I SA/Łd 588/11

Dnia 30 czerwca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Anna Świderska po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za maj, czerwiec i lipiec 2004 roku postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] roku R. O. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za maj, czerwiec i lipiec 2004 roku. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z dnia [...] roku, wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 663 złotych – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu doręczono skarżącej w dniu [...] roku. Skarżąca nie uiściła wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., cytowanej dalej jako p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Oznacza to, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. W niniejszej sprawie skarżąca, mimo prawidłowego wezwania, nie uiściła wpisu sądowego w wyznaczonym terminie, tj. do dnia [...] roku, a zatem nie uzupełniła braku fiskalnego skargi. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. P.Z-C.