I SA/Łd 6/18

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata R. T. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi S. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie: określenia zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych oraz odmowy stwierdzenia nadpłaty za rok 2014 p o s t a n a w i a: przyznać i nakazać wypłatę z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokatowi R. T. prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Ł. przy A. 1, lokal 253, kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu stronie skarżącej. Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2018 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu od skargi oraz ustanowienie adwokata, a w pozostałym zakresie wniosek oddalił. Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. delegowała do prowadzenia sprawy adwokata R. T. (karta 25 akt). W dniu 6 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę S. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w przedmiocie określenia zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych oraz odmowy stwierdzenia nadpłaty za rok 2014. W punkcie drugim wyroku sąd postanowił przyznać i nakazać wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokatowi M. G. kwotę 180 zł powiększoną o kwotę podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu. W dniu 13 kwietnia 2018 r. pełnomocnik skarżącego wystąpił do sądu z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia powyższego wyroku. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 9 maja 2018 r. W dniu 25 maja 2018 r. pełnomocnik skarżącego złożył do akt sprawy opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w której wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – powoływanej dalej w skrócie jako: "P.p.s.a.", wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu od 2 listopada 2016 r. reguluje rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz.1714 ze zm.). Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) ww. rozporządzenia, opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Ponieważ wartość przedmiotu sprawy mieści się między kwotami 500 zł a 1500 zł, to wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu w pierwszej instancji wynosi 180 zł. Skoro 50% tego wynagrodzenia, to kwota niższa od minimalnego wynagrodzenia wynikającego z cytowanego § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) ww. rozporządzenia, to wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 120 zł. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 § 1 P.p.s.a. i § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) ww. rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji. Ake.