I SA/Łd 609/16

Dnia 15 listopada 2016 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. R. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi S. R. na decyzję Samorządowego kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie: ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2015 rok p o s t a n a w i a: odmówić skarżącej S. R. prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi. S. R. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] roku ustalającą skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2015 rok. W skardze zawarty został wniosek o zwolnienie od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej od skargi. W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach strona wskazała, że wspólnie ze studiującym synem prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest wynagrodzenie za pracę skarżącej w wysokości 5.000 zł netto miesięcznie oraz prowadzona przez nią działalność gospodarcza, która według oświadczenia strony aktualnie przynosi straty. Jedyny majątek skarżącej stanowi mieszkanie o powierzchni 52 m2 w którym zamieszkuje oraz udział w ½ nieruchomości przy ul. A. w Ł., stanowiąca przedmiot sporu w sprawie, a także maszyny dziewiarskie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą o wartości 100.000 zł. Miesięczne koszty swojego niezbędnego utrzymania strona określiła na kwotę 1.200 zł (czynsz, woda, prąd, internet telefon). Do tego kwotę ok. 700 zł skarżąca przeznacza na leki, leczenie i rehabilitację, , 250 zł zakup paliwa, 100 zł ubezpieczenia zdrowotne, 150 zł ubezpieczenie mieszkania i samochodu, 2.000 koszty wyżywienia, 500 zł zakup kosmetyków i odzieży. Zarządzeniem z 27 września 2016 roku skarżąca została wezwana do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez: nadesłanie odpisów zeznań podatkowych wnioskodawczyni za 2014 i 2015 rok, udokumentowanie wysokości jej wynagrodzenia za pracę z okresu ostatnich 3 miesięcy, wskazanie wartości nieruchomości przy ul. A. 9b, której współwłaścicielką jest skarżąca; wskazania czyją własnością jest nieruchomość położona w G. przy ul. B. 21 stanowiąca miejsce zamieszkania skarżącej, udokumentowanie wysokości miesięcznych kosztów utrzymania gospodarstwa domowego wnioskodawczyni oraz innych stałych obciążeń, na które wskazuje we wniosku o prawo pomocy; nadesłanie wyciągów z posiadanych rachunków bankowych w tym rachunków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą za ostatnie 2 miesiące, nadesłanie deklaracji VAT-7 za ostatnie 4 okresy rozliczeniowe z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, udokumentowanie wysokości przychodów i kosztów związanych z prowadzoną przez wnioskodawczynię działalnością gospodarczą za 2015 rok oraz pierwsze półrocze 2016 roku br.(np.: kopia książki przychodów i rozchodów, bilans, rachunek zysków i strat itp.), w terminie 10 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącej na wskazany przez nią adres do korespondencji w trybie "awizo" w dniu 18 października br i pozostało bez odpowiedzi. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. W złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca wskazała, że jej jedynym źródłem utrzymania jest wynagrodzenie za pracę w wysokości 5.000 zł gdyż jej działalność gospodarcza nie przynosi dochodów, jednak okoliczności tej w żaden sposób nie uprawdopodobniła. Oświadczyła, że jej jedyny majątek stanowi mieszkanie o powierzchni 52 m2 oraz udział w ½ w nieruchomości przy ul.A. w Ł., której wartości nie podała, jednak jako adres zamieszkania skarżąca wskazała nieruchomość położoną w G. przy ul. B. 21. W tym miejscu należy podkreślić, że rzeczą strony ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy jest wiarygodne wykazanie rzeczywistej sytuacji życiowej, materialnej, która zrealizuje ustawowe przesłanki przyznania tego prawa. Wiarygodne wykazanie rzeczywistej sytuacji materialnej wymaga co do zasady, wiarygodnego wykazania ponoszonych wydatków niezbędnego utrzymania oraz takiegoż wykazania rzeczywiście posiadanych środków finansowych służących ich poryciu z podaniem źródła ich pochodzenia. Skarżąca mimo wystosowanego w tym zakresie wezwania nie udokumentowała w żaden sposób wysokości bieżących niezbędnych kosztów utrzymania ani wysokości posiadanych dochodów służących ich pokryciu, rzeczywistej kondycji finansowej prowadzonej działalności gospodarczej nie nadesłał wyciągów z rachunków bankowych, które ewentualnie mogły posłużyć zobrazowaniu ponoszonych wydatków, oraz wielkości środków finansowych na ich pokrycie. Postawa wnioskodawczyni uniemożliwia tym samym przeprowadzenie całościowej oceny sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych skarżącej w celu ustalenia czy rzeczywiście obiektywnie odpowiada ona przesłankom uzasadniającym przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wskazać należy, iż w interesie skarżącej ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy leżeć powinno prawidłowe oraz pełne wyjaśnienie rzeczywistej sytuacji materialnej i możliwości płatniczych, w ocenie zaś referendarza jej postawa służy zaprezentowaniu swojej sytuacji majątkowej w taki sposób by odpowiadała przesłankom określonym w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania. W kontekście posiadanego majątku znacznej wartości, oświadczenie wnioskodawczyni o braku dochodów umożliwiających jej pokrycie kosztów sądowych jest całkowicie gołosłowne, a tym samym brak jest podstaw do uwzględnienia jej wniosku i przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od skargi. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. AKE.