I SA/Łd 569/18

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 31 października 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku I. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi I. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] UNP: [...] w przedmiocie: odmowy uchylenia ostatecznych decyzji określających zobowiązanie w podatku od towarów i usług za wrzesień-listopad 2013 roku oraz nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za sierpień i grudzień 2013 oraz styczeń 2014 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. I. W. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w sprawie odmowy uchylenia ostatecznych decyzji określających zobowiązanie w podatku od towarów i usług za wrzesień-listopad 2013 roku oraz nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za sierpień i grudzień 2013 oraz styczeń 2014 roku. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 31 sierpnia 2018 r. wpis od skargi został określony w wysokości 200 zł. W odpowiedzi skarżący wniósł o zwolnienie od wpisu od skargi. Wyjaśnił, że od stycznia 2016 r. jest zarejestrowany jako bezrobotny bez prawa do zasiłku. We wniosku o prawo pomocy złożonym na formularzu PPF skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie rodzinnym z żoną, córką i synem. Rodzina mieszka w domu o powierzchni 120 m2 i wartości około 400.000 zł. Skarżący oświadczył, że dom jest własnością żony. Według złożonego oświadczenia skarżący nie posiada żadnego majątku. Żona skarżącego pracuje w szkole i uzyskuje dochód w wysokości 2.200 zł. W 2011 r. skarżący zawarł z żoną umowę o rozdzielności majątkowej. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ) – dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W rozpoznawanej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie referendarza skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z oświadczenia zawartego we wniosku wynika, że skarżący jest bezrobotny bez prawa do zasiłku. Czteroosobowa rodzina utrzymuje się z wynagrodzenia żony skarżącego w wysokości 2.200 zł. Jak oświadczył skarżący "Pieniędzy brakuje co miesiąc". Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. Ake.