I SA/Łd 576/16

Dnia 6 września 2016 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 6 września 2016 roku. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie: odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier za sierpień 2010 roku oraz zwrotu zapłaconego podatku wraz z odsetkami p o s t a n a w i a: odmówić [...] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w W. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w W. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z [...] roku odmawiającą skarżącej stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier za sierpień 2010 roku oraz zwrotu zapłaconego podatku wraz z odsetkami. W skardze zawarty był wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych z uwagi na brak po stronie spółki jakichkolwiek środków na pokrycie kosztów sądowych. Ze złożonego na urzędowym formularzu PPPr oświadczenia o majątku i dochodach wynika, że spółka prowadziła działalność gospodarczą w zakresie gier losowych i zakładów wzajemnych. Obecnie znajduje się w likwidacji i nie prowadzi działalności gospodarczej. Spółka rok obrotowy 2014 zakończyła stratą w wysokości 4.754.042 zł , nie udzieliła informacji dotyczących wyniku finansowego za rok 2015. Wartość posiadanych przez wnioskodawczynię środków trwałych na koniec 2014 roku wynosiła 15.059.927 zł, jej kapitał zakładowy stanowi kwota 3.000.000 zł. Stan środków w kasie na dzień 30 czerwca br. wynosił 1.539 zł zaś na rachunku spółki w banku A. posiada ona kwotę 74 zł. Skarżąca wskazała, że decyzjami administracyjnymi została pozbawiona całego majątku. Dodała, że zamknięte zostały salony gier, a znajdujące się w nich automaty w całości, razem z gotówką, zostały zabezpieczone. W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawczyni nadesłała odpisy zeznań podatkowych za 2014, z których wynika, że za okres od 1stycznia 2014 r. do 23 lutego 2014 r zadeklarowała przychód w kwocie 13.514.165zł, koszty uzyskania przychodów w kwocie 14.835.641zł i stratę w wysokości 1.321.475,50 zł. za okres od 24 lutego 2014 roku do 31 grudnia 2014 roku zadeklarowała przychód w kwocie 49.791.725 zł, koszty uzyskania przychodów w kwocie 51.625.670 zł, stratę w wysokości 1.833.945 zł. Spółka nie nadesłała zeznania podatkowego za 2015 rok, a jedynie CIT-8/O z którego wynika, że kontynuowała odliczanie strat za 2014 r. od przychodu za 2015 r. w wysokości 696.710 zł. Skarżąca oświadczyła, że nie posiada zatwierdzonego bilansu i rachunku zysków i strat za 2015 roku, ponieważ jest on przedmiotem badania biegłego rewidenta. Źródłem utrzymania spółki są uczynione na początku bieżącego roku dopłaty jej udziałowców w wysokości 1.750 zł na każdy udział oraz dochód z dzierżawy gruntu należącego do spółki w wysokości 43.792 zł rocznie. Z przedstawionych deklaracji VAT- 7 za miesiące od stycznia do czerwca br. wynika, że także w maju 2016 roku spółka uzyskała przychód w wysokości 12.750 zł Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek skarżącej nie jest zasadny. Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r.,poz. 718 ze zm.)- dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy osobie prawnej może zostać przyznane, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić przez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Zgodnie z zasadą obowiązującą w postępowaniu przed sądem administracyjnym - wyrażoną w art. 199 p.p.s.a. - strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może zostać przyznane osobie prawnej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). Z treści powyższego przepisu (w szczególności z użytego w nim określenia "gdy wykaże") wynika, że ciężar udowodnienia okoliczności uzasadniających wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, spoczywa na stronie, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy. Strona ma przekonać, że znajduje się w sytuacji, która uniemożliwia poniesienie przez nią pełnych kosztów postępowania. Ponadto powinna należycie uzasadnić i wykazać okoliczności, które podaje we wniosku. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz akt sprawy wynika, że skarżąca spółka znajduje się od lutego 2014 roku w likwidacji. Wartość jej środków trwałych zgodnie z bilansem za 2014 rok wynosi 15.059.927 zł, jej kapitał zakładowy stanowi kwota 3.000.000 zł. W okresie od 24 lutego 2014 roku do 31 grudnia 2014 roku uzyskała przychód w kwocie 49.791.725 zł, poniosła koszty uzyskania przychodów w kwocie 51.625.670 zł, osiągając stratę w wysokości 1.833.945 zł. Skarżąca nie przedstawiła danych bilansowych za rok 2015 co uniemożliwia pełną ocenę jej kondycji finansowej. Jednak z nadesłanego CIT-8/0 za 2015 rok wynika, że wnioskodawczyni dokonała odliczenia straty z 2014 roku co wskazuje, że w 2015 roku uzyskiwała ona także przychody z prowadzonej działalności gospodarczej, których wielkości nie udokumentowała mimo wystosowanego do niej wezwania. Zgodnie z oświadczeniem skarżącej źródłem jej utrzymania w bieżącym roku są uczynione przez jej udziałowców dopłaty w wysokości 1.750 zł na każdy udział (akt notarialny z 16.02.2016r.) co daje kwotę 210.000 zł oraz dochód z dzierżawy gruntu należącego do spółki w wysokości 43.792 zł rocznie. Z przedstawionych deklaracji VAT- 7 za miesiące od stycznia do czerwca br. wynika, że także w maju 2016 roku spółka uzyskała przychód w wysokości 12.750 zł. Powyższe przeczy twierdzeniom spółki o trudnej sytuacji finansowej uniemożliwiającej jej jakąkolwiek partycypację w kosztach procesu. Twierdzeniom tym przeczy także rozmiar działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącą (wielkość jej obrotów w 2014 roku przekroczyła 60.000.000 zł) oraz wartości posiadanego przez nią majątku trwałego (spółka jest wciąż właścicielem środków trwałych o wartości ponad 15.000.000 zł). Sam fakt zajęcia należących do niej automatów wraz ze znajdującą się w nich gotówką nie pozbawił spółki prawa własności do tego majątku, a jedynie ograniczył możliwość korzystania z niego, a będący w jej posiadaniu majątek nieruchomy w dalszym ciągu stanowi źródło jej dochodów. Odnosząc się do eksponowanej przez stronę okoliczności poniesienia straty z działalności gospodarczej za 2014 rok stwierdzić należy za Naczelnym Sądem Administracyjnym, że w obrocie gospodarczym przyjmuje się, że strata powstaje wskutek nadwyżki kosztów uzyskania nad przychodem, a to skutkuje jedynie brakiem dochodu do opodatkowania (brakiem obowiązku zapłaty podatku dochodowego) i nie świadczy o braku środków finansowych (postanowienie z dnia 01.08.2013 r. sygn. akt I FZ 327/13 opubl. https://cbois.nsa.gov.pl). W postanowieniach zaś z dnia 22 marca 2011 r, II GZ 112/11(opubl. https://cbois.nsa.gov.pl). Dodatkowo wskazać należy, że spółka nie przedstawiła danych finansowych za 2015 rok, jednak z CIT-8/O wynika, że kontynuowała odliczanie straty za roik 2014, okoliczność ta wskazuje, że rok 2015 musiała zakończyć zyskiem. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (1.500 zł), oraz fakt, że ze skarg strony równocześnie przed sądem zawisło 5 spraw i łączna wysokość obciążających ja wpisów sądowych zamyka się kwotą ok. 7.700 zł, stosownie do treści art. 245 § 1 i 3 i art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. uznać należało, że skarżąca nie wykazała, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie. Z nadesłanej informacji wynika, że wnioskodawczyni uzyskuje przychody z dzierżawy posiadanych nieruchomości oraz posiada środki pochodzące z dopłat udziałowców, które wielokrotnie przekraczają kwotę wymaganych na obecnym etapie postępowania sądowego wpisów od wniesionych skarg . Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. AKE.