I SA/Łd 619/10

Dnia 2 grudnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania i stwierdzenie, iż odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu p o s t a n a w i a: odmówić skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., po rozpatrzeniu odwołania A. W. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. - W. z dnia [...]r. odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania i podtrzymał stanowisko wyrażone we wskazanej decyzji, iż odwołanie z dnia [...] r. zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 223 § 2 pkt. 1 Ordynacji podatkowej. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącej A. W. w dniu 13 kwietnia 2010 r. wraz z pouczeniem o możliwości jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w terminie 30 dni od dnia doręczenia. Przedmiotowe postanowienie w dniu [...] r. strona skarżąca zaskarżyła skargą bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł.. Pismem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. przekazał skargę Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ł.. W dniu następnym skarga wpłynęła do organu. Z kolei postanowieniem z dnia [...] roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. odrzuciła skargę A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku, z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Postanowienie Sądu zostało uznane za doręczone skarżącej (w drodze podwójnego awiza) w dniu 11 października 2010 roku. W dniu 22 października 2010 roku skarżąca złożyła do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku. W uzasadnieniu wniosku podała, iż z uwagi na brak wiedzy o rozstrzygnięciu skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku, ustaliła telefonicznie w Sądzie, że rozstrzygniecie zostało wydane i wysłane 21 września 2010 roku. Z uwagi na brak awiza skarżąca udała się na pocztę, gdzie ustaliła, że przesyłka Sądu nie dotarła do Urzędu Pocztowego. Dalej skarżąca podała, iż 18 października 2010 roku podczas osobistej wizyty w Sądzie poznała treść postanowienia Sądu z dnia [...] roku. Dalej skarżąca wyjaśniła, iż w postanowieniu z dnia [...] roku Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wskazał pouczenie o możliwości zaskarżenia ww. postanowienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł.. Skarżąca zastosowała się do powyższego pouczenia składając w przewidzianym prawem terminie skargę i wysyłając ją na wskazany w pouczeniu adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., cytowanej dalej jako p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Z przywołanych przepisów wynika, że Sąd może przywrócić termin kiedy spełnione zostaną łącznie cztery przesłanki: uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminowi; wniesienie wniosku o przywrócenie terminu; dochowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu oraz dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony przywracany termin. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie wykazano dostatecznie okoliczności świadczących o braku winy w uchybieniu terminowi. Zauważyć bowiem należy, iż wbrew temu co twierdzi skarżąca w uzasadnieniu wniosku, w postanowieniu Dyrektora Izby skarbowej w Ł. z dnia [...] roku, zawarto pouczenie o możliwości jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w terminie 30 dni od dnia doręczenia. Złożenie zatem przez A. W. skargi bezpośrednio do Sądu było nieprawidłowe oraz niezgodne z pouczeniem. Zauważyć w tym kontekście należy, iż w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 października 2002 roku, V SA 793/02, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępne Lex nr 55832). Podnosi się także, iż kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W tym kontekście wskazać należy, iż nie można niewątpliwe uznać, iż skarżąca działała z należytą staranności i troską o swoje interesy, skoro nie zastosowała się do prawidłowego pouczenia zawartego w postanowieniu Dyrektora Izby skarbowej w Ł. z dnia [...] roku. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Sz.Ch.