I SA/Łd 570/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Ewa Cisowska - Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku ZN o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi ZN na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek za zwłokę od nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z. N. wniosła skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...]r. Nr [...] w sprawie odmowy umorzenia odsetek za zwłokę od nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Wraz ze skargą w odrębnym piśmie wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie wskazując przy tym żadnych okoliczności, uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. W odpowiedzi na skargę Prezesa Zakładu Ubezpieczeń wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego do Sądu aktu lub czynności administracji publicznej została uregulowana w art. 61 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa. Zgodnie z § 1 tegoż przepisu wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do § 3 zdanie pierwsze powołanego przepisu, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Regulacja prawna wskazanego przepisu prowadzi do wniosku, iż wniesienie skargi nie pociąga za sobą skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania przez Sąd zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest, bowiem stanem niepożądanym i prawo wnoszenia skargi do sądu nie może uniemożliwiać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa podatkowego. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest wyjątkową okolicznością, a przesłanki uzasadniające wstrzymanie tego aktu nie powinny być interpretowane w sposób rozszerzający. W analizowanej sprawie rozpoznanie wniosku skarżącej Z. N. o wstrzymanie wykonania decyzji odmawiającej umorzenia odsetek za zwłokę od nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, Fundusz Pracy oraz FGŚP, wymaga w pierwszej kolejności dokonania analizy, czy decyzja tego rodzaju posiada przymiot wykonalności. Przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być bowiem jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu zaś należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. (por. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, Lexis Nexis W-wa 2005, s. 295 czy postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005r., II SA/Gd 396/05, LEX nr 220325). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, Sąd uznał, iż decyzja odmawiająca umorzenia określonych należności publicznoprawnych należy do kategorii aktów administracyjnych nie podlegających wykonaniu. Nie wymaga ona bowiem żadnej czynności strony. Nie nakłada ona na stronę żadnych obowiązków ani też nie ustanawia nakazu określonego zachowania, nie zmienia ona też dotychczasowej sytuacji strony na niekorzyść. Ale gdyby nawet decyzja o odmowie umorzenia zaległości podlegała wykonaniu, to wniosek o jej wstrzymanie i tak nie mógłby zostać uwzględniony, skarżąca nie wykazała wszak zaistnienia określonych we wskazanym wyżej przepisie art. 61 ppsa przesłanek, okoliczności te nie znajdują też potwierdzenia w załączonych aktach administracyjnych i sądowych, a Sąd, rozważając kwestię wstrzymania wykonania decyzji, musi mieć również na uwadze względy społeczne, tj. dążenie do realizacji zadań publicznych, a także okoliczność, że wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter szczególny i nie może mieć zastosowania, co już podkreślono, w każdej sprawie, w której zgodne z prawem wykonanie zobowiązania podatkowego rodziłoby trudności dla podatnika, a trudności te muszą mieć charakter obiektywny. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w postanowieniu. t.n.