I SA/Łd 556/12

Dnia 31 stycznia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej J. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 września 2012 roku, sygn. akt I SA/Łd 556/12 w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 5 września 2012 roku, sygn. akt I SA/Łd 556/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok. Odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem został doręczony stronie skarżącej w dniu 2 października 2012 roku. W dniu 5 listopada 2012 roku wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, nadana w dniu 31 października 2012 roku, skarga kasacyjna J.D. od powyższego wyroku opatrzona komputerowym podpisem adwokata M.Ł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I wezwano adwokata M.Ł. do usunięcia braków formalnych wniesionej skargi kasacyjnej poprzez jej podpisanie, nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do występowania w imieniu skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym i odpisu skargi kasacyjnej oraz uiszczenia wpisu od tej skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. W odpowiedzi na powyższe wezwanie adwokat M.Ł. pismem z dnia 19 listopada 2012 roku zawiadomił Sąd, że nie jest i nigdy nie był pełnomocnikiem J.D.. Skarżący nigdy nie udzielił mu pełnomocnictwa do reprezentowania go przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Podkreślił także, iż nie jest autorem skargi kasacyjnej z dnia 30 października 2012 roku. Z uwagi na powyższe, zarządzeniem z dnia 21 listopada 2012 roku skarżący został wezwany do poinformowania Sądu na piśmie, w terminie 7 dni, czy wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 września 2012 roku, sygn. akt I SA/Łd 556/12, a jeśli tak, to kto ją sporządził. Ponadto Sąd wezwał skarżącego do wyjaśnienia, czy upoważnił inne osoby do sporządzenia i wniesienia do Sądu skargi kasacyjnej, a jeśli tak – do wskazania tychże osób. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w drodze pisma z dnia 25 stycznia 2013 roku oświadczył jedynie, że w dniu 2 kwietnia 2012 roku złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. z dnia [...], określającą zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok w kwocie 164.059 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę kasacyjną należało odrzucić. Przede wszystkim wskazać jednak należy, że skarga kasacyjna w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowanym przepisami ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2012 r., poz. 270), dalej jako "p.p.s.a.", jest sformalizowanym środkiem odwoławczym. Skarga ta, aby mogła stać się przedmiotem merytorycznej oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego, musi być oparta na ściśle określonych podstawach zaskarżenia (art. 174 p.p.s.a.) i spełniać przepisane wymogi formalne. Z tego względu ustawodawca w art. 175 § 1 i § 3 p.p.s.a. wprowadził tzw. "przymus adwokacko-radcowski", który oznacza, że skarga kasacyjna ma być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego lub doradcę podatkowego (wyłącznie w sprawach podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami). Przymus ten nie obowiązuje jedynie wówczas, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 września 2012 roku, sygn. akt I SA/Łd 556/12, została nadana w dniu 31 października 2012 roku i wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w dniu 5 listopada 2012 roku. Jako jej nadawcę wskazano Kancelarię Adwokacką G.Ł. i M.Ł. w Ł., przy ul. A. Skarga ta została opatrzona komputerowym podpisem adwokata M.Ł. Jednakże adwokat ten, wezwany do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej m.in. przez jej podpisanie, wyjaśnił, że nie jest i nigdy nie był pełnomocnikiem J.D., bowiem skarżący nigdy nie udzielił mu pełnomocnictwa do reprezentowania go przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Podkreślił także, iż nie jest autorem skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. Jednocześnie z ustaleń Sądu wynika, że skarżący, mimo wezwania, nie nadesłał wyjaśnień dotyczących kwestii osobistego wniesienia wskazanej skargi kasacyjnej oraz ewentualnego autora tejże skargi jako osoby upoważnionej przez niego do sporządzenia środka odwoławczego od powyższego wyroku. W tej sytuacji należało zatem uznać, że wniesiona skarga kasacyjna nie pozostawia wątpliwości co do tego, że została sporządzona bez zachowania wymogu przymusu adwokacko-radcowskiego. Brak zachowania tego wymogu uzasadnia odstąpienie od oceny uzupełnienia przez wnoszącego tę skargę pozostałych wymogów formalnych wskazanych w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału I z dnia 6 listopada 2012 roku. Ponadto, wobec braku wskazania przez skarżącego autora analizowanej skargi kasacyjnej, należało przyjąć, że osoba sporządzająca tę skargę nie należy do wskazanej wyżej grupy podmiotów uprawnionych do osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej, co czyni skargę tę niedopuszczalną. Zgodnie zaś z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 178 w związku z art. 175 § 1 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia. (MSi)