I SA/Łd 554/09
PostanowienieWSA w Łodzi2010-04-22
Skład orzekający: Sędzia NSA Anna Świderska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu przyznającym wynagrodzenie pełnomocnikowi z urzędu, polegającą na nieprawidłowym oznaczeniu drugiego członu nazwiska pełnomocnika?Ratio decidendi
Sąd administracyjny może z urzędu sprostować oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu przyznającym wynagrodzenie pełnomocnikowi z urzędu, polegającą na nieprawidłowym oznaczeniu drugiego członu nazwiska, jeśli omyłka ta jest oczywista i nie budzi wątpliwości, a sprostowanie nie prowadzi do zmiany lub uchylenia orzeczenia. Sprostowanie ma na celu naprawienie wadliwości przez nadanie orzeczeniu brzmienia zamierzonego przez sąd.Stan faktyczny
Strona skarżąca M. K. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. odmawiającą umorzenia zaległości podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 4 grudnia 2009 roku oddalił skargę. Następnie, postanowieniem z dnia 2 marca 2010 roku, sąd przyznał wynagrodzenie pełnomocnikowi skarżącego z urzędu, jednak błędnie oznaczył drugi człon jego nazwiska. Sąd administracyjny z urzędu postanowił sprostować tę oczywistą omyłkę pisarską.Rozstrzygnięcie
Sprostowano z urzędu w komparycji, sentencji oraz uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 marca 2010 roku oczywistą omyłkę pisarską polegającą na nieprawidłowym oznaczeniu drugiego członu nazwiska pełnomocnika z urzędu strony skarżącej, w ten sposób, że w miejsce błędnie wskazanego nazwiska "R." wpisano prawidłowe "R.".Pełny tekst orzeczenia
Dnia 22 kwietnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA : Anna Świderska po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 rok postanawia: sprostować z urzędu w komparycji, sentencji oraz uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi opatrzonego datą dnia 2 marca 2010 roku oczywistą omyłkę pisarską polegającą na nieprawidłowym oznaczeniu drugiego członu nazwiska pełnomocnika z urzędu strony skarżącej, w ten sposób, że w miejsce błędnie wskazanego nazwiska "R." wpisać prawidłowe "R.".
Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił skargę M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] odmawiającą umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 rok. W dniu 16 lutego 2010 roku do sądu wpłynęło pismo adwokat G. W.-R. zawierające opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie wraz z wnioskiem o zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.
Postanowieniem z dnia 2 marca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. przyznał wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu skarżącemu M.i K. błędnie oznaczając drugi człon nazwiska reprezentującego go adwokata.
W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z zm.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Natomiast stosownie do art. 166 tej ustawy, do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie wadliwości orzeczenia przez nadanie orzeczeniu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji, jak i uzasadnieniu orzeczenia (por. postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1982r., I PZ 7/82, OSNCP 1982, nr 10, poz. 155). Sprostowanie niedokładności obejmuje właściwe oznaczenie stron, czy też dokładnie wymienienie podmiotów postępowania. przy czym podlegają mu jedynie takie niedokładności, które mają charakter oczywisty, niebudzący wątpliwości.
Przenosząc powyższe ogólne uwagi na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że zarówno w komparycji, sentencji jak i uzasadnieniu wydanego w dniu 2 marca 2010 roku postanowienia przyznającego wynagrodzenie pełnomocnikowi skarżącego za udzieloną z urzędu pomoc prawną wskazując nazwisko adwokata omyłkowo wpisano jako jego drugi człon nazwisko "R." podczas, gdy z akt sprawy niniejszej wynika, iż skarżący był reprezentowany przez adwokat G. W.-R.. Wobec powyższego nieprawidłowe oznaczenie nazwiska pełnomocnika skarżącego w postanowieniu przyznającym mu wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną, stanowiło bez wątpienia oczywistą omyłkę pisarską, która winna być sprostowana.
Z uwagi na powyższe w oparciu o przepis art. 156 § 1 w związku z art. 166 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.
MK
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło