I SA/Łd 620/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej K. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 11 października 2017 r. w sprawie ze skargi K. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania dotyczącego zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z 11 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę K. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie zawieszenia postępowania dotyczącego zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. Od tego wyroku pełnomocnik skarżącego wniósł 13 grudnia 2017 r. skargę kasacyjną. W jej treści wskazał jedynie, że zaskarża ww. wyrok w całości oraz, że wnioski, zarzuty oraz uzasadnienie załącza na odrębnych kartach. Nadesłana do sądu przesyłka nie zawierała żadnych złączników. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 176 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, a także wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Z kolei zgodnie z art. 176 § 2 p.p.s.a., poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 177a p.p.s.a.). Powołany wyżej art. 176 p.p.s.a. określa wymagania formalne, jakim powinna odpowiadać skarga kasacyjna. Wymagania te można podzielić na dwie grupy w zależności od tego, czy – na wypadek ich niespełnienia – mogą być usunięte, czy też są nieusuwalne. Do pierwszej grupy zaliczyć należy między innymi: wymóg oznaczenia zaskarżonego orzeczenia, obowiązek wskazania, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, zamieszczenia wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia, a także oznaczenia zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Niespełnienie któregokolwiek z tych obowiązków skutkuje wezwaniem wznoszącego skargę do ich wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Natomiast do drugiej grupy należy obowiązek przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia. Niezamieszczenie w skardze kasacyjnej podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia skutkuje odrzuceniem tego środka zaskarżenia, na podstawie art. 178 w zw. z art. 177a p.p.s.a. W tym zakresie przepisy prawa nie dają podstaw do wzywania pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej. Również w orzecznictwie podnosi się jednolicie, że w stosunku do braku polegającego na nieprzytoczeniu podstaw kasacyjnych nie jest uruchamiana procedura naprawcza skargi kasacyjnej i nie była ona uruchamiana także przed wejściem w życie art. 177a p.p.s.a., co nie wywoływało i nie wywołuje wątpliwości konstytucyjnych, gdyż podstawy, o których mowa w art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. to element skargi kasacyjnej, który w istocie decyduje o jej charakterze i przesądza, że nie jest ona zwykłym pismem procesowym (postanowienie z 11 stycznia 2017 r., I OSK 699/15 dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego przedłożył skargę kasacyjną zawierającą jedynie oznaczenie strony skarżącej, wskazanie zaskarżonego orzeczenia oraz informację, że orzeczenie skarży w całości. Wprawdzie w treści skargi kasacyjnej wskazano, że inne elementy tego środka zaskarżenia zamieszczone są w załączeniu na odrębnych kartach, jednak w rzeczywistości koperta zawierała wyłącznie jedną kartkę, to jest: opisaną wyżej skargę kasacyjną. Jak już wcześniej wskazano, treść art. 177a p.p.s.a. jest jednoznaczna i w sytuacji, jaka ma miejsce w niniejszej sprawie, nie ma możliwości wezwania strony do uzupełnienia braku skargi kasacyjnej w postaci przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia. Taki brak mógłby być konwalidowany jedynie przez samego wnoszącego skargę kasacyjną, bez wezwania sądu, w ustawowym terminie przewidzianym do jej wniesienia. W sprawie termin upłynął jednak już w dniu nadania na poczcie pisma zawierającego ww. skargę kasacyjną, to jest 13 grudnia 2017 r. Mając na uwadze przytoczone wyżej okoliczności, sąd, na podstawie art. 178 p.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjną. Ake.