I SA/Łd 612/15

Dnia 19 czerwca 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku I. G. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi I. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji ustalającej wysokość stawki karty podatkowej na rok podatkowy 2009 p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – I. G. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. I. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji ustalającej wysokość stawki karty podatkowej na rok podatkowy 2009. Do skargi skarżący załączył złożony na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika w osobie adwokat J. W.-K.. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką J.. Nie posiada żadnego majątku, z wyjątkiem samochodu osobowego marki hyundai (rok produkcji 2004). Zamieszkuje w domu należącym do matki o pow. 51 m2. Do matki należy również budynek gospodarczo-garażowy. Skarżący oświadczył także, iż nie osiąga żadnego dochodu, a matka pobiera emeryturę w wysokości 1.396,61 zł. Ponadto we wniosku skarżący zawarł także oświadczenie, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. W uzasadnieniu wniosku skarżący odwołał się do swej trudnej sytuacji majątkowej i zawiłości niniejszej sprawy. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 27 maja 2015 roku wezwano skarżącego do uzupełnienia wniosku poprzez wyjaśnienie przyczyny braku zatrudnienia i osiągania dochodu przez skarżącego wraz z podaniem źródła dochodu, z którego utrzymuje się skarżący w związku z brakiem zatrudnienia, nadesłanie wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącego i jego matkę lokat i rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, wskazanie kwoty wydatków przeznaczanych miesięcznie na utrzymanie rodziny i podstawowe opłaty eksploatacyjne, a także nadesłanie odpisu zeznania podatkowego skarżącego za 2014 rok - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w drodze pisma z dnia 9 czerwca 2015 roku przedstawił dodatkowe oświadczenia i dokumenty dotyczące jego sytuacji majątkowej. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest zasadny. Tytułem wstępu wyjaśnić należy, że instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej jako: "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz pisma z dnia 9 czerwca 2015 roku wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką J.. Nie posiada żadnego majątku, z wyjątkiem samochodu osobowego marki hyundai (rok produkcji 2004). Zamieszkuje w domu należącym do matki o pow. 51 m2. Do matki skarżącego należy także budynek gospodarczo-garażowy. Jednocześnie skarżący nie osiąga żadnego dochodu, do listopada 2014 roku był osobą bezrobotną i pobierał zasiłek z tego tytułu. Jedyne źródło utrzymania rodziny stanowi emerytura matki skarżącego w wysokości 1.396,61 zł. Wszelkie zatem opłaty eksploatacyjne ponosi jedynie matka skarżącego. Miesięczne utrzymanie rodziny i domu stanowi koszt rzędu 795 zł. Pozostałą kwotę matka skarżącego przeznacza na zakup leków, wyżywienia i odzieży. Skarżący nie posiada rachunku bankowego ani lokat bankowych. W 2014 roku osiągnął dochód jedynie z tytułu zasiłku dla bezrobotnych w kwocie 4.501,40 zł (według PIT 37). W tej sytuacji, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Przedstawiona sytuacja majątkowa skarżącego dowodzi, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jednocześnie odnosząc się do zawartej we wniosku prośby skarżącego o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w osobie adwokat J. W.-K. referendarz sądowy uznał za niezbędne wyjaśnić stronie skarżącej, że zgodnie z wprowadzonym ustawą z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a obowiązującym od dnia 10 kwietnia 2010 r. art. 244 § 3 p.p.s.a., jeżeli strona we wniosku wskazała adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, właściwa okręgowa rada adwokacka, rada okręgowej izby radców prawnych, Krajowa Rada Doradców Podatkowych lub Krajowa Rada Rzeczników Patentowych, w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym, wyznaczy adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wskazanego przez stronę. W świetle powyższego ocena możliwości wyznaczenia w przedmiotowej sprawie pełnomocnikiem z urzędu adwokat – J. W.-K. należeć będzie zatem do Okręgowej Rady Adwokackiej w Ł.. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. Ake.