I SA/Łd 581/11

Dnia 7 lipca 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. O. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. O. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy p o s t a n a w i a: 1/ przyznać skarżącej – J. O. prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie radcy prawnego, 2/ oddalić wniosek skarżącej w pozostałym zakresie. Wyrokiem z dnia 10 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J.O. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy. Wobec treści wyroku skarżąca wystąpiła o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, a ponadto złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca podała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z renty, która wraz z dodatkiem mieszkaniowym, stanowi łącznie kwotę 775,12 zł. Jednakże z kwoty tej, z uwagi na potrącenia, do dyspozycji pozostaje jej jedynie 407,12 zł. Zamieszkuje w mieszkaniu kwaterunkowym o pow. 46,42 m2. Ponosi wydatki związane z opłatami eksploatacyjnymi oraz zakupem lekarstw w wysokości 434,48 zł. Nie posiada żadnego majątku. Z uwagi na stan zdrowia nie może podjąć żadnej pracy. Ponadto skarżąca oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym oraz rzecznikiem patentowym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Problematyka zwolnienia od kosztów sądowych została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej "p.p.s.a.". W art. 239 tego aktu określony został krąg podmiotów podlegających zwolnieniu od kosztów sądowych z mocy ustawy. Zgodnie z pkt 1 lit. e powołanego przepisu, strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Z kolei jak wynika z art. 246 § 1 pkt 2, art. 262 i art. 252 p.p.s.a., stronie korzystającej z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych może być ponadto przyznane prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa procesowego, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Zamieszkuje w mieszkaniu kwaterunkowym o pow. 46,42 m2. Nie posiada żadnego majątku. Utrzymuje się z renty, która wraz z dodatkiem mieszkaniowym, stanowi łącznie kwotę 775,12 zł. Jednakże z uwagi na potrącenia do dyspozycji skarżącej pozostaje kwota jedynie 407,12 zł. Skarżąca ponosi przy tym wydatki związane z opłatami eksploatacyjnymi oraz zakupem lekarstw w wysokości 434,48 zł. Ponadto skarżąca nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. W tej sytuacji, Referendarz sądowy uznał, iż wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie jedynie w części dotyczącej ustanowienia radcy prawnego. Wykazana we wniosku sytuacja majątkowa dowodzi bowiem, że skarżąca nie mogłaby ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. W pozostałym zakresie, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, należało odmówić uwzględnienia wniosku skarżącej. Z mocy bowiem art. 239 pkt 1 lit. e p.p.s.a., skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od tychże kosztów sądowych. Tym samym oznacza to, że skarżąca nie ma obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 oraz w zw. z art. 239 pkt 1 lit. e i art. 258 § 1 oraz § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. (MSi)