I SA/Łd 557/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Ewa Cisowska - Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w S. o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...]nr [....] w sprawie ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób prawnych za okres od 12 maja do 31 grudnia 2006 r. wraz z odsetkami p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] Nr [...]. "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. w sprawie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób prawnych za okres od 12 maja do 31 grudnia 2006 r., w wysokości 34.396 zł wraz z odsetkami. W skardze tej Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania wymienionej powyżej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego. Wniosek ten uzasadniła trudną sytuacją finansową, w jakiej się znajduje. Nadto podniosła zarzuty przeciwko zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego do Sądu aktu lub czynności administracji publicznej została uregulowana w art. 61 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa. Zgodnie z § 1 tegoż przepisu wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do § 3 zdanie pierwsze powołanego przepisu, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Regulacja prawna wskazanego przepisu prowadzi do wniosku, iż wniesienie skargi nie pociąga za sobą skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania przez Sąd zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest, bowiem stanem niepożądanym i prawo wnoszenia skargi do sądu nie może uniemożliwiać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa podatkowego. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest wyjątkową okolicznością, a przesłanki uzasadniające wstrzymanie tego aktu nie powinny być interpretowane w sposób rozszerzający. Rozpoznanie wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji odmawiającej umorzenia zaległości podatkowych wraz z odsetkami, wymaga w pierwszej kolejności dokonania analizy, czy decyzja tego rodzaju posiada przymiot wykonalności. Przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być bowiem jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu zaś należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. (por. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, Lexis Nexis W-wa 2005, s. 295 czy postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005r., II SA/Gd 396/05, LEX nr 220325). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, Sąd uznał, iż decyzja odmawiająca umorzenia określonych należności publicznoprawnych należy do kategorii aktów administracyjnych nie podlegających wykonaniu. Nie wymaga ona bowiem żadnej czynności strony. Nie nakłada ona na stronę żadnych obowiązków ani też nie ustanawia nakazu określonego zachowania, nie zmienia ona też dotychczasowej sytuacji strony na niekorzyść. Ale gdyby nawet decyzja o odmowie umorzenia zaległości publicznoprawnych podlegała wykonaniu, to wniosek o jej wstrzymanie i tak nie mógłby zostać uwzględniony, bowiem strona skarżąca nie wykazała zaistnienia określonych we wskazanym wyżej przepisie art. 61 ppsa przesłanek. Przesłanki tej nie stanowi wskazana we wniosku trudna sytuacja finansowa. Samo stwierdzenie w tak ogólnikowy sposób okoliczności uzasadniającej, zdaniem strony, przyznanie ochrony tymczasowej nie wskazuje bowiem niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ppsa, orzekł jak w postanowieniu. t.n.