156 § 1 pkt 8 w/w ustawy, zarządzenie zabezpieczenia (jak również jego odpis) zawiera pouczenie dla zobowiązanego o przysługującym mu w terminie siedmiu dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów.
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie zawiera przepisów regulujących sposoby doręczania pism w postępowaniu zabezpieczającym jak i przepisów odnoszących się do obliczania ustalonych tam terminów, w związku z tym w postępowaniu tym odpowiednie zastosowanie mają przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, w związku z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji..
W niniejszej sprawie doręczenie odpisu zarządzenia zabezpieczenia zostało dokonane przez pocztę w dniu [...], co wynika z potwierdzenia odbioru przesyłki listowej nr [...]. Jednakże w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. przyznał, iż organ egzekucyjny w dniu [...] przesłał powtórnie pełnomocnikowi zobowiązanych zarządzenie zabezpieczenia.
W związku z tym pojawia się pytanie, z którym doręczeniem odpisu zarządzenia zabezpieczenia należy wiązać skutki prawne związane z możliwością wniesienia zarzutów na prowadzone postępowanie zabezpieczające?
Zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym, a zatem i w zabezpieczającym, stanowią podstawowy środek obrony zobowiązanego. Są jednak środkiem zaskarżenia przysługującym w chwili wszczęcia postępowania, nie zaś w jego toku, a zwłaszcza – nie po jego zakończeniu (por. wyrok NSA we Wrocławiu z dnia 02.04.1998 r., sygn. akt I SA/Wr 1311/97, Pr. Bankowe 1999/2/72). Wprawdzie ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie wskazuje z jaką chwilą następuje wszczęcie postępowania zabezpieczającego, to przez analogię do przepisów regulujących wszczęcie postępowania egzekucyjnego należy uznać, iż jest to dzień doręczenia zobowiązanemu odpisu zarządzenia zabezpieczenia lub dzień doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu wierzytelności lub innego prawa majątkowego, jeżeli to doręczenie nastąpiło przed doręczeniem zobowiązanemu odpisu zarządzenia zabezpieczenia. W związku z tym, w niniejszej sprawie, termin do wniesienia zarzutów na postępowanie zabezpieczające zaczynał biec od dnia następnego po dniu doręczenia pierwszego odpisu zarządzenia zabezpieczenia, zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z póź. zm.).
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie przewiduje możliwości kilkukrotnego doręczania zobowiązanemu odpisu zarządzenia zabezpieczenia. Nawet w przypadku zlecenia organowi rekwizycyjnemu, na podstawie art. 31 § 1 w związku z art. 166b ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wykonania czynności zabezpieczających w zakresie składników majątku zobowiązanego znajdujących się na terenie działania tego organu, organ egzekucyjny zlecający wykonanie czynności zabezpieczających sporządza odpis zarządzenia zabezpieczenia oznaczając cel, któremu ma służyć, i jego liczbę porządkową, a także określa kwotowo zakres zlecenia. Odpis takiego zarządzenia przesyła się jedynie do organu rekwizycyjnego, bez obowiązku wysyłania zobowiązanemu kolejnego odpisu takiego zarządzenia.
Przesyłanie więc do zobowiązanego następnych kopii, czy tez odpisów zarządzenia zabezpieczenia nie może wywoływać skutków prawnych w postaci możliwości składania zarzutów na prowadzone postępowanie zabezpieczające.
Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z póź. zm.), należało skargę oddalić.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło