I SA/Łd 59/10

Dnia 23 września 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 23 września 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2003 roku postanawia: odrzucić skargę. Skargą z 17 grudnia 2009 r. A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Janiszewicach zakwestionowała decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2003 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Ł. z [...] r. skarżąca spółka została wezwana do złożenia dokumentu wskazującego umocowanie do jej reprezentowania oraz określającego sposób jej reprezentacji (aktualnego odpisu KRS). W wezwaniu wyznaczono termin 7 dni dla uzupełnienia tego braku oraz wskazano, że jego niedochowanie spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka zawierająca powyższe zarządzenie została doręczona 26 stycznia 2010 r. na adres spółki. Pismem z 12 marca 2010 r. strona skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia [...] roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. odmówił stronie skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 28 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zmianami; dalej "p.p.s.a.") osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z kolei w myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem takim może być w szczególności aktualny odpis z KRS. Nieprzedstawienie ww. dokumentu, stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. art. 49 § 1 p.p.s.a. Nieuzupełnienie wspomnianych braków skutkuje zaś odrzuceniem skargi przez sąd. Artykuł 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi bowiem, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie natomiast z art. 49 § 1 p.p.s.a. ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni. Z przepisów tych wynika, że w wypadku stwierdzenia przez sąd nieuzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dni, po stronie sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi. W rozpoznawanej sprawie, wbrew prawidłowemu i precyzyjnie sformułowanemu wezwaniu, strona skarżąca nie przedłożyła odpisu z KRS w zakreślonym zarządzeniem 7 dniowym terminie. Jednocześnie postanowieniem z dnia 1 czerwca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. odmówił stronie skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Sz.Ch.