I SA/Łd 601/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Z. Kmieciak (spr.), Sędziowie NSA W. Jarzębowski, B. Klimowicz, Protokolant A. Łuczyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2005 r. wniosku Stowarzyszenia A w R. o ukaranie Rady Gminy w R. grzywną z tytułu niewykonania obowiązku przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi skargi Stowarzyszenia A w R. na uchwałę Rady Gminy R. z dnia 25 listopada 2004 r. nr XXVI/227/2004 w przedmiocie lokalizacji targowisk, wysokości stawki oraz zasad poboru opłaty targowej na terenie gminy R. p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o wymierzenie grzywny z tytułu niewykonania obowiązku przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi skargi. W dniu 2 marca 2005r. Stowarzyszenie A w R. skierowało bezpośrednio do sądu administracyjnego skargę na uchwałę Rady Gminy R. z dnia 25 listopada 2004r. nr XXVI/227/2004 podjętą w przedmiocie lokalizacji targowisk, wysokości stawki oraz zasad poboru opłaty targowej na terenie gminy R. Zarządzeniem z dnia 8 marca 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi działając na podstawie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1271 ze zm.) przekazał skargę Radzie Gminy R. W dniu 4 maja 2005r. Stowarzyszenie A w R. złożyło w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniosek o wymierzenie Radzie Gminy R. grzywny z tytułu niewykonania obowiązku przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W piśmie procesowym z dnia 17 maja 2005r. Rada Gminy R. poinformowała, że nie przekazanie skargi Stowarzyszenia A w R. było wynikiem zaistniałej pomyłki spowodowanej złożeniem przez stronę kilku różnych skarg. Rada Gminy R. zobowiązała się do niezwłocznego rozpatrzenia skargi i przekazania sądowi akt sprawy. W nadesłanej w dniu 27 maja 2005r. odpowiedzi na skargę Rada Gminy R. wniosła o oddalenie skargi, a w piśmie procesowym z dnia 10 czerwca 2005r. stanowiącym uzupełnienie odpowiedzi na skargę podniosła, iż Stowarzyszenie A w R. nie zwróciło się do Rady Gminy z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W dniu 13 czerwca 2005r. Rada Gminy R. przekazała skargę do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie w sprawie należało umorzyć. Zgodnie z treścią art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1 powołanej ustawy). Regulacja zawarta w cytowanym przepisie art. 55 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zmierza do dyscyplinowania organów administracji publicznej co oznacza, że wymierzenie grzywny jest środkiem służącym do realizacji tego celu. Przekazanie zatem Sądowi skargi po upływie terminu określonego w art. 54 § 2 powołanej ustawy oraz po złożeniu wniosku skarżącego o wymierzenie organowi grzywny, jednak przed jego rozpoznaniem przez Sąd powoduje, że postępowanie o wymierzenie grzywny staje się bezprzedmiotowe i należy je umorzyć. W takim bowiem wypadku grzywna nie byłaby środkiem zmierzającym do realizacji jej ustawowego celu, gdyż cel ten został już osiągnięty. Niezależnie od tego wypada zauważyć, iż skarżący podmiot nie zwrócił się Rady Gminy R. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, co uzasadnia odrzucenie skargi. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.