I SA/Łd 6/26

Dnia 29 stycznia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Asesor WSA Agnieszka Gortych-Ratajczyk po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Spółki jawnej z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 22 października 2025 r. nr 1001-IOV-1.4103.64.2025.9.U16.KCA w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2014 roku postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi na rzecz strony skarżącej kwotę 7417 (siedem tysięcy czterysta siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A. Spółka jawna z siedzibą w P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 22 października 2025 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2014 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi poinformował, że na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej: p.p.s.a., uwzględnił skargę w całości i decyzją z dnia 7 stycznia 2026 r. nr 1001-IOV-1.492.31.2025.5.U16.KCA uchylił własną decyzję z dnia 22 października 2025 r. nr 1001-IOV-1.4103.64.2025.9.U16.KCA oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Pabianicach z dnia 28 listopada 2019 r. nr 1016-SKP.4103.17.2019.JSL.107059 i umorzył postępowanie w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za sierpień 2014 r. W związku z powyższym organ wniósł o umorzenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 - 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1); w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłosi osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania (pkt 2); gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Bezprzedmiotowość postępowania oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można rozstrzygnąć sprawy co do istoty (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2000, s. 428). Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. będziemy mieć do czynienia m.in. wtedy, gdy w toku tego postępowania, przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Zasadą jest bowiem, że "zniknięcie" przedmiotu kontroli sądowej przed dniem wyrokowania przez sąd administracyjny skutkuje bezprzedmiotowością postępowania sądowego, uzasadniającą jego umorzenie (por. R. Hauser, Stosowanie reguł walidacyjnych w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (na przykładzie konkretnej sprawy) (w:) W poszukiwaniu dobra wspólnego. Księga jubileuszowa Profesora Maciej Zielińskiego, pod red. A.Choduń i S.Czepity, Szczecin 2010, s. 325 i nast.). Ma to miejsce, w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego (uchylona) w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień "autokontrolnych" przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. Taka sytuacja zaistniała w rozpatrywanej sprawie, bowiem Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi, w ramach ustawowo przyznanych organowi uprawnień do "autokontroli" zaskarżonego aktu, uwzględnił skargę w całości i decyzją z dnia 7 stycznia 2026 r. o ww. numerze uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji oraz umorzył postępowanie w sprawie podatku od towarów i usług za sierpień 2014 r. Tym samym, wobec wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego rozstrzygnięcia zostało zrealizowane żądanie skargi, co sprawia, że dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Stosownie do art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Z tych względów, Sąd w pkt 2 sentencji postanowienia zasądził na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania, na które składa się uiszczony przez stronę skarżącą wpis w wysokości 2000 zł, wynagrodzenie radcy prawnego w wysokości 5400 zł ustalone zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1935, ze zm.) i opłata skarbowa w wysokości 17 zł. db