I SA/Łd 620/15

Dnia 20 lipca 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości za 2015 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – M. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. A.Rz. M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości za 2015 rok. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od tej skargi w kwocie 100 zł skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną M., 35-letnim synem P. i 32-letnim synem R.. Jednocześnie skarżący podał, że w skład majątku rodziny wchodzą: mieszkanie o pow. 97 m2 i udział we współwłasności domu (1/4) o pow. 200 m2 oraz we współwłasności działki, obciążone hipoteką. Skarżący wskazał przy tym, że osiąga dochód z tytułu emerytury w wysokości 1.200 zł netto, jego żona pobiera rentę w kwocie 1.000 zł netto, syn P. osiąga dochód z tytułu umowy o pracę w kwocie 1.670 zł brutto, a syn R. jest bezrobotny, bez prawa do zasiłku z tego tytułu, i nie osiąga żadnego dochodu. Skarżący podkreślił, że emerytura i renta jego żony stanowią przedmiot potrącenia komorniczego w wysokości 25 %. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że nie stać go na poniesienie kosztów sądowych, gdyż dochód jego i żony podlega zajęciu, co powoduje, że od wielu lat nie płacą czynszu. Stać ich jedynie na opłacenie gazu, prądu i wyżywienie rodziny. Syn, który pracuje, nie pomaga im w ponoszeniu kosztów. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 18 czerwca 2015 roku wezwano skarżącego do uzupełnienia wniosku poprzez nadesłanie wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącego, jego żonę i synów rachunków oraz lokat bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy, określenie aktualnej kwoty wydatków przeznaczanych miesięcznie na utrzymanie rodziny i opłaty eksploatacyjne, jednoznaczne wyjaśnienie kwestii posiadania domu i nieruchomości rolnych oraz zasobów pieniężnych (w tym oszczędności) – z uwagi na braki w zakresie wypełnienia rubryki nr 7.1. i nr 7.2.1. urzędowego formularza (PPF), przedstawienie dokumentów potwierdzających fakt wskazanych we wniosku "potrąceń komorniczych" - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w drodze pisma z dnia 30 czerwca 2015 roku nadesłał dodatkowe dokumenty i oświadczenia dotyczące jego sytuacji majątkowej. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy jest zasadny. Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Stosownie do postanowień art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz nadesłanych dodatkowych dokumentów, wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną M., 35-letnim synem P. i 32-letnim synem R.. Majątek rodziny stanowią: mieszkanie o pow. 97 m2, udział we współwłasności domu (1/4) o pow. 200 m2 oraz we współwłasności działki, obciążone hipoteką. Skarżący osiąga dochód z tytułu emerytury w wysokości 1.200 zł netto, jego żona pobiera rentę w kwocie 1.000 zł netto, syn P. osiąga dochód z tytułu umowy o pracę w kwocie 1.670 zł brutto, a syn R. jest bezrobotny i nie osiąga żadnego dochodu. Dochód skarżącego i jego żony stanowią przedmiot potrącenia komorniczego w wysokości 25 %. W konsekwencji rodzina od lat nie płaci czynszu. Z posiadanego dochodu są w stanie pokryć jedynie wydatki na opłacenie gazu, prądu i wyżywienie rodziny. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu rodziny i niezbędnych wydatków, referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wykazał bowiem dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. A.Rz.