I SA/Łd 565/12

Dnia 31 lipca 2012 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za styczeń i październik 2006 r. i zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za luty-wrzesień, listopad, grudzień 2006 r. oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe zlikwidowanej spółki cywilnej p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – A. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. A.W. wstąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za styczeń i październik 2006 r. i zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za luty-wrzesień, listopad, grudzień 2006 r. oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe zlikwidowanej spółki cywilnej. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł A.W. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku tym skarżący podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Uzyskuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 1.386 z brutto. Nie posiada żadnego majątku. Ponadto w uzasadnieniu skarżący wyjaśnił, że ma 4-letniego syna i utrzymuje go wspólnie z jego matką, z którą jednak nie zamieszkuje. Na utrzymanie dziecka oddaje jej kwotę 400 zł miesięcznie. Skarżący dodał ponadto, że aktualnie mieszka w mieszkaniu służbowym. Posiada znaczne zadłużenie. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 19 czerwca 2012 roku wezwano pełnomocnika wnioskodawcy do złożenia dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jego sytuacji majątkowej, w tym do: nadesłania wyciągów z posiadanych przez skarżącego rachunków bankowych za ostatnie 3 miesiące, złożenia odpisu (kserokopii) zeznania podatkowego skarżącego za 2011 rok, wskazania aktualnej wysokości kwoty zadłużenia, na które skarżący powołał się we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz określenia kwoty środków przeznaczanych przez skarżącego na wydatki związane z opłatami za podstawowe świadczenia i utrzymanie - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącego w drodze pisma z dnia 29 czerwca 2012 roku wyjaśnił, że skarżący nie posiada żadnego rachunku bankowego. Zadłużenie skarżącego jest związane z zaległościami podatkowymi w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2005-2007 oraz w podatku od towarów i usług także za ten okres i wynosi obecnie ok. 650.000 zł. Jednocześnie pełnomocnik wskazał, że skarżący zamieszkuje obecnie w lokalu mieszczącym się w budynku Spółki, której jest pracownikiem i nie opłaca świadczeń związanych z tym lokalem. Swoje wynagrodzenie wydatkuje na zakup żywności (ok. 600 zł miesięcznie) oraz na utrzymanie dziecka (ok. 400 zł miesięcznie), a pozostałą kwotę przeznacza na zakup środków higieny i inne drobne wydatki. Kwota wynagrodzenia nie pozwala mu na poczynienie żadnych oszczędności. Do wniosku pełnomocnik załączył kopię zeznania podatkowego skarżącego za 2011 rok. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako "p.p.s.a.". Stosownie do postanowień art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, że występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie strony skarżącej leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych dokumentów źródłowych wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Aktualnie zamieszkuje w lokalu służbowym i nie opłaca świadczeń związanych z tym lokalem. Skarżący osiąga dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.386 z brutto. Wynagrodzenie wydatkuje na zakup żywności (ok. 600 zł miesięcznie) oraz na utrzymanie dziecka (ok. 400 zł miesięcznie), a pozostałą kwotę przeznacza na zakup środków higieny i inne drobne wydatki. Zadłużenie skarżącego dotyczy zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2005-2007 oraz w podatku od towarów i usług także za ten okres. Obecnie wynosi ono ok. 650.000 zł. Skarżący nie posiada żadnego rachunku bankowego. W 2011 roku osiągnął dochód w kwocie 14.767,72 zł. W tej sytuacji, biorąc zwłaszcza pod uwagę możliwości płatnicze skarżącego wynikłe z przedstawionej sytuacji majątkowej, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wykazał bowiem dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. (MSi)