I SA/Łd 613/15

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat J. W.-K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej polegającej na sporządzeniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi I. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie: stwierdzenia wygaśnięcia decyzji ustalającej wysokość stawki karty podatkowej na rok 2010 p o s t a n a w i a: przyznać i nakazać wypłatę z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokat J. W.-K. kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu. Postanowieniem z 19 czerwca 2015 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. wyznaczyła do prowadzenia sprawy adwokat J.W.-K. (karta 29 akt sądowych). W dniu 25 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę I. G. oraz przyznał i nakazał wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz adwokat J. W. – K. kwotę 240 zł powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Pełnomocnik skarżącego złożyła wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia ww. wyroku, a następnie w dniu 1 lutego 2016 r. wniosła skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części przez skarżącego. W dniu 14 marca 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Pełnomocnik skarżącego brała udział rozprawie (karta 87 i 88 akt). Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – powoływanej dalej w skrócie jako: "P.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W odniesieniu do adwokatów powyższe zasady od dnia 2 listopada 2016 r. określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714 ze zm.) i od tego dnia utraciło moc rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801). Jednakże na mocy § 22 nowego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Z cytowanego przepisu wynika, że linię wytyczającą granicę czasową między stosowaniem dotychczasowych przepisów, a zastosowaniem obecnie obowiązującego rozporządzenia, wyznacza chwila "zakończenia postępowania w danej instancji". Pojęcie "zakończenie postępowania w danej instancji" oznacza wydanie orzeczenia kończącego postępowanie sprawie w danej instancji, a więc wydanie wyroku (postanowienia co do istoty sprawy w postępowaniu nieprocesowym) lub innego orzeczenia trwale zamykającego drogę do wydania wyroku (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 24 stycznia 2007 r. sygn. akt III CZP 124/06). Rozpoznawana sprawa została wszczęta w dniu 23 kwietnia 2015 r. (data wniesienia skargi) i nie została zakończona przed dniem wejścia w życie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r., zatem dotychczas obowiązujące przepisy należało stosować do dnia wydania wyroku przez WSA w Łodzi, tj. do 25 listopada 2015 r., zaś od tego momentu podstawę przyznania wynagrodzenia winny stanowić przepisy aktualnie obowiązującego rozporządzenia. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r. opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 100% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) ww. rozporządzenia opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie - 240 zł. Z przywołanych przepisów wynika, że wynagrodzenie pełnomocnika za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi w rozpoznawanej sprawie 180 zł (240x75%). Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 § 1 P.p.s.a. oraz przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r., orzekł jak w postanowieniu. ake.