I SA/Łd 611/18

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S. G. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] UNP: [...] w przedmiocie: orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności jako członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z tytułu podatku od towarów i usług za I –III kwartał 2013 roku oraz za październik 2013 roku wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. S. G. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności jako członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z tytułu podatku od towarów i usług za I –III kwartał 2013 roku oraz za październik 2013 roku wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 26 września 2018 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł. W odpowiedzi skarżący złożył na formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący jest osobą samotną. Nie posiada żadnych dochodów ani majątku. W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku podał, że nie posiada żadnych źródeł dochodów. Załączył zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy w P. z 6 listopada 2018 r. z którego wynika, że jest bezrobotnym bez prawa do zasiłku. Z wyciągów z rachunku bankowego za wrzesień i październik 2018 r. wynika, że skarżący zaciągnął pożyczkę w wysokości 300 zł. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W rozpoznawanej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Skarżący nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Nie osiąga żadnych dochodów. Jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Z historii rachunku bankowego za wrzesień i październik 2018 r. wynika, że skarżący nie dokonuje żadnych czynności poprzez rachunek. Wyjątkiem jest pożyczka w wysokości 300 zł, którą skarżący zaciągnął w VIVUS.PL w październiku 2018 r. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. Ake.